Z icjatywy biskupa sandomierskiego Krzysztofa Nitkiewicza wyruszyła do Wilna pielgrzymka księży profesorów, alumnów oraz sióstr zakonnych. 20 października grupa 86 osób dotarła do Białegostoku - rodzinnego miasta Księdza Biskupa. W seminarium profesorowie przybliżyli historię archidiecezji białostockiej, jej związków z Wilnem oraz błogosławionych i świętych tej ziemi. Pod przewodnictwem Księdza Biskupa pielgrzymi odwiedzili archikatedrę Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i pałac Branickich. W białostockiej kurii odbyło się spotkanie z abp. Edwardem Ozorowskim. Dziękowano m.in. za pomoc białostocczan w czasie powodzi w Sandomierzu. Pielgrzymi odwiedzili też sanktuarium Matki Bożej Bolesnej w Świętej Wodzie. Na Górze Bożego Miłosierdzia biskup Krzysztof poświęcił przywieziony przez pielgrzymów krzyż, który wpisał się w krajobraz pozostałych, ustawianych na górze krzyży.
W pokamedulskim klasztorze na Wigrach (diecezja ełcka) została odprawiona Msza św. W homilii bp Krzysztof Nitkiewicz przypominał: - Dzisiejsza liturgia przywołuje nam przed oczy św. Jana Kantego, profesora Akademii Krakowskiej. Św. Jan Kanty zasługuje na miano prawdziwego mistrza. Mistrz, to ten który prowadzi, który potrafi skarcić, który wymaga, nie unika konfliktów. Niech będzie przykładem dla nas, którzy dziś pielgrzymujemy, by nie ustawać w swoich poszukiwaniach.
Pielgrzymi dotarli do Wilna wczesnym rankiem następnego dnia (21 października). W kaplicy Matki Bożej Ostrobramskiej - Królowej Miłosierdzia bp. Krzysztof Nitkiewicz tłumaczył: - Doświadczamy ciągle Bożego Miłosierdzia wobec ogromu naszego grzechu, naszych słabości. Musimy stawiać sobie pytanie: jak wygląda miłosierdzie w moim życiu? Jak rozumiem miłosierdzie? Istnieje niebezpieczeństwo, że miłosierdzie ograniczymy tylko do jałmużny. Ona pomaga, ale upokarza człowieka. Ofiarowana osobie, która doświadcza naszej łaski stawia nas o szczebel wyżej. Miłosierdzie nie upokarza. Miłosierdzie jest pochyleniem nad człowiekiem, uklęknięciem przy nim. Miłosierdzie nie stawia sobie innych celów obok pomocy, otarcia ludzkich łez, przytulenia do serca. Takiego miłosierdzia uczy nas Matka Boża Ostrobramska. Miłosierdzia uczy nas przesłanie Pana Jezusa skierowane do św. Siostry Faustyny, uczy nas postawa zawierzenia ks. Michała Sopoćko. Miłosierdzie gruntownie przemienia los człowieka. Przebywając w Wilnie - mieście Miłosierdzia, starajmy się dziękować Bogu za Jego Miłosierdzie wobec nas i uczyć się takiej postawy w naszym życiu - przekonywał Ksiądz Biskup.
Podążając szlakiem Miłosierdzia Bożego sandomierscy pielgrzymi odwiedzili także skromny domek św. Siostry Faustyny, gdzie w czasie wizji Pan Jezus podyktował Świętej tekst Koronki do Miłosierdzia Bożego. Poznali historię pierwszego obrazu „Jezu ufam Tobie”, autorstwa Eugeniusza Kazimierowskiego. Grupa odwiedziła również polski cmentarz na Rosie, gdzie spoczywają m.in. matka i serce marszałka Józefa Piłsudskiego, Joachim Lelewel, poeta Władysław Syrokomla. Na wileńskiej starówce odkrywali piękno Wina i miejsca związane z Adamem Mickiewiczem.
Wspólnota Wyższego Seminarium Duchownego w Sandomierzu wyraża bp. Krzysztofowi Nitkiewiczowi ogromną wdzięczność za zorganizowanie oraz przewodzenie pielgrzymce po szczególnie jemu drogich miejscach.