W styczniu 1918 r. s. Józefa Hałacińska podjęła decyzję zwrócenia się do Stolicy Apostolskiej z prośbą o zgodę na utworzenie nowego zgromadzenia. Zaledwie po pół roku od napisania prośby, 13 lipca 1918 r., Kongregacja ds. Zakonów wydała reskrypt erekcyjny Zgromadzenia Sióstr Męki Pana Naszego Jezusa Chrystusa. Zgromadzenie zostało oparte na regule III Zakonu św. Franciszka z Asyżu.
Pierwszy dom pasjonistek powstał we wrześniu 1919 r. przy ul. Teatralnej 1 w Płocku. Opiekę duchową nad siostrami początkowo sprawował bp Antoni Julian Nowowiejski, który przyjął rodzącą się wspólnotę do swojej diecezji, a następnie powierzył ją kapłanom - ks. Adamowi Pęskiemu i ks. Leonowi Wetmańskiemu, późniejszemu biskupowi pomocniczemu. Obecnie Zgromadzenie posiada kilkadziesiąt domów w Polsce i kilka placówek za granicą, w tym również w Afryce (Kamerun).
Na związek Zgromadzenia z bł. abp. Nowowiejskim zwrócił uwagę Biskup Piotr w wygłoszonej homilii: „Zgromadzenie cieszyło się opieką i życzliwym wsparciem mojego wielkiego poprzednika bł. abp. Antoniego Juliana Nowowiejskiego, męczennika czasów II wojny światowej. Właśnie ta harmonijna współpraca w wymiarze charyzmatycznym i hierarchicznym Kościoła przyniosła i przynosi nadal błogosławione owoce w postaci dynamicznego rozwoju Zgromadzenia. Nie zdołały go zahamować nawet trudne czasy reżimu stalinowskiego, a potem komunistycznego”.
Biskup Płocki wzywał do wdzięczności za dobro, które przez Zgromadzenie Bóg zdziałał dla Kościoła płockiego i Kościoła powszechnego, zachęcając siostry do wierności charyzmatowi wspólnoty: troski o zbawienie wszystkich ludzi, dopełnianiu we własnym ciele cierpień Chrystusa oraz wynagradzaniu za grzechy. Nawiązując do odczytywanej tego dnia Ewangelii, Pasterz wskazał, że ewangelicznym „denarem”, którym Bóg nagradza pracę robotnika niezależnie od pory dnia, w którym owa praca została rozpoczęta, jest sam Bóg. „Bóg płaci samym sobą. Siebie - jako niezasłużoną zapłatę - ofiarowuje człowiekowi - mówił Biskup Płocki i dodał: - Ufam, że w następnym dziesięcioleciu istnienia Zgromadzenia dalej będziecie podejmować, Drogie Pasjonistki, trud pomnażania dobra wokół siebie, w Kościele i w świecie. Wszak sam Bóg jest Waszą nagrodą”.