Tradycyjnie o godz. 10.00 w bazylice Świętego Krzyża biskupi warszawscy odprawią uroczystą Mszę św., po której wyruszy centralna procesja z Chrystusem Eucharystycznym. Pierwszy ołtarz zostanie umieszczony przy głównym wejściu do bazyliki, tuż obok słynnej figury Chrystusa dźwigającego krzyż. Ołtarz ten przygotuje parafia Świętego Krzyża. Dalej procesja przejdzie Krakowskim Przedmieściem, następnie ulicą Traugutta, pasażem Niżyńskiego, do Placu Piłsudskiego, gdzie stanie drugi ołtarz, przygotowany przez Wojsko Polskie. Następnie uczestnicy procesji pójdą ulicą Moliera, do trzeciego ołtarza, który stanie u zbiegu ulic Moliera i Senatorskiej. Ten ołtarz przygotują rzemieślnicy. Potem, ulicą Senatorską, procesja dojdzie do Placu Zamkowego i kościoła św. Anny, gdzie tradycyjnie stanie czwarty ołtarz, przygotowany przez duszpasterstwo akademickie i nastąpi zakończenie procesji.

Realna obecność

Boże Ciało to tak naprawdę uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa. W 1245 r. bł. Juliannie z Cornillon, przełożonej sióstr augustianek, objawił się Chrystus. Jego życzeniem było, aby ustanowiono dzień, w którym cały Kościół obchodziłby uroczystość Jego Ciała i Krwi. Pod wpływem tych objawień ustanowiono w 1246 r. święto Bożego Ciała, początkowo tylko dla diecezji Liege. A potem, w 1264 r., papież Urban IV specjalną bullą ustanowił Boże Ciało świętem obowiązującym w całym Kościele, jako „zadośćuczynienie za znieważanie Chrystusa w Najświętszym Sakramencie, błędy heretyków oraz uczczenie pamiątki ustanowienia Najświętszego Sakramentu”.
Uroczystość Bożego Ciała to wielkie wyznanie wiary w realną obecność Chrystusa w Najświętszym Sakramencie. Katechizm Kościoła Katolickiego twierdzi, że sposób obecności Chrystusa pod postaciami eucharystycznymi jest wyjątkowy, co stawia Eucharystię ponad wszystkimi sakramentami i czyni z niej doskonałość życia duchowego i cel, do którego zmierzają wszystkie sakramenty.