Prawie 300 kapłanów diecezjalnych i zakonnych uczestniczyło w tradycyjnej Mszy Krzyżma św. sprawowanej w wielkoczwartkowe przedpołudnie w łódzkiej bazylice archikatedralnej. Do uroczystej koncelebry stanęli przy ołtarzu abp Władysław Ziółek, biskupi pomocniczy: Adam Lepa i Ireneusz Pękalski oraz gość specjalny - rektor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego - ks. prof. Andrzej Szostek.

Tradycją staje się, że Mszę Krzyżma św. w łódzkiej katedrze oprawia muzycznie chór Wyższego Seminarium Duchownego z Łodzi pod przewodnictwem ks. Grzegorza Kopytowskiego. Tak było i tym razem. Kilkunastu kleryków przepięknym hymnem rozpoczęło wielkoczwartkowe nabożeństwo.

"Kochać i naśladować Chrystusa i z Nim przemieniać historię - tymi słowami abp Władysław Ziółek powitał przybyłych kapłanów, siostry zakonne i wiernych świeckich obecnych w katedrze. - Te słowa to wielkie wyznanie wiary i sygnał wielkiego problemu dzisiejszej Polski - podkreślił Ksiądz Arcybiskup. - Gromadzimy się na wspólne sprawowanie Mszy Krzyżma św., która najdobitniej wyraża wspólnotę kapłanów, ich jedność z biskupem i ich wszystkich razem z Chrystusem - przypomniał Pasterz Kościoła łódzkiego ideę wielkoczwartkowej Eucharystii. - Modlić się będziemy o to, abyśmy byli we współczesnym świecie świadkami odkupienia. W ten sposób wyznanie wiary w Zbawiciela i świadectwo, jakie winniśmy Mu dawać, złączą się w jedną całość. Niepodobna przecież, aby jedno istniało bez drugiego. Nie ma wiary bez świadectwa i świadectwa, które by nie wspierało się na wierze. Wzorcem dla nas w tym względzie jest bez wątpienia współczesny apostoł Jan Paweł II. Jak pamiętamy, gościł on w naszym mieście przed 15 laty. W dziejach naszego miasta nie było dotąd większego wydarzenia. Nikt dotąd tak wyraziście nie obwieszczał Chrystusa. To było wydarzenie niespotykanej miary. Dziś po 15 latach trzeba nam sobie przypomnieć, jaką Chrystusową drogę życia Ojciec Święty nam wówczas wskazywał. Tę drogę przybliżać nam będzie spadkobierca myśli etycznej kard. Wojtyły na KUL-u - ks. prof. Andrzej Szostek" - przedstawił zaproszonego kaznodzieję Ksiądz Arcybiskup.

"Kapłaństwo jest służbą polegającą na oddaniu się bez reszty Chrystusowi - mówił w homilii ks. prof. Andrzej Szostek. - Wielki Czwartek to dzień narodzin naszego kapłaństwa. Kapłan to szafarz Bożych tajemnic - nie właściciel, lecz sługa - przypomniał Rektor KUL-u. - Pamiętamy o tym dobrze, przy różnych okazjach sobie i innym to przypominamy. Dzisiejsza uroczystość każe nam wniknąć w tajemnicę Chrystusowego, jedynego kapłaństwa. Uprzytomnić sobie musimy niesłychany dar, jaki otrzymaliśmy, i niezgłębioną tajemnicę, w jaką zostaliśmy wprowadzeni. Trzeba nam wejść w miłość, jaką Bóg objawił w Chrystusie. Trzeba w nią wejść, by ujrzeć choć rąbek tajemnicy kapłaństwa, jaką zostaliśmy obdarowani".

Zdaniem Kaznodziei tylko niektórzy z kapłanów zostaną prałatami, może biskupami albo kustoszami w popularnym i prestiżowym sanktuarium. To będą wyjątki. Większość księży czeka normalne kapłaństwo: wikariat, proboszczowanie. Może nawet w jakieś zapadłej wiosce. I na koniec niezbyt zasobna emerytura. "Ale czy taki bieg życia, może mało atrakcyjny w opinii publicznej, nie jest oddaniem, się bez reszty Chrystusowi? - pytał ks. prof. Szostek. - Jedno jest pewne, że ci, którzy przez ludzi są zapomniani, żyją w szczególnie serdecznej pamięci u Boga. Obdarza on swoich wybrańców radością, o której nie śniło się karierowiczom tego świata: radością łez nawróconego grzesznika, radością dziecka, które poprzez słowa kapłana odkrywa się na Boga, radością przyjaźni prostych ludzi, chętnych do pomocy w kościele i zawsze życzliwie przyjmujących po kolędzie. Nie ma dostępu do tej radości ten, kto nie pragnie oddać się Chrystusowi" - podkreślił Kaznodzieja.

Po homilii zebrani kapłani odnowili swoje przyrzeczenia złożone podczas święceń. Tradycyjnie poświęcone zostały także oleje używane do sprawowania sakramentów oraz konsekracji świątyń i naczyń liturgicznych.

Wielkoczwartkowa Msza Krzyżma św. jest jedną z dwóch Mszy sprawowanych tego dnia. Na tej Eucharystii gromadzi się prezbiterium lokalnego Kościoła. Podczas Mszy św. kapłani odnawiają przyrzeczenia pełnienia gotowości kapłańskiej względem Boga i miejscowego biskupa. Jedność prezbiteriatu z biskupem symbolizuje także poświęcenie w trakcie tej Mszy św. olejów chorych, katechumenów i Krzyżma. Kapłani zabierają poświęcone oleje do swoich parafii. Uobecniają one biskupa we wspólnotach parafialnych. Używa się ich podczas chrztów, namaszczenia chorych, do konsekracji obiektów sakralnych i przedmiotów liturgicznych.