Pismo Święte to ogromne przestrzenie teologiczne, wymagające także podkładu filozoficznego. Oczywiście, każda przesłanka teologiczna musi mieć uzasadnienie w Piśmie Świętym. Można powiedzieć, że my, chrześcijanie, żywimy się Pismem Świętym, Bożym słowem, które buduje świadomość człowieka wierzącego. Odnajduje się w słowie Pisma Świętego wartości nadrzędne, którymi należy się kierować w życiu. Są to wartości wiary, ale płyną z nich także wartości moralne. Jest to więc z jednej strony poszukiwanie obrazu Boga i woli Bożej, ale też pragnienie znalezienia drogi życia dla siebie.
Trzeba zdawać sobie sprawę, że Pismo Święte jest księgą objawiającego się Boga. Dlatego dyspozycje zawarte na stronicach Pisma Świętego są podstawowe i absolutne. Bóg, który się objawia jako istota najwyższa, jako Ten, Który Jest, objawia człowiekowi swoją wolę, swój plan wobec niego i wszelkiego stworzenia.
Pismo Święte jest zatem podstawą refleksji Kościoła nad Bożym słowem, refleksji, która jest ciągle pogłębiana, poczynając od wspaniałych Listów św. Pawła, w których wgłębia się on w podstawowe nurty myślenia objawionego mu przez Chrystusa.
Jesteśmy ciągle pod wrażeniem ksiąg Pisma Świętego, które objawiają nam Boga wszechmocnego, Stworzyciela nieba i ziemi, ale także - dzięki objawieniu Jezusa Chrystusa - Boga, który jest Miłością i Miłosierdziem.
Stary Testament na historii narodu żydowskiego - narodu wybranego przez Boga - pokazuje nam prawdę o Bogu, który jest Bogiem jedynym. To była w Starym Testamencie podstawowa misja narodu wybranego, żeby uchronić człowieka przed wielobóstwem, przed politeizmem. Idea Boga jedynego była najważniejsza w przekazie tej księgi. Ale objawienie Boga swój szczyt znalazło w objawieniu Chrystusa i w Jego nauczaniu o Bogu w Trójcy Świętej Jedynym. Chrystus jeszcze dokładniej mówi nam o życiu wewnętrznym Boga. Objawienie Boże, zawarte w Piśmie Świętym, nabiera nowej dynamiki i staje się jeszcze bardziej objawieniem Boga, który jest Miłością, który jest Ojcem, pragnącym zbawienia człowieka, który Syna swego dał -„aby każdy, kto w Niego wierzy, nie umarł, ale miał życie wieczne”.
Jezus Chrystus przekazał istotę swego nauczania w Kazaniu na Górze. W bardzo przejrzysty sposób ukazana tam została swego rodzaju kontynuacja królestwa Bożego, na podstawie której uczymy się Boga, ale też uczymy się człowieka. uczymy się drogi, którą Pan Bóg wyznacza człowiekowi, i wszystkiego, co dotyczy miejsca człowieka na ziemi. A z Bogiem człowiek musi się liczyć, nie może żyć bez Boga.
Pismo Święte jest księgą obecności Boga w życiu człowieka, ale także Boga obecnego w świecie i we wszechświecie. Po założeniu przez Chrystusa Kościoła, instytucja Kościoła staje się głównym motorem kontynuowania dzieła zbawczego, podjętego przez Bożego Syna. Prowadzony przez Ducha Świętego, Ducha Uświęciciela Kościół przejął na siebie Chrystusową misję prowadzenia ludzi do Boga. Szczególny wyraz tego przesłania znajdujemy w misjach ewangelizacyjnych - czasie, w którym zwracamy uwagę na świętą księgę Objawienia, daną nam i zadaną przez Boga. Ta księga nie może pozostać gdzieś poza naszym zasięgiem, poza naszymi rękami. Ona powinna stać się własnością naszego serca. Nie jest dobrze, jeżeli chrześcijanie nie znają Pisma Świętego, jeżeli nie czytają go na sposób stały. Kto nie zna Pisma Świętego, nie będzie znał Boga, nie pozna Chrystusa.
Zechciejcie, Drodzy Czytelnicy, jak najczęściej sięgać po księgi Pisma Świętego. Bez jego znajomości nie będziemy dobrymi chrześcijanami, prawdziwymi wyznawcami Chrystusa. Kto czyta Pismo Święte - słowa objawiającego się Boga - ten wchodzi w tajniki życia Bożego, Bóg będzie dla niego kimś najbliższym, będzie serdecznym i miłosiernym Ojcem. A przecież na takiego Ojca z nieba wszyscy tak bardzo czekamy.