Dziękczynnej, koncelebrowanej Eucharystii przewodniczył ks. dr Zbigniew Książek, kanclerz Kurii Diecezjalnej w Sosnowcu. Druga część jubileuszu miała miejsce w Domu Katolickim.
Wśród zaproszonych gości nie zabrakło Kazimierza Kapery, prezydenta Polskiej Federacji Stowarzyszeń Rodzin Katolickich, bo trzeba podkreślić, że diecezjalna organizacja wstąpiła do federacji 11 listopada 1993 r., a więc w pierwszym roku istnienia. Podczas spotkania rozstrzygnięto także konkurs plastyczny: „Rodzina w moich oczach”, który był skierowany do uczniów szkół podstawowych i gimnazjalnych. Na konkurs napłynęło 95 prac. Oto zwycięzcy w poszczególnych kategoriach: SP klasy I-III, miejsce I zdobyła Natalia Ożdżyńska z Wojkowic, SP klasy IV-VI, miejsce I: Jagoda Cerkiewnik z Czeladzi, w kategorii gim.: miejsce I: Sebastian Cerkiewnik z Czeladzi.

Federacja stowarzyszeń

Początki organizowania się rodzin w formalnych instytucjach pozarządowych sięgają 1989 r. Wówczas na terenie całej Polski, w poszczególnych diecezjach, zaczęły powstawać Stowarzyszenia Rodzin Katolickich, które w roku 1993 utworzyły Polską Federację Stowarzyszeń Rodzin Katolickich. Wszystkie stowarzyszenia i federacja są rejestrowane we właściwych sobie sądach na podstawie ustawy o stowarzyszeniach. Zostały one uznane przez biskupów i mają asystentów kościelnych. „Inspiracją do tworzenia formalnych struktur zrzeszających świeckich katolików była uroczysta promocja Karty Praw Rodziny Stolicy Apostolskiej i zawarte w niej wskazanie, by wspierać rodzinę w wypełnianiu jej zadań określonych w nauce Kościoła” - wyjaśniał Kazimierz Kapera.

Chcą bronić rodziny

Głównym zadaniem Polskiej Federacji Stowarzyszeń Rodzin Katolickich jest reprezentowanie rodzin wobec instytucji życia politycznego, społecznego i gospodarczego, a także występowanie do właściwych organów z propozycjami uregulowań prawnych. „Szczególne kierunki działań Federacji Stowarzyszeń Rodzin Katolickich to: kształtowanie życzliwych postaw wobec małżeństwa i rodziny poprzez instytucje życia publicznego i gospodarczego; działania na rzecz ochrony życia i zdrowia oraz środowiska naturalnego człowieka; występowanie w obronie praw i wartości rodziny oraz zabieganie o jej godność; zabieganie o realizowanie przez wszystkie władze publiczne polityki prorodzinnej w stanowieniu prawa oraz programach gospodarczych, społecznych, kulturalnych i wychowawczych; wspieranie rodzin w wychowywaniu dzieci i młodzieży; dążenie do powszechnej akceptacji Karty Praw Rodziny sformułowanej przez Stolicę Apostolską oraz do jej pełnego respektowania przez wszystkie władze i instytucje krajowe i międzynarodowe” - wyliczał Kapera.

Kierunek odpowiedzialność

Członkiem Stowarzyszenia Rodzin Katolickich może zostać każda osoba pełnoletnia dająca gwarancję realizacji celów i zadań stowarzyszenia poprzez właściwą postawę moralną w życiu osobistym i publicznym. „Powstające koła rodzin są odpowiedzią na wołanie znaków czasu: m.in. wielkiego kryzysu wartości małżeństwa i rodziny, wychowania, rodzicielstwa, miłości ludzkiej i samego życia. Ten kryzys jest potęgowany przez proces transformacji ustrojowej przynoszącej nowe problemy: zagrożenie biedą, zniszczenie nałogami i demoralizacją, wzrost rozpadów związków małżeńskich, zmniejszenie opieki medycznej, niewydolność systemu wychowawczego - podkreśla w rozmowie z „Niedzielą” Renata Szopa, prezes sosnowieckiego Stowarzyszenia Rodzin Katolickich. - Dlatego tak ważne jest wspólnotowe działanie na rzecz rodziny, by rodziny wiedziały, że mimo wszystko są najważniejsze w życiu każdego człowieka i społeczeństwa” - dodaje.

Stanowisko Kościoła

Kościół widzi w rodzinie chrześcijańskiej podstawowe ogniwo ewangelizacji, ponieważ jest ona miejscem, w którym człowiek po raz pierwszy słyszy dobrą nowinę o Chrystusie. Właśnie dzięki rodzinie ta nowina w tak prosty sposób przechodzi z pokolenia na pokolenie. Jan Paweł II, nazywany często Papieżem Rodzin, stawia rodzinę w centrum uwagi, troski i miłości Kościoła. „Kochać rodzinę to znaczy umieć cenić jej wartości i możliwości i zawsze ją popierać. Kochać rodzinę to znaczy przyczyniać się do tworzenia środowiska sprzyjającego jej rozwojowi. Szczególną zaś formą miłości wobec dzisiejszej rodziny chrześcijańskiej, kuszonej często zniechęceniem, dręczonej rosnącymi trudnościami, jest przywrócenie jej zaufania do siebie samej, do własnego bogactwa natury i łaski, do posłannictwa powierzonego jej przez Boga” (adhortacja apostolska „Familiaris consortio”, 86). Z tego ducha miłości do rodziny wywodzą się katolickie stowarzyszenia rodzin. Sobór Watykański II następująco określa ich zadania: „Niech starają się poprzez nauczanie i działalność praktyczną umacniać młodzież i samych małżonków, szczególnie nowo zaślubionych i formować ich do życia rodzinnego, społecznego i apostolskiego” (konstytucja duszpasterska „Gaudium et spes”, 52). Z kolei Ojciec Święty Jan Paweł II rozwija te cele słowami: „Zadaniem ich będzie rozbudzanie w wiernych żywego poczucia solidarności, ułatwianie prowadzenia życia inspirowanego Ewangelią i wiarą Kościoła, kształtowanie sumień według chrześcijańskich wartości, a nie według opinii publicznej, zachęcanie do dzieł wzajemnej miłości oraz miłości do innych w duchu owego otwarcia, który sprawia, że rodzina chrześcijańska staje się prawdziwie źródłem światła i zdrowym zaczynem dla innych rodzin”.