- Wiara jest jedną z najcenniejszych wartości posiadanych przez chrześcijanina. Ona pomaga mu nie tylko poznawać Boga i własne powołanie, ale także-realizować życiowe obowiązki. W związku z tym nasuwa się pytanie: czym jest wiara?

- Wiara jest cnotą nadprzyrodzoną, daną przez Boga, dzięki której uznaje się za prawdę to wszystko, co Bóg objawił, a Kościół katolicki do wierzenia podaje. Rodzi się ona w człowieku z łaski Bożej. Wiara jest zatem cnotą boską, bo Bóg jest jej źródłem, pobudką, przedmiotem i kresem. Jest ona fundamentem i początkiem życia duchowego, gdyż najpierw wprowadza człowieka w świat Boży, otwiera niejako jego podwoje, których sam rozum otworzyć nigdy nie zdoła, a następnie pokazuje mu Boga, Jego doskonałości i tajemnice; ukazuje mu też te dobra, które Bóg człowiekowi przyobiecał oraz te dzieła, które z miłości ku niemu spełnił. Bez wiary zatem nie można żyć po chrześcijańsku i stać się doskonałym.

- Na powstanie i wzrost wiary składa się wiele czynników. Przede wszystkim, jako cnota boska została ona zaszczepiona w duszy człowieka przez Boga, który jest zarazem jej stwórcą oraz źródłem wzrostu. Niebagatelną rolę mają tu też do odegrania dwa inne podmioty: człowiek wierzący i wspólnota Kościoła. Na czym polega działanie tych podmiotów?

- Posługując się porównaniem do świata roślinnego, można powiedzieć, że wiara jest rośliną, pochodzącą ze świata nadziemskiego, której nasienie składa Bóg w duszy podczas chrztu świętego, a która następnie, przy pomocy ożywczego światła łaski, nauki Kościoła i współdziałania człowieka, wyrasta w kłos piękny i plenny. Aby wierzyć po chrześcijańsku trzeba więc poznać prawdę umysłem i skłonić swoją wolę do jej przyjęcia. Skoro prawdy naucza Kościół, a wolę skłania łaska Boża, to bez nauki Kościoła i łaski Ducha Świętego nie ma prawdziwej wiary. Prócz tego w rozwoju wiary niezbędne jest też współdziałanie człowieka, polegające na jego otwarciu się na łaskę Bożą i nauczanie Kościoła.

- Z powyższego wynika, iż wiara jest wartością niezbędną w życiu chrześcijanina. Skoro tak, to pojawia się tu kolejne, bardzo ważne pytanie: w co i dlaczego mamy wierzyć?

- Przedmiotem wiary są wszystkie prawdy objawione przez Boga i oddane pod straż Kościoła, który je nieskazitelnie przechowuje i nieomylnie ogłasza. Wiara w te prawdy opiera się oczywiście na autorytecie samego Boga, Jedynej Prawdy i Najwyższej Mądrości; bo nie dlatego wierzymy, że tak się rozumowi podoba, ani dlatego, że nas ludzie wiarygodni o tym pouczają, ale dlatego, że te prawdy zostały przekazane przez nieomylnego Boga.

- Wiara często podaje nam prawdy trudne do zrozumienia oraz zobowiązuje nas do wysiłku, tak duchowego, jak i fizycznego. Trzeba tu jednak zaznaczyć, że od ich przyjęcia i realizacji zależy owocność wiary. Jakie są najważniejsze owoce wiary?

- Wiara jest dla człowieka pierwszym przejawem życia duchowego. Z niej wynikają więc błogosławione owoce. Ona przede wszystkim zbliża człowieka do Boga, u którego wyjednuje potrzebne mu łaski. Wiara daje nadto duszy światło i mądrość, gdyż odkrywa i pomaga zrozumieć tajemnice Boże niedostępnie dla rozumu. Jej owocami są też: pokój, szczęście oraz siła duchowa, pomagająca zwyciężyć pokusy, pogróżki i niebezpieczeństwa. Nadto, jeżeli wiara jest żywa, to jest, połączona z uczynkami miłości, zapewnia duszy zbawienie. Wiara jest więc skarbem bezcennym, którego należy strzec nieustannie.

- Jesteśmy ludźmi wierzącymi i chcemy trwać w wierze. Na co więc trzeba tu zwrócić uwagę?

- Obowiązkiem chrześcijanina jest nieustanna troska o pomnażanie wiary, zaszczepionej na chrzcie świętym. Trzeba więc poznawać prawdy Boże, modlić się, przystępować do sakramentów, czytać lekturę religijną. Nadto starać się należy zawsze żyć wiarą i z wiary, czyli kierować się w życiu duchem wiary. Oznacza to, że trzeba tak głęboko i silnie przejąć się prawdami wiary, żeby były one stale w pamięci i wpływały przez to na życie wewnętrzne i zewnętrzne. Wiara winna więc przeniknąć na wskroś wszystkie przejawy życia, ważne i małe, religijne i powszednie, a także uczynić życie chrześcijanina podobnym do życia Chrystusowego. Wymaga to ciągłego czuwania i niemałej pracy, ale też za to rodzi nieocenione owoce. Z ducha wiary płynie bowiem swoboda duszy, wesele serca, uświęcenie życia, światło wewnętrzne i mądrość prawdziwa. Należy więc starać się żyć wiarą i z wiary!