Wiosna jest niewątpliwie najpiękniejszą porą roku. Nasze oczy cieszy zieleń drzew, łąk i pól. Zachwyca nas piękno kwitnących sadów, niezliczona ilość kwiecia na łąkach i w ogrodach. Zadziwia nas niezwykła siła życiowa natury. Widać ją zarówno u roślin, jak i u zwierząt. Ptaki budują gniazda, składają jaja, z których wykluwają się pisklęta. Widzimy, z jaką pieczołowitością dorosłe ptaki opiekują się małymi. Niektórzy ludzie powinni uczyć się od zwierząt troski o młode pokolenie! Wiosna cieszy nie tylko nasz wzrok, ale także słuch i powonienie. Trudno nie zachwycić się śpiewem ptaków, rechotaniem żab, bzykaniem owadów i innymi odgłosami natury. W powietrzu unoszą się rozmaite zapachy pochodzące z kwitnących kwiatów w ogrodach, sadach i na łąkach. Wiosną pięknie prezentują się lasy i wzgórza Roztocza.

Wiosna jest czasem siewów zbóż i sadzenia ziemniaków. Pola Roztocza tworzą szachownicę o różnych odcieniach zieleni. Wiosenne deszcze są zapowiedzią obfitych plonów. Już w Starym Testamencie deszcze były oznaką Bożego błogosławieństwa. Autor Księgi Powtórzonego Prawa pisał: "Jeśli będziecie słuchać pilnie nakazów, które wam dziś daję, miłując Pana, Boga waszego, i służąc Mu z całego serca z całej duszy, ześle On deszcz na waszą ziemię (...) wiosenny, i zbierzecie wasze zboże, moszcz i oliwę. Da też trawę na polach dla waszego bydła. Będziecie mieli żywności do syta. Strzeżcie się, by serce wasze nie pozwoliło się omamić, abyście nie odeszli i nie służyli obcym bogom i nie oddawali im pokłonu, bo zapaliłby się gniew Pana na was, i zamknąłby niebo, aby nie padał deszcz, ziemia nie wydałaby plonów, i prędko zginęlibyście w tej pięknej ziemi, którą wam daje Pan". ( Pwt 11,13-17)

Cytowany tekst wyraźnie sugeruje, że piękno wiosny powinno mieć swoje odniesienie do Stwórcy. Człowiek wiary nie może patrzeć na piękną przyrodę jako na wartość samą w sobie. Powinien stawiać pytanie: Kto jest twórcą tego piękna? Już Autor Księgi Mądrości pisał: " Głupi już z natury są wszyscy ludzie, którzy nie poznali Boga: z dóbr widzialnych nie zdołali poznać Tego, który jest, patrząc na dzieła nie poznali Twórcy, lecz ogień, wiatr, powietrze chyże, gwiazdy dokoła, wodę burzliwą lub światła niebieskie uznali za bóstwa, które rządzą światem. Jeśli urzeczeni ich pięknem wzięli je za bóstwa - winni byli poznać, o ile wspanialszy jest ich Władca, stworzył je bowiem Twórca piękności; a jeśli ich moc i działanie wprawiły ich w podziw - winni byli z nich poznać, o ile jest potężniejszy Ten, kto je uczynił. Bo z wielkości i piękna stworzeń poznaje się przez podobieństwo ich Stwórcę". (Mdr 13,1-5)

Stąd też podziwiając piękno wiosny Roztocza nie można nie widzieć piękna Tego, który jest Twórcą tego piękna. Piękno wiosennej przyrody Roztocza sławili i sławią poeci i malarze. Kiedy jako bardzo młody kapłan podziwiałem w Zwierzyńcu obrazy wybitnej malarki Roztocza A. Wachniewskiej, to skromna artystka moje komplementy skwitowała krótko: "Staram się nieudolnie malować to, co Pan Bóg tak wspaniale wymyślił i urządził".

Miesiąc maj jest powszechnie uważany w naszej Ojczyźnie za najpiękniejszy miesiąc w roku. Nic więc dziwnego, że od wieków pobożność ludowa i tradycja chrześcijańska ten miesiąc wiązała z Matka Najświętszą. Mówią o tym pieśni religijne, wśród których znajduje się najbardziej znana, której tekst napisał ks. K. Antoniewicz: Chwalcie łąki umajone. Kiedy śpiewana jest ta pieśń, to przed oczyma wyobraźni stają łąki, góry, doliny, cieniste gaiki, źródła, kręte strumyki, co "w powietrzu buja skrzydłami" na Roztoczu. Natomiast współczesny autor tekstu piosenki maryjnej pisze o Matce Bożej, że "była cicha i piękna jak wiosna".

W maju odprawiane są specyficznie polskie nabożeństwa do Matki Bożej zwane popularnie "majowym" sławiące "najpiękniejszą z cór ludzkich". Majowe odprawiane są w kościołach, kaplicach i przy figurach przydrożnych. Osnowę nabożeństwa stanowi Litania do Matki Najświętszej. Szczególne wrażenie robią nabożeństwa śpiewane przy figurach i krzyżach przydrożnych o wieczorowej porze. Widok dzieci, młodzieży i ludzi dorosłych modlących się robi niesamowite wrażenie na tych, którzy poruszają się drogami Roztocza. Jednak nie sposób nie dostrzec, że przynajmniej w niektórych regionach liczba uczestników takich spotkań modlitewnych z roku na rok spada. Do bardzo smutnych należą sceny, kiedy na modlitwie gromadzą się mieszkańcy przybywający z krańców danej miejscowości, a bezpośredni sąsiedzi modlitewnego spotkania w tym samym czasie oglądają telewizję, a dzieci grają w piłkę lub jeżdżą na rowerach!

Wiosna powinna być czasem szczególnego uwielbienia Boga i czci do Matki Najświętszej. Piękno wiosennej przyrody powinno nasze umyły i serca wznosić ku jej Twórcy. Szczególnie wiosna powinna być czasem intensywnego czytania natchnionej Księgi, którą jest przyroda. Czytanie tej Księgi powinno nam pomóc lepiej poznać Pana Boga. Przykład bacznego przyglądania się wiosennej przyrodzie daje nam Chrystus, który prawdopodobnie podziwiał piękno budzącej się wiosną przyrody palestyńskiej, skoro mówił: "Przypatrzcie się ptakom w powietrzu ( ...). Czyż wy nie jesteście ważniejsi niż one? Przypatrzcie się liliom na polu (...) nawet Salomon w całym swoim przepychu nie był tak ubrany jak jedna z nich" (Mt 6,26; 28-29; por. Łk 12,27). Od naszego Zbawiciela uczmy się wrażliwości na piękno przyrody i miłości do Jego i naszej Matki.