Historia tych 25 lat wpisana jest w sercach parafian równie głęboko, jak i w moim. Był to okres wielu trudnych prac, problemów, lecz także wielkich radości. Nie sposób wszystko wymienić. Dokładnie pamiętam jak się to zaczynało: bp B. Pylak podczas rozmowy ze mną, w 17. rocznicę kapłaństwa zaproponował mi budowę nowego kościoła w Zamościu. Decyzja nie była łatwa, ale wyraziłem zgodę, zaufałem Panu. Pamiętam pierwsze pisma z 1982 r. i nieustanną walkę o kościół z władzami, przeciwnikami i trudną rzeczywistością. Na szczęście ofiarność i życzliwość otaczających mnie ludzi, pozwalała zapomnieć o kłopotach i postępować naprzód.
Poświęcenie placu odbyło się 10 maja 1983 r. i było połączone z Nawiedzeniem Matki Bożej Królowej Polski w Jej Jasnogórskim Wizerunku. W tym samym roku poświęciliśmy tymczasową kaplicę i powołaliśmy parafię pw. Matki Bożej Królowej Polski. Kamień węgielny pod budowę kościoła został przywieziony z Rzymu z Bazyliki Świętego Piotra i poświęcony przez samego Ojca Świętego Jana Pawła II.
Kościół wybudowany został w 7 i pół roku i poświęcony 8 grudnia 1993 r., już przez naszego bp Jana Śrutwę, pierwszego Pasterza diecezji zamojsko-lubaczowskiej. Tę uroczystość upamiętnia specjalna, umieszczona wewnątrz kościoła, tablica „Oto jest Dom Boży i Brama Niebios”. Razem z kościołem realizowaliśmy też inne towarzyszące obiekty, plebanię i budynek katechetyczny, w którym obecnie mieści się Kuria Diecezjalna.
Trudności było wiele, choć o nich starałem się nie pamiętać, zawierzając siebie i parafię pod szczególną opiekę Patronki, Matki Bożej Królowej Polski, rozpoczęliśmy budowę Kościoła Chrystusa w duszach powierzonych mi wiernych. Powstawały duszpasterstwa, wspólnoty, ruchy modlitewne. Powstawała służba liturgiczna ołtarza i róże różańcowe.
Następne lata poświęciliśmy na wykańczanie świątyni i zagospodarowanie otaczającego terenu. Dzięki wielkiej ofiarności parafian pomalowaliśmy wnętrza, zakupiliśmy ławki, pojawił się nowy wymowny mozaikowy ołtarz z rzeźbą Chrystusa Zmartwychwstałego i obrazem Matki Bożej Królowej Polski ze złotą koroną. Ołtarz ten został poświęcony również w Uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w 2001 r. Dla wygody wiernych zostało zainstalowane nowoczesne ogrzewanie nadmuchowe.
12 czerwca 1999 r. nasz kościół przeżywał najważniejsze w dziejach miasta Zamościa wydarzenie, gościliśmy Ojca Świętego Jana Pawła II. W obecności Prymasa Polski, Pasterzy Diecezji, rzeszy kapłanów i przeszło 300 tys. wiernych, miała miejsce wielka wspólna modlitwa. Na schodach naszego kościoła stanął piękny, ozdobiony zbożem i kwiatami papieski ołtarz. Miejsce to w 2006 r., na znak wdzięczności za tę wizytę, upamiętniliśmy monumentalnym papieskim pomnikiem. Była to spontaniczna budowa, wypływająca z głębokiej potrzeby serca. Sługa Boży Jan Paweł II, błogosławiący wchodzących do świątyni wiernych, pobudza do refleksji i zadumy. Przy tym pomniku można nieraz zobaczyć modlących się z nadzieją ludzi.
Wewnątrz kościoła, w bocznej kaplicy, pojawił się obraz Chrystusa Miłosiernego i relikwie św. Siostry Faustyny, tworząc kaplicę Miłosierdzia Bożego. Druga kaplica została poświęcona Prymasowi Tysiąclecia.
Jestem dziś bardzo szczęśliwy, że mogłem doczekać takiej uroczystości - Srebrnego Jubileuszu Parafii. W ciągu ostatnich miesięcy, przygotowywaliśmy się do niej szczególnie. Odnowiliśmy zewnętrzną szatę kościoła przez położenie zewnętrznych tynków oraz umieściliśmy na terenie placu kościelnego kamienną figurę Matki Bożej Niepokalanej. Poświęcając ten jubileuszowy prezent parafian, bp Wacław Depo podkreślił, że jest to najpiękniejszy dar, jaki można było sobie wymarzyć z takiej okazji.
Dziękując Panu Bogu za ten jubileusz, dziękuję również wszystkim, którzy pomagali mi i stawali ze mną na drodze wiary do tego pięknego dzieła, jakim jest święty Chrystusowy Kościół. Dobry Ojcze, przyjmij dziś nasze dziękczynienie za dar tej świątyni, a postawiona figura niech będzie votum wdzięczności za łaskę trwania we wspólnocie parafialnej.