Tego artykułu miało nie być. Ale, niestety, sytuacja wymaga, abyśmy powiedzieli sobie całą prawdę, która tak skrzętnie była i jest ukrywana przez dziennikarzy, którzy w pewnym okresie swego życia rozminęli się z tym, co zwykliśmy nazywać etyką dziennikarską. Dobrze, że wśród nas jest coraz więcej takich ludzi, którzy przestają wierzyć głupim medialnym przekazom mającym tylko jeden cel: pokazać skandal, a jak go nie ma, to go stworzyć. Może odpowiedzmy sobie szczerze, co chciał powiedzieć dziennikarz TVN, komentując wydarzenia w

Czerwonce? Wyreżyserowane nagranie pokazało, co można, co trzeba robić z księżmi, którzy może popełnili w swoim życiu błąd. Zastanawiający jest fakt pojawienia się mediów przed rozegranymi wydarzeniami. Profesjonalizm? Dziennikarskie proroctwo? Nic z tych rzeczy. Zwykłe szukanie sensacji. Dlaczego tak myślę? Bo mam ku temu powody. W poniedziałek, po zajściach w Czerwonce, wczesnym rankiem w Domu Biskupim zjawia się dziennikarz TVN, który za wszelką cenę chce spotkania z Biskupem Stanisławem. Zostaje przyjęty. To pierwsze zaskoczenie dla telewizyjnych dziennikarzy. Spodziewano się bowiem, że drzwi biskupiego domu będą zamknięte, że nikt nie będzie chciał z nimi rozmawiać, usłyszą jakieś przykre słowa, na wiadomość o ich przyjeździe ktoś pobuduje potężny obronny mur. Jest zupełnie inaczej. Ksiądz Biskup wydaje komunikat, który zostaje odczytany przed kamerami telewizji przez sekretarza Biskupa Stanisława - ks. Tadeusza Bronakowskiego. Krótka informacja wyjaśnia wszystko, a przede wszystkim to, że Ksiądz Biskup nie pozostaje bierny w tej sprawie, jak niektórzy dziennikarze próbowali to pokazać. Nagrany materiał miał ukazać się w wieczornych Faktach. Niestety, temat został przemilczany. Dlaczego, bo materiał nie był sensacyjny, bo była pokazana troska Biskupa o parafię.

Prasowe dzienniki i tygodniki nie pozostały w tyle. One również przekazały swoim czytelnikom "prawdziwe wiadomości". Pierwsza relacja po wydarzeniach zamieszczona w lokalnym tygodniku, aż kipiała od fatalnych błędów dziennikarki. A stwierdzenie że "czapka jest częścią liturgicznego stroju kapłana" rozbawiła mnie, jak najlepszy żart. W następnym numerze tygodnika dowiedziałem się od "skrupulatnej" dziennikarki, że granice parafii Czerwonka przekroczył z listem Biskupa ksiądz diecezji łomżyńskiej Rogalski. Takiego księdza, niestety, nie ma w naszej diecezji. Cóż, widocznie dziennikarka wie lepiej. Przytoczyła ona również treść listu Biskupa, który zdecydowanie różnił się od oryginału. Modlitewny wątek listu został całkowicie pominięty, bo i po co modlitwa?

Z wielkim niepokojem przeczytałem również komentarz redaktora naczelnego owego tygodnika, który nawiązał do wydarzeń w parafii Czerwonka. Naczelny sugerował, że konieczna jest prawdziwa reforma Kościoła. Mogę tylko odpowiedzieć, że po fatalnych, wręcz karygodnych błędach dziennikarki Pańskiego tygodnika, konieczna jest raczej reforma w redakcji. Chociażby taka, że na reportaże związane z życiem Kościoła jeżdżą ludzie, którzy chociaż odrobinę mają coś wspólnego z Kościołem, a liturgia nie jest dla nich "księżycowym tematem". Inaczej powstają paranoje, a autorytet gazety upada (jeżeli był).

Karygodnym posunięciem mediów było umieszczenie na stronie internetowej wypowiedzi bp. Stanisława Stefanka, która w rzeczywistości nigdy nie była udzielona!!! Może warto, aby dowiedzieli się o tym także mieszkańcy Czerwonki, że nigdy nie zostali oni potępieni przez Księdza Biskupa, wręcz wyzwani, ale zawsze byli i są otaczani troską. Czas pozwoli to zrozumieć.

Na koniec pozostaje jeszcze pytanie: komu tak bardzo zależy na skłóceniu wiernych z ich Pasterzem? Kto dopuszcza się iście PRL-owskich sposobów, aby osłabić autorytety? Czego jeszcze możemy się spodziewać od nieuczciwych mediów szukających tylko sensacji? Nie proszę już dziś o etykę dziennikarską. Proszę tylko o zwykłą dziennikarską uczciwość i ścisłość.