W okolicznościowej homilii bp Tadeusz Rakoczy wspomniał pracujących w Buczkowicach oraz wywodzących się z tej miejscowości księży. Spośród ich grona w sposób szczególny wyakcentował postać bp. Jana Pietraszki, którego epitafium znajduje się w przedsionku tutejszej świątyni. Tego wybitnego kaznodzieję, duszpasterza akademickiego, proboszcza kolegiaty uniwersyteckiej w Krakowie, a wreszcie biskupa pomocniczego archidiecezji krakowskiej, Ordynariusz Bielsko-Żywiecki określił mianem kwiatu i chluby Kościoła. Odnosząc się jednocześnie do okazałego jubileuszu, przypomniał parafianom, że jest on nie tylko powodem do zasłużonej dumy, ale i przyczynkiem do wytężonej pracy nad budową doskonalszej wspólnoty rodzinnej i parafialnej.
Doniosły charakter buczkowickiej uroczystości, oprócz słów bp. Rakoczego, dopełnił także list z Watykanu, w którym Papież Benedykt XVI przesyłał pozdrowienia i pasterskie błogosławieństwo dla obchodzącej sto lat parafialnej wspólnoty.
Okolicznościowa Msza św. z udziałem Biskupa Ordynariusza była ukoronowaniem misji świętych, które od 10 do 18 maja prowadzili w Buczkowicach ojcowie franciszkanie z Katowic-Panewnik. Zanim jednak zaczęli je głosić, w parafii pojawili się świeccy misjonarze, którzy chodząc od domu do domu, przygotowywali mieszkańców do świadomego udziału w tych wyjątkowych rekolekcjach.
Oprócz duchowych przygotowań, staraniem buczkowickiego proboszcza ks. Stanisława Jaska zadbano także o materialne upamiętnienie jubileuszu. Z tej okazji podniesiono o 11 m wieżę świątyni, a jej wnętrze, przez rozbudowę, trzykrotnie powiększono. Efekt dokonanej modernizacji mogli podziwiać wszyscy, którzy przyjechali do Buczkowic 18 maja. Materialną pamiątką po rocznicowych obchodach pozostanie także książka opisująca dzieje buczkowickiej wspólnoty katolickiej. Monografia autorstwa tutejszych pedagogów Bogusławy i Jana Forysiów trafiła do rąk mieszkańców na kilka tygodni przed głównymi uroczystościami.
Historię powstania kościoła w Buczkowicach wyznacza inicjatywa miejscowego Kółka Rolniczego, które w październiku 1898 r. zamówiło Mszę św. w podzięce za udane plony. Za namową zrzeszonych w nim chłopów po raz pierwszy dochodzi wtedy do zebrania składki na budowę świątyni. Po trzech latach od tego wydarzenia ruszają prace ziemne. W 1904 r. budowę udaje się szczęśliwie ukończyć, a 7 maja 1905 r. jej finalny efekt poświęcić. Dokonuje tego ks. Jan Miodoński. Nowo wzniesiona świątynia powstaje według projektu znanego bielskiego architekta Emanuela Rosta. Trzy lata po jej poświęceniu zjawia się w Buczkowicach stały duszpasterz ks. Andrzej Lenart.