Zwycięzca śmierci, piekła i szatana,

Wychodzi z grobu, dnia trzeciego z rana.

Naród niewierny trwoży się, przestrasza,

Na cud Jonasza. Alleluja!

- odśpiewaliśmy na Mszy św., wspólnie z rodzicami w dniu spotkania, które miało miejsce 14 kwietnia bieżącego roku w Wyższym Seminarium Duchownym Najświętszego Serca Pana Jezusa w Drohiczynie.

Spotkanie rozpoczęło się Mszą św. koncelebrowaną, której przewodniczył i homilię wygłosił rektor Seminarium, ks. Leszek Gardziński. W homilii Ksiądz Rektor mówił m.in.: "W każdą niedzielę przychodzimy na Mszę św. Jesteśmy świadkami ofiary Chrystusa. To powtórzenie Emaus. Na początku Chrystus wyjaśnia nam Pisma, a później widzimy chleb i wino, słyszymy słowa: To jest Moje ciało, to jest Moja krew, ale zachowujemy się tak jakbyśmy nie rozpoznawali w tej ofierze Chrystusa. Pozostajemy obojętni, jak wobec martwych rzeczy. Nie ma w nas tego wybuchu radości, że On żyje, że żyje! To On mówi, to Jego słowa słychać. ( ...) O przeżyciu Mszy św. można mówić wtedy, gdy rozpoznajemy Chrystusa, gdy nagle zapominamy o wszystkim, tylko Jego słuchamy, na Niego patrzymy, tylko On się liczy. Owocem takiego spotkania jest radość, nowa siła, nowe natchnienie do lepszego życia, do życia według wskazań Chrystusa. ( ...) Dlatego tak uczestniczmy w tej Mszy św., byśmy rozpoznali Chrystusa, byśmy się z Nim spotkali i wracali odmienieni do domu".

Po skończonej Mszy św. odbyło się spotkanie w auli seminaryjnej. Rozpoczęło się ono wykładem profesora Pisma Świętego, ks. dr. Zbigniewa Rostkowskiego Obraz mojej Matki. Ksiądz Profesor przyniósł na spotkanie ikonę Matki Bożej, wykonaną w Szkole Częstochowskiej. Podobizna Matki Bożej wykonana była na trzech lipowych deskach, co oznaczało Jej łączność z Trójcą Świętą. W sposób bardzo interesujący Prelegent wytłumaczył zebranym symbolikę poszczególnych elementów obrazu, kolorystykę, a także historyczną stronę tej podobizny, która z Częstochowy przywędrowała do parafii Kłopoty Stanisławy, a później do domu rodzinnego Księdza Profesora.

Po wykładzie klerycy drugiego rokuprzedstawili sztukę o życiu św. Franciszka z Asyżu. Sprawdzili się znakomicie jako aktorzy, o czym mogliśmy się przekonać na własne oczy. Włożyli mnóstwo pracy w przygotowanie tego przedstawienia. Przybliżyli nam postać św. Franciszka, jego wielkie zmiłowanie do zwierząt i przyrody oraz jego miłość do Boga i współbraci. Po skończonej sztuce, która składała się z kilku aktów, głos zabrał Ksiądz Rektor. Podziękował klerykom drugiego roku i zaprosił zebranych na wspólny obiad do refektarza seminaryjnego. Po obiedzie mieliśmy wolny czas by porozmawiać z najbliższymi, podzielić się przeżyciami z pobytu w Seminarium, a także oprowadzić po pięknych terenach naszego Seminarium.