Zawsze młodzi redaktorzy

Sercem gazety jest redakcja, którą tworzy obecnie 6 osób, w większości świeckich. Ewa Kania, Barbara Masłyka, Ola Kuśpiet, Dawid Wolski i Damian Szpalerski, to parafianie, którzy na co dzień współpracują z proboszczem Mieczysławem Hałaszko. Ojciec jest ich dyskretnym opiekunem, a także autorem stałej rubryki „Słowo proboszcza”. - „Jest nas troje studentów i dwie „starsze” panie - śmieje się pani Ewa - tak więc średnio wychodzi na to, że jako redakcja, jesteśmy całkiem młodzi”. I jest w tym wiele prawdy. Dzięki kilku osobom, w ciągu roku, ukazuje się 9 lub 10, 24-stronicowych wydań „Królowej Pokoju”, a wrześniowy numer był 119 z kolei.

Między informacją a opinią

W miesięczniku dominują treści religijne o charakterze informacyjnym i formacyjnym.- „Staramy się o zachowanie rozsądnych proporcji między treściami czysto informacyjnymi związanymi z życiem parafii, a artykułami, które przyczynią się do wzbogacenia życia duchowego, zarówno dorosłych jak i młodszych czytelników” - mówią członkowie redakcji. Prezentowane treści podawane są przy tym pomysłowo, z użyciem wielu gatunków dziennikarskich, począwszy od prostych relacji, aż po znakomicie zredagowane wywiady i reportaże. Kolejne numery w naturalny sposób powiązane są z cyklem roku liturgicznego i zawierają bieżące wiadomości z życia parafialnej wspólnoty. Mocną stroną „Królowej Pokoju” jest też zawsze aktualny serwis fotograficzny. Gazeta nie boi się również opisywania i komentowania wydarzeń społecznych. Staje się w ten sposób realną płaszczyzną dialogu miejscowej społeczności. - „Czasem drukujemy wypowiedzi tzw. prominentów - mówią redaktorzy - Bywa jednak, że spotyka się to z krytyką niektórych czytelników”. Społeczne zaangażowanie miesięcznika nie uszło uwadze medialnych potentatów, niezadowolonych z łamania ich informacyjnego monopolu, podczas wyborów w 2007 r.

Parafialna reklama. Dlaczego nie?

„Królową Pokoju” wyróżnia także ilość drobnych ogłoszeń, a czasami nawet pełnostronicowych reklam. Promują się tu m.in. przyparafialna księgarnia, specjaliści od drobnych remontów, korepetytorzy, a także m.in. osiedlowe szkoły językowe czy przychodnie zdrowia. Niekiedy zaglądają tu takie tuzy biznesu jak, posiadające wielomilionowe budżety reklamowe, firmy z sektora energetycznego. I co ważne, regularnie zamieszczane ogłoszenia są najlepszym dowodem marketingowej skuteczności pisma, które potrafi, w jakimś stopniu, odciążyć finanse parafii.

Recepta na gazetę

Na pytanie o receptę na dobrą gazetę parafialną, popowiccy dziennikarze odpowiadają, iż potrzeba ogromnego zaangażowania, wielu pomysłów i trochę pracy. Ojciec proboszcz zaś doprecyzowuje - „Odpowiedź tkwi w oddanych pismu autorach i redaktorach. Autorzy wnoszą swoje talenty i zamiłowania, a redaktorzy muszą zarwać parę wieczorów, żeby bieżący numer wyszedł na czas”. Faktem jest bowiem, że wydawanie pisma wymaga dużego nakładu czasu. Potwierdzają to zresztą w rozmowie sami redaktorzy: - „Często równocześnie robimy korekty, ustalamy ostateczny spis treści, dobieramy ilustracje i łamiemy numer. Bywa więc, że nad materiałem siedzimy do późnej nocy”. A finanse? - „Jak każda tego rodzaju inicjatywa, pismo musi posiadać dobrego gospodarza” - mówią zgodnie wskazując na ojca proboszcza. Bo, choć wszyscy są społecznikami, to jednak papier, czy drukarnia przy takim nakładzie kosztują sporo pieniędzy. Tym bardziej, że „Królowa Pokoju” jest pismem bezpłatnym. Ktoś musi więc zadbać również i o te sprawy.
Comiesięczne, terminowe ukazywanie się ciekawego numeru budzi wśród popowickiej społeczności podziw i uznanie. Czytelnicy doceniają dobrą robotę, na co każdego miesiąca wskazują puste półki w przedsionku kościoła.