Grzech przeciwko Duchowi Świętemu to problem, który mnie gnębi. Rzecz przerażająca - samemu sobie zamknąć wszelką szansę na zbawienie. Proszę mi powiedzieć, czy jeśli się za grzech przeciw Duchowi Świętemu żałuje i się z niego wyspowiadało, to czy Bóg może udzielić odpuszczenia grzechów?

Trzeba przypomnieć to, co przytoczone zostało w tej rubryce w jednym z ostatnich numerów - Jezus mówi o grzechu przeciwko Duchowi Świętemu w sytuacji zarzutów stawianych Mu przez faryzeuszy, którzy podejrzewają Chrystusa, że przez Belzebuba wyrzuca złe duchy, a więc wątpią w Jego boskość! (por. Mt 12, 31-32)

Za radą ks. Pawła Gronowskiego, jednego z odpowiadających na to pytanie, warto przytoczyć dwa fragmenty z Ewangelii św. Jana: " Na tym polega dzieło zamierzone przez Boga, abyście uwierzyli w Tego, którego On posłał" (J 6, 29b); i drugi fragment: "On zaś (Duch Święty), gdy przyjdzie, przekona świat o grzechu, o sprawiedliwości i o sądzie. O grzechu - bo nie wierzą we Mnie; o sprawiedliwości zaś - bo idę do Ojca i już Mnie nie ujrzycie; wreszcie o sądzie - bo władca tego świata został osądzony" (16, 8-11).

Trzeba w tym miejscu przypomnieć katechizmowe brzmienie grzechów przeciwko Duchowi Świętemu. Kościół wylicza sześć:

- grzeszyć zuchwale w nadziei miłosierdzia Bożego (np. popełniam grzech ciężki, mówiąc, że i tak pójdę do spowiedzi),

- wątpić o łasce Bożej (np. że ktoś się nawróci),

- sprzeciwiać się jakiejś prawdzie chrześcijańskiej ( np. że Bóg jest Sędzią Sprawiedliwym),

- bliźniemu łaski Bożej zazdrościć (np. nie wierzyć, że się ktoś szczerze nawrócił),

- mieć zatwardziałość wobec natchnień Ducha Świętego ( np. do czynienia dobra),

- odkładać pokutę aż do śmierci ("bo jeszcze zdążę!") .

O. Jacek Salij w swojej książce Szukającym drogi pisze, że choć miłosierdzie Boże jest nieskończone, nie jest przecież absurdalne. Bóg pragnie nawrócenia nawet największych grzeszników. Może się jednak zdarzyć, że człowiek prosi Go o pojednanie, ale zarazem pojednać się nie chce. Albo w ogóle nie zależy mu na pojednaniu. Albo w możliwość pojednania nie wierzy. Słowem, z miłosierdzia Bożego nie można się naigrawać; ani nie można go sobie lekceważyć, ani nie można się na nie zamykać.

Najlepszym podsumowaniem wątpliwości związanych z właściwym rozumieniem grzechu przeciwko Duchowi Świętemu są słowa ks. Tadeusza Kwitowskiego: "Istotą tego grzechu jest bunt człowieka przeciw Bogu, który to grzech tak zaślepia, że człowiek gardzi Bogiem, Jego Miłosierdziem, nie wierzy w możliwość przebaczenia ze strony Pana Boga. Taki stan duszy wskazuje na to, że człowiek tak dalece dał się omamić złemu duchowi, iż bardziej wierzy jemu niż nawet zdrowemu rozsądkowi - staje się niewolnikiem złego.

Jeśli natomiast ktoś zdobył się na szczery żal i sakrament pojednania, to nie ma takiego grzechu, którego by Jezus nie odpuścił, bo właśnie za tych, którzy w życiu się pogubili, a teraz szukają drogi powrotu, Jezus zapłacił najwyższą cenę - oddał swoje życie. Nikt nie ratuje drugiego z poświęceniem życia, by go potem zniszczyć" .

Pełną wersję odpowiedzi można znaleźć w internecie pod adresem: http://www.mateusz.pl/pow Pytania można przysyłać pod adresem: pow@mateusz.pl