Szkoła Podstawowa im. ks. Stanisława Zielińskiego w Struży w rocznicę męczeńskiej śmierci swojego Patrona, organizuje co roku uroczystości, dzięki którym rocznica ta jest świętem szkoły, świętem Struży i całej parafii. Tegoroczne święto rozpoczęło się przemarszem do kościoła uczniów, nauczycieli, rodziców i zaproszonych gości, w gronie których liczną grupę stanowili mieszkańcy Domu Pomocy Społecznej w Kraśniku, z którym szkoła - realizując hasła głoszone przez Patrona - utrzymuje ścisły kontakt.

W wypełnionej po brzegi świątyni w czasie Mszy św., której przewodniczył ks. A. Majchrzak - Rektor kościoła pw. Świętego Ducha w Kraśniku, uczniowie na każdym kroku swoją postawą i zaangażowaniem podkreślali wagę tego święta. Przed Ołtarzem poczet sztandarowy, przy Ołtarzu ponad dwudziestu ministrantów, z wielką powagą czytane lekcje i modlitwa wiernych, na chórze schola i wykonywane przez nią stosowne pieśni. Przede wszystkim zaś tak liczne przystąpienie do Stołu Pańskiego. Ks. Krzysztof Szcześniak - katecheta w swoim kazaniu nawiązując do uroczystości mówił m.in. "Gromadzimy się, by uczcić pamięć kapłana, który 57 lat temu poniósł śmierć męczeńską, który przez swoje życie i działalność duszpasterską wywarł ogromny wpływ na życie mieszkańców Kraśnika i okolic. Gromadzimy się, obchodząc podniosłą uroczystość dnia Patrona Szkoły Podstawowej w Struży. Dobry i mądry jest zwyczaj, że z tych okazji przychodzimy najpierw do kościoła, aby pomodlić się w intencji szkoły i wszystkich, którzy w tej szkole uczą się i pracują. Nie wystarczy czcić kolejne rocznice, nie wystarczy pielęgnować pamięć, a nawet rozwijać kult Męczennika, ale trzeba przez swoją postawę manifestować wartości, których uczył, które głosił i którymi żył wasz Patron, ponosząc w ich obronie śmierć męczeńską. Patron dla społeczności Kraśnickiej był wielkim darem, był jasnym promieniem nadziei w mrocznych czasach. Swoim słowem i swoją jasną postacią rozświetlał, pomagał i podnosił na duchu. Możemy być dumni, że mamy takiego zacnego patrona. Być może będziemy świadkami wywyższenia naszego męczennika. Ci, którzy chcą budować swoje życie na prawdzie i miłości, niech biorą wzór i przykład z ks. Stanisława w swoim codziennym życiu".

Po Mszy św. ponowny w szyku zwartym przemarsz do szkoły - tu szkolny zespół teatralny pod opieką pani Danuty Matuszczak wystawił spektakl pt. "Oddał życie za prawdę i miłość". Śmiało można napisać, że jest to dramat w czterech aktach o życiu ks. Stanisława - patrona szkoły. Oto tytuły poszczególnych aktów: Spotkanie z księdzem na plebani, Ministranci, Katecheza i Po pogrzebie. Autorami i aktorami były tu same dzieci. Pani była współreżyserem, scenarzystką, inspicjentem i suflerem. Widownia, a były tam i pierwszaki, z wielką uwagą i przejęciem słuchała słów płynących ze sceny. Była taka cisza, której dawno szkolne mury nie pamiętały. U starszych były łzy wzruszenia i podziw spontaniczności małych aktorów dla ich autentycznego wczuwania się w rolę i jej przeżywanie. Dialogi były tak żywe i bezpośrednie, że chyba i profesjonaliści byliby zadowoleni z tego występu. Przyznam szczerze, że kilkakrotnie ukradkiem ocierałem łzy wzruszenia, u innych też to widziałem. Nie jestem krytykiem teatralnym, trudno mi fachowo ocenić występ, ale skoro odbiór był podkreślony przejmującą ciszą, poparty wielkim zainteresowaniem i wzruszeniem, owacyjne brawa, to śmiało mogę napisać, że za sprawą Patrona szkoły zawitał do niej prawdziwy teatr.