Trzeba było w mieście podjąć ważną i pilną decyzję - świadomie nie piszę o jaką sprawę chodzi. Nie w tym rzecz. Sęk w tym, że decyzja ta nie byłaby popularna, niektóre środowiska w mieście uznałyby się za pokrzywdzone, inne z kolei będą rzeczywiście pokrzywdzone jeśli decyzja nie zostanie podjęta. Tyle, że podejmowanie decyzji jest bardzo widoczne, natomiast skutki unikania podjęcia decyzji widać albo w szczególnych okolicznościach, albo dopiero po długim czasie. A tymczasem mamy już tzw. "rok wyborczy" i dla wielu polityków najbardziej liczą się wybory, zaś sprawne zarządzanie miastem jest ważne jedynie o tyle, o ile może się przełożyć na dobry wynik wyborczy. Rządząca koalicja będzie zatem jak ognia unikać decyzji, które mogą być przez kogokolwiek źle widziane - nawet jeśli ich niepodjęcie spowoduje w późniejszym czasie straszne koszty. Będzie natomiast podejmować takie decyzje, które w krótkim czasie zapewnią jej poklask.

Natomiast ze strony opozycji prawdopodobnie będzie się nasilała krytyka "pod publiczkę": mniejsza o interes mieszkańców, byle każdy widział i był przekonany, jak źle rządzi obecna ekipa. Kto wie - może nawet pojawią się pomysły nowych uchwał, których nigdy nie zgłoszonoby w innym czasie. Może będą to propozycje mające teoretycznie uszczęśliwić jakąś grupę potencjalnych wyborców. Może - ale broń Boże, żeby przeszły, bo budżet miasta by tego nie wytrzymał.

Wróciłem właśnie z Gorzkich Żali i pomyślałem sobie, że w roku wyborczym na polityków czyha pokusa Piłata. Piłatowi przyprowadzono Jezusa i zaczęto Go gwałtownie oskarżać. Namiestnik już wiele lat sprawował swoją funkcję - najprawdopodobniej nie miał żadnych wątpliwości co do niewinności Jezusa. Przecież potem wyraźnie to powiedział: nie znalazłem w Nim żadnej winy. Nie powinien zatem mieć także wątpliwości, co należy uczynić z Podsądnym: bezwzględnie uwolnić. Zrobił jednak inaczej: po pewnych wykrętach i próbach lawirowania (sumienie? złość, że musi ulegać motłochowi?) ostatecznie chcąc zadowolić tłum, uwolnił im Barabasza, Jezusa zaś kazał ubiczować i wydał na ukrzyżowanie. Przedtem jeszcze starał się wszystko zrelatywizować, spowodować, by nic nie było do końca jasne i oczywiste. Czy nie taka jest intencja słynnego Piłatowego pytania: "Cóż to jest prawda?" (J 18, 3i8).

Władze samorządowe w roku wyborczym na szczęście nikogo nie muszą sądzić. Pokusa wynika z konieczności wybierania między dalekosiężnym dobrem miasta jako całości, a zaspokojeniem chwilowych żądań własnego elektoratu. A żądania, zachcianki jakiejś grupy mieszkańców, choćby najbardziej wpływowej, rzadko prowadzą do dobra wszystkich. Najczęściej jest wprost przeciwnie. Cechą Piłata jako polityka było tchórzostwo. Konsekwencją tego tchórzostwa największa zbrodnia w dziejach ludzkości, tylko dzięki nieskończonemu Bożemu miłosierdziu obrócona w największe dobro.

Dodajmy na zakończenie jeszcze jedno: jeśli politycy w roku wyborczym podejmują decyzję pod publiczkę, to widać jest taka " publiczka". Tak jak na dziedzińcu pretorium byli ci, którzy wołali: " Ukrzyżuj Go!". Dobrze byłoby się zastanowić, jak uaktywnić bardziej odpowiedzialną za miasto opinię publiczną.