Pragnienie Ojca Świętego Jana Pawła II przybycia do Ojczyzny stało się faktem. (...) Piotr z rodu Polaków trwał z nami na modlitwie, umacniał naszą wiarę i więź z Kościołem Chrystusowym.
Prawdziwie wielkie spotkania mają przede wszystkim wymiar duchowy. Także spotkanie z Ojcem Świętym nie zakończyło się z Jego powrotem do Rzymu. Ono trwa w dalszym ciągu w myśli i słowie, które pozostawił” - napisał bp Stefan Bareła w przedmowie do książeczki „Bardzo pragnę przybyć do Was”.
Przywołajmy pamięć tych wydarzeń, pytając się, co pozostało w nas z tamtych dni i czy wcieliliśmy słowa, jakie kierował do nas Papież, w nasze życie.

4 czerwca 1979 r.

Ojciec Święty ląduje o godz. 9.45 na zaimprowizowanym „lotnisku” w pobliżu katedry pw. Świętej Rodziny przy ul. Ogrodowej, gdzie obecnie znajduje się Dom Katolicki, a w nim m.in. siedziba Katolickiego Radia „Fiat”. Następnie przejeżdża otwartym samochodem przez miasto na Jasną Górę, gdzie przy ołtarzu na Szczycie odprawia pontyfikalną Mszę św., w czasie której wygłasza homilię, po czym odnawia Akt Oddania Narodu Polskiego Najświętszej Maryi Pannie. Podczas Mszy św. składa na ręce Prymasa Złotą Różę, którą zamierzał ofiarować Jasnogórskiej Pani papież Paweł VI.
Po południu przed kościołem św. Zygmunta Ojciec Święty spotyka się z wiernymi diecezji częstochowskiej. W drodze powrotnej do swej rezydencji w klasztorze jasnogórskim Papież zatrzymuje się na krótko w domu ordynariusza częstochowskiego bp. Stefana Bareły. Wieczorem Ojciec Święty na Szczycie Jasnej Góry bierze udział w Apelu Jasnogórskim, wygłaszając krótkie przemówienie poświęcone chrześcijańskiemu znaczeniu wartości cierpienia.

Trzeba usłyszeć echo całego Narodu w Sercu Jego Matki i Królowej! A jeśli bije ono tonem niepokoju, jeśli odzywa się w nim troska i wołanie o nawrócenie, umocnienie sumień, trzeba przyjąć to wołanie. Rodzi się ono z miłości matczynej, która po swojemu kształtuje dziejowe procesy na polskiej ziemi.
Z homilii Jana Pawła II na Jasnej Górze - 4 czerwca 1979 r.

5 czerwca 1979 r.

Tego dnia program wizyty Ojca Świętego w Częstochowie jest bardzo bogaty. Składają się na niego m.in.: spotkanie z wyższymi przełożonymi zakonów żeńskich, udział w obradach 169. Konferencji Plenarnej Episkopatu Polski, spotkanie z członkami Rady Naukowej Episkopatu oraz Msza św. na Szczycie Jasnej Góry dla wiernych z Dolnego Śląska i Śląska Opolskiego.
W południe ze Szczytu Jasnej Góry Ojciec Święty wraz z wiernymi naszego miasta odmawia modlitwę Anioł Pański poprzedzoną krótkim rozważaniem, a po Mszy św. wieczornej pod przewodnictwem arcybiskupa Filadelfii Jana Króla bierze udział w Apelu Jasnogórskim, wygłaszając krótkie rozważanie. Po Apelu Jan Paweł II jest na koncercie pieśni kościelnych w wykonaniu chóru kleryków.

Chrześcijaństwo musi podjąć na nowo swój udział w kształtowaniu duchowej jedności Europy. Same racje ekonomiczne i polityczne jej nie ukształtują. Musimy zstąpić głębiej: do racji etycznych.
Z przemówienia na 169. Konferencji Episkopatu Polski - 5 czerwca 1979 r.

6 czerwca 1979 r.

Tego dnia rankiem Jan Paweł II odprawia w kaplicy Matki Bożej Jasnogórskiej Mszę św. dla Ojców Paulinów, a kilka godzin później w częstochowskiej katedrze Najświętszej Rodziny spotyka się z duchowieństwem diecezjalnym i zakonnym wygłaszając do niego przemówienie. Po opuszczeniu katedry Papież zatrzymuje się przy zgromadzonych na placu chorych i inwalidach, do których kieruje serdeczne słowa i udziela im błogosławieństwa.
Kolejne punkty ostatniego dnia wizyty papieskiej w Częstochowie mają miejsce na Jasnej Górze. Jest wśród nich spotkanie z profesorami i studentami KUL oraz Msza św. pod przewodnictwem i z homilią Jana Pawła II dla wiernych z Górnego Śląska i Zagłębia Dąbrowskiego, po której Papież wygłasza przemówienie pożegnalne i odjeżdża na lądowisko w pobliżu klasztoru.

Nie dajcie się uwieść pokusie, że człowiek może w pełni odnaleźć siebie, odrzucając Boga, wykreślając modlitwę ze swego życia, pozostając przy samej tylko pracy w złudnej nadziei, że same jej wytwory bez reszty nasycą wszystkie potrzeby ludzkiego serca.
Z homilii do wiernych Górnego Śląska i Zagłębia Dąbrowskiego - 6 czerwca 1979 r.