Głównym celem kapituły był wybór przełożonej generalnej i jej rady oraz wyznaczenie perspektyw działania i kierunki rozwoju duchowego zgromadzenia. Zgromadzenie na czas obrad otrzymało od Benedykta XVI apostolskie błogosławieństwo, które w imieniu Ojca Świętego przesłał sekretarz stanu kard. Tarcisio Bertone. 7 października przełożoną generalną została ponownie wybrana m. Samuela Werbińska. Następnego dnia zostały wybrane siostry radne generalne.
Kapituła pragnęła dokonać oceny minionego sześciolecia, podczas którego w oparciu o temat zasadniczy: „Duc in altum” - rozpoczynając na nowo od Chrystusa, angażowałyśmy się w nową ewangelizację, włączając się w wielkie wyzwania Kościoła na wszystkich płaszczyznach życia. Wielkim darem dla naszego zgromadzenia w minionym sześcioleciu była beatyfikacja współzałożycielki Marii Luizy Merkert, która odbyła się 30 września 2007 r. w Nysie na Śląsku, gdzie Współzałożycielka urodziła się i zmarła, gdzie też przez swoją działalność dała początek zgromadzeniu. Jako wotum za dar beatyfikacji została podjęta decyzja o otwarciu domów w Kazachstanie i Paragwaju. Pomimo trudności personalnych i zmniejszającej się liczby powołań w minionym sześcioleciu powstały nowe dzieła w Boliwii, Paragwaju i Kazachstanie, otworzyłyśmy w Polsce nowe okna życia, powstały kolejne stołówki dla biednych.
Obchodzony 2 lata temu jubileusz, 800-lecia urodzin patronki św. Elżbiety Węgierskiej, dał impuls, aby w niedalekiej przyszłości podjąć posługę w miejscu urodzenia św. Elżbiety w Sarospatok na Węgrzech. Wielkim wezwaniem dla nas w ostatnim roku stał się kontynent afrykański, pragniemy przenieść charyzmat elżbietański na ziemię afrykańską i rozpocząć działalność w Tanzanii. Wszystkie plany i wyzwania zawierzamy Bożej Opatrzności i działaniu Ducha Świętego, aby poprowadził nasze kroki tam, gdzie ta pomoc jest najbardziej potrzebna. Aktualnie zgromadzenie liczy ok. 1500 sióstr, a swoją działalność charytatywno-apostolską prowadzi w 17 krajach: Austrii, Brazylii, Boliwii, Danii, Gruzji, Kazachstanie, Litwie, Niemczech, Norwegii, Paragwaju, Polsce, Republice Czeskiej, Rosji, Szwecji, Włoszech, Ukrainie i Ziemi Świętej. Siostry obejmują swoją posługą ludzi chorych i potrzebujących w ich mieszkaniach, domach opieki, szpitalach i ośrodkach opiekuńczo-wychowawczych, prowadzą przedszkola, katechizują dzieci i młodzież, prowadzą liczne grupy świeckich Apostolatu św. Elżbiety, służą w parafiach, angażują się na rzecz więźniów, chorych i umierających w hospicjach, włączają się w ruch obrony życia poczętego, otaczają opieką samotne matki. Pomimo różnorodnych problemów personalnych ufamy, że z Bożą pomocą nadal będziemy rozwijać charyzmat naszego zgromadzenia.
Tematem 24. Kapituły Generalnej było hasło: „«Weselcie się nadzieją». Nasza tożsamość jako Sióstr św. Elżbiety w służbie chrześcijańskiej nadziei”. Kard. Zenon Grocholewski w homilii podczas Eucharystii na rozpoczęcie obrad przypomniał słowa Ojca Świętego, że „nadzieja jest mocą, dzięki «której możemy stawić czoło naszej teraźniejszości: teraźniejszość, nawet uciążliwą, można przeżywać i akceptować, jeśli ma jakiś cel i jeśli tego celu możemy być pewni, jeśli jest to cel tak wielki, że usprawiedliwia trud drogi»”. W obradach wzięły udział delegatki z 9 prowincji i 3 regionów, a także obserwatorki z krajów, w których działamy. Łączna liczba uczestniczek wynosiła 53 siostry. Kapituła podjęła na nowo pytanie: Jak dziś we współczesnym świecie my jako Siostry św. Elżbiety mamy umocnić charyzmatyczną tożsamość. Szukamy sposobów kontynuowania naszego posłannictwa we współczesnym świecie. Prace kapituły zmierzały do tego, aby ożywić w nas na nowo ducha nadziei i weselić się nadzieją, którą daje Chrystus. Za przykładem patronki św. Elżbiety, bł. Marii Luizy i Współzałożycielek pragniemy - jak przez 168 lat - nieść Europie i światu nadzieję płynącą z przebitego Serca Odkupiciela. Pragniemy z twórczą wiernością nieść nadzieję ludziom starszym, chorym, potrzebującym, iść tam, gdzie ta pomoc najbardziej jest potrzebna, zgodnie ze słowami Chrystusa „Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25, 40).
Idąc za słowami Księdza Kardynała, iż „krzyż jest fundamentem naszej wielkiej nadziei, która jest źródłem światła, mocy, prężności duchowej, prawdziwej radości”, otwarte na działanie Ducha Świętego, umocnione przykładem św. Elżbiety i Matek Założycielek, idziemy z nadzieją w kolejne lata naszej misji, prosimy Boga, abyśmy „z wyobraźnią miłosierdzia” nadal rozwijały charyzmatyczne posłannictwo w Kościele i świecie, bo tylko nadzieją płynącą z krzyża, możemy przemienić siebie i świat.

Rzym, 10 października 2010 r.