Czy dziś, jako rodzice, wychowawcy mamy głębokie przekonanie o ważności wychowania naszych dzieci na Polaków? Niektórzy próbują nam wmówić, że wartości takie jak: patriotyzm, przywiązanie do historii i tradycji ojczyzny oraz szczerej wiary w Boga (zawsze stojącej na ich straży) - nie są obecnie najistotniejsze w życiu. Raczej wskazuje się na tolerancję, bezkonfliktowość, umiejętność współpracy w każdym środowisku. Mam jednak wielkie przekonanie, iż pomimo tego, co zdaje się nam wmawiać świat, jest dziś bardzo wielu ojców i wiele matek, którzy nie tylko uczą swoje dzieci bezbłędnej wymowy języka polskiego, ale starają się ze wszystkich sił zaszczepić w nich miłość i szacunek do ojczyzny, polskiej historii, bohaterów narodowych oraz wiary ojców.

Dzieci uwielbiają opowieści, baśnie, legendy. Dlatego już we wczesnym dzieciństwie, na etapie wieku przedszkolnego warto przekazywać najmłodszym ciekawe wydarzenia z historii Polski. Czasem możemy martwić się, że nie posiadamy tak gruntownej wiedzy historycznej, aby w prosty sposób przedstawiać dziecku informacje z dawnych lat. Pomocą mogą okazać się dobrze przygotowane książki, a nawet książeczki. Osobiście serdecznie polecam rodzicom i wychowawcom książki historyczne z serii „Kocham Polskę”, autorstwa dr Joanny Wieliczki-Szarkowej. Może na początek przyciągną barwnymi ilustracjami, ciekawie opisanymi fotografiami. Warto też sięgnąć po legendy, które w swojej treści zawierają również motywy historyczne. Im bardziej przystępny będzie język, ciekawy sposób ilustracji, ale także nasz komentarz, opowiadanie - tym większa szansa, że maluch pokocha historię Polski, będzie się naprawdę nią interesował, a w przyszłości zgłębianie wiedzy w szkolnej ławce będzie dla niego prawdziwą przygodą.

Bardzo ważne, a może nawet najważniejsze, są osobiste doświadczenia, które miały miejsce w przeszłości i stały się niezatartym znamieniem wyrytym na kartach polskiej historii. W wielu rodzinach przecież możemy odnaleźć interesujące losy dziadka, pradziadka, którzy walczyli w Armii Krajowej czy w powstaniach narodowych. Warto rozmawiać o historii rodziny z seniorami naszych rodów, aby móc przekazywać dzieciom żywe dzieje Polski. Mój starszy synek uwielbia słuchać opowiadania o mojej prababci, która w czasie zaborów prowadziła w swoim domu tajne nauczanie. Tę historię usłyszałam od mojej nieżyjącej już babci, kiedy próbowałam stworzyć drzewo genealogiczne rodziny. Taka opowieść staje się okazją do uświadomienia dziecku, że nasz kraj nie zawsze istniał na mapie, że kiedyś nawet najmłodsi musieli ukrywać fakt, że mówią po polsku i Polskę wciąż kochają.

Jest taki moment w życiu dziecka, kiedy ważne stają się fikcyjne postacie zaczerpnięte z bajek. Fantazja malucha jest tak żywa, że często owi bohaterowie żyją niemal w naszym domu, nasze dzieci wciąż o nich mówią, bawią się z nimi, rysują ich portrety. Można wykorzystać właśnie ten twórczy czas, aby już na tym etapie pokazać ciekawą i prawdziwą postać historyczną - może małą dziewczynkę zainteresują losy pięknej, dobrej i świętej królowej Jadwigi? Chłopcy chętnie podążą szlakiem rycerzy, wśród których było wielu dzielnych mężczyzn, jak choćby Zawisza Czarny czy hetman wielki koronny, a potem król Polski - Jan III Sobieski. Warto też sięgać do historii nam bliższej, z czasów okupacji hitlerowskiej i reżimu komunistycznego. Święta narodowe i rocznice ważnych wydarzeń historycznych są okazją, aby przybliżyć dzieciom dawne wydarzenia. Docierając do pomników bohaterów, a także cmentarzy, na których pochowani są polscy żołnierze - możemy połączyć spacer z opowieścią o Polsce. Na zakończenie chciałabym zacytować słowa jednego z najodważniejszych żołnierzy II wojny światowej, Witolda Pileckiego, które zostawił jako przesłanie swoim dzieciom: „Kochajcie ojczystą ziemię. Wyrośnijcie na ludzi honoru, zawsze wierni uznanym przez siebie najwyższym wartościom, którym trzeba służyć całym swoim życiem”.