Nie wystarczyło Bogu, że jest doskonały, że jest miłością; zapragnął podzielić się sobą. Stworzył więc świat, a w nim wiele wspaniałych rzeczywistości - od potężnych galaktyk do widzialnych jedynie pod szkłem mikroskopu stworzonek. Stworzył też człowieka - na swój obraz. Stworzył człowieka, jako osobę, która w najdoskonalszy sposób będzie mogła docenić dar swego istnienia i możliwości współdziałania ze Stwórcą. Biblia, wychwalając stwórcze dzieło Boga, podkreśla jego planowość i doskonałość. Bóg dokładnie zaplanował, potem swój plan wcielił w życie i "widział, że wszystko co uczynił, było bardzo dobre" ( Rdz 1, 31).

Stworzenie, zbawienie - wszystkie akty Boga są mądre, zaplanowane, mają swój sens i cel. Nawet jeśli ich nie rozumiemy, wypada poczekać na zrozumienie. U Pana Boga nie ma miejsca na... przypadek. A my nieraz tak lubimy to słowo. Mówimy o "zbiegu okoliczności", "szczęśliwym trafie" - zapominamy, że istnieje plan Boży; a wszystko, co się dzieje, jest albo podporządkowaniem się temu planowi, albo jego odrzuceniem. Nawet i to jednak jest przez Boga przewidziane.

Tematem tego felietonu jest kapłaństwo kobiet. Różne ruchy tu i ówdzie podnoszą co chwilę ideę rzekomej dyskryminacji kobiet w Kościele, czego przejawem ma być m. in. rezerwowanie funkcji kapłańskich jedynie dla mężczyzn.

Zanim zaczniemy się zastanawiać nad tym zagadnieniem, warto wspomnieć o tym, że mężczyzna i kobieta według Bożych planów to nie " to samo", ale to jakby dwa elementy, które choć różne, służą zbudowaniu jednej, niepodzielnej całości - człowieka. Mężczyzna i kobieta zostali wyposażeni w różne dary, które mają służyć jakby różnym funkcjom przewidzianym dla nich przez Boga. Nie chodzi tu o szukanie - kto ważniejszy czy lepszy. Inna jest funkcja apostoła, inna proroka, jeszcze inna mówiącego językami, ale nie można tego rozpatrywać w kategoriach ważności - pisał św. Paweł do Koryntian, spierających się o to, kto jest ważniejszy we wspólnocie. Można by dodać - inna funkcja kobiety, inna mężczyzny.

Tę różnicę widzimy m. in. w funkcji, jaką mężczyzna i kobieta spełniają w Kościele. Wierzymy, że nie przypadkiem Chrystus przekazał dar kapłaństwa samym mężczyznom. Przecież kobiety też były Jego uczennicami, ale tylko mężczyzn wybrał na Apostołów. To nie wynikiem ówczesnych zwyczajów była taka sytuacja - Chrystus wielokrotnie pokazał, że " jest Panem szabatu" i nie przejmuje się zbytnio ludzkimi upodobaniami, jeśli stoją one w sprzeczności z Bożym planem. Jeśli tylko mężczyznom przekazał dar kapłaństwa, był w tym zapewne Boży zamysł.

Przed kilkoma laty w Kościele anglikańskim zdecydowano się na udzielenie święceń kapłańskich kobietom. Jaka była reakcja? Dość powszechne niezadowolenie. Wiele osób uznało, że było to zbyt dalekie odejście od Ewangelii. Skutek? Liczne przejścia do Kościoła katolickiego. Wierni, a także kapłani anglikańscy składali katolickie wyznanie wiary uznając, że ordynacja kobiet była zlekceważeniem woli Zbawiciela. Choć pierwsze kobiety zostały wyświęcone kilka lat temu, do dziś tylko nieliczne wspólnoty chcą korzystać z ich posługi; do wielu parafii nie mają po prostu wstępu. Większość wiernych opowiada się za pastorami mężczyznami. Mimo to kapłanki anglikańskie domagają się dostępu do godności biskupiej. Spór rozgorzał na nowo, gdy arcybiskup Canterbury (pełniący obowiązki duchowego zwierzchnika anglikan) zapowiedział przejście na emeryturę. Czy jego następca będzie zwolennikiem kobiet biskupów? Jeśli tak, czy kolejne grupy anglikan postanowią złożyć wyznanie wiary katolickiej? Czy wszyscy apostołowie byli mężczyznami tylko "przypadkiem" - jak tego chcą zwolennicy święceń kobiet?

Na zakończenie coś z mądrości żydowskiej. Do rabina przyszedł Żyd pragnący zasięgnąć porady duchowej. "Zdarzyło się przypadkiem..." - powiedział. Tu rabin przerwał w pół zdania - "Sza! Przypadek - to nie jest koszerne słowo". No właśnie - nie ma przypadków - jest tylko Boży plan i nasze posłuszeństwo lub nie wobec Bożych zamysłów.