W Środę Popielcową kolejny raz w grodzie nad Brdą gościł abp Henryk Muszyński, wprowadzając wiernych, zgromadzonych w konkatedrze na wieczornej Eucharystii, w czas Wielkiego Postu. Z pewnością nieprzypadkowo właśnie tego dnia aktorzy Teatru Polskiego zaprezentowali interpretację Księgi Koheleta, uświetniając tym samym obchody 500-lecia fary.

W wygłoszonej homilii Arcypasterz wyjaśnił znaczenie symbolicznego posypania głowy popiołem. Zwrócił uwagę na to, aby na czas Wielkiego Postu patrzeć niejako "od końca", a mianowicie od jego zwieńczenia - Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa, któremu towarzyszą radość oraz nadzieja dla każdego z nas. "Jeśli będziemy patrzeć na tajemnicę postu jedynie w perspektywie początkowej, to będzie on dla nas okresem smutnym, bolesnym, okresem, który będzie się nam kojarzył z wyrzeczeniami i ofiarami" - zauważył Metropolita Gnieźnieński.

Okres Wielkiego Postu jest czasem, w którym mamy pojednać się z Bogiem i z człowiekiem, mamy otworzyć się na potrzeby drugiego, mamy pokrzepić nasze serca. Początkiem zaś paschalnej drogi do zbawienia jest uznanie i przyznanie się do naszego błędu. Ma nam w tym dopomóc modlitwa, która oznacza, że wiara jest żywa; post, "który przypomina, że żyje w nas człowiek duchowy, który jest zdolny do ofiar i wyrzeczeń na rzecz jeszcze wyższego Dobra" - kontynuował Ksiądz Arcybiskup. Jałmużna zaś, którą niekoniecznie trzeba od razu kojarzyć z pieniędzmi, pokazuje, że droga do Boga prowadzi poprzez miłość do drugiego człowieka. Ksiądz Arcybiskup jednoznacznie nawiązał do darmo otrzymanego daru życia, akcentując, że otrzymaliśmy także dar życia wiecznego. Jednak to my sami zadecydujemy o tym, czy ten dar przyjmiemy, czy też odrzucimy. Człowiek może w drodze do Boga osłabnąć, upadać, ale musi się podnieść i ukończyć "bieg". Metropolita Gnieźnieński prosił jednocześnie, abyśmy w każdym miejscu, w którym się znajdziemy, potrafili nieść dobre słowo, a także dawać świadectwo Chrystusowej miłości.

Tuż po zakończeniu Liturgii aktorzy Teatru Polskiego przedstawili fragment biblijny, a mianowicie Księgę Koheleta. Nie ma chyba wśród nas osoby, która nie znałaby słów: "Marność nad marnościami i wszystko marność". Zdanie to, które niczym refren pojawia się w tej księdze, w sposób naturalny zdominowało tło spektaklu, a wzmacniane było anielskimi głosami chórzystek. Trudno nazwać inaczej niż "marnością" to wszystko, co nas otacza, do czego się przywiązujemy, a czego tak naprawdę nie zabierzemy ze sobą na "tamten" świat - tam bowiem liczyć się będzie tylko to, co uczyniliśmy z miłości i dobroci serca. Swojego zachwytu przedstawioną interpretacją Księgi Koheleta i uznania aktorom nie krył także abp Henryk Muszyński. "Dziękuję aktorom za przypomnienie Księgi, która porusza wszystkie egzystencjalne problemy, z którymi się stykamy, za to, że potrafili dostrzec przesłanie dla nas wszystkich" . Podkreślił także, że jest ona, jak i cała Biblia, aktualna i żywa także dziś. Jako biblista Ksiądz Arcybiskup podzielił się także swoimi refleksjami związanymi z przedstawioną Księgą.