W Wigilię wypatrywaliśmy pierwszej gwiazdki. Wiemy już, że jako pierwszy "zaświecił" Jowisz - jasna i piękna planeta, widoczna wczesnym wieczorem na południowo-wschodnim niebie. Bardzo łatwo można ją teraz odnaleźć, wystarczy po zachodzie Słońca cierpliwie wpatrywać się w jasny błękit, aż w pewnym momencie dokonamy prawdziwego odkrycia Jowisza! Kiedy zapadnie ciemny wieczór, możemy porównać jasność Jowisza z otoczeniem - blado wypadają w jego tle "punkciki" gwiazdozbioru Ryb, a planeta ta króluje niepodzielnie przez całą noc pośród wszystkich innych obiektów na niebie. W pobliżu widoczna jest również inna planeta - Saturn, którego szukamy niedaleko Jowisza (po jego lewej stronie). Wysoko na zachodnim niebie świeci piękna gwiazda Wega (gwiazdozbiór Lutni), a jeszcze wyżej widoczny jest Deneb w konstelacji Łabędzia. W najbliższym czasie zajmiemy się bliżej planetami, więc popatrzmy w te wieczory na jeszcze jedną - Marsa. Znajdziemy go po zachodzie Słońca nisko nad południowo-zachodnim horyzontem. Czasu na jego obserwację będzie niewiele, gdyż Czerwona Planeta zajdzie w ciągu paru godzin.
Jowisz ma masę 318 razy większą od ziemskiej. Jest najcięższą i największą planetą w Układzie Słonecznym. Przyjrzyjmy mu się uważnie przez lornetkę. Widać wówczas cztery największe księżyce Jowisza: Io, Europę, Ganimedesa i Callisto, ułożone w jednej linii. Księżyce te okrążają swoją planetę, wystarczy co tydzień porównać ich położenie, ażeby to zauważyć! W sumie znamy 16 księżyców tego olbrzyma, ale te pozostałe są w większości bardzo małe. Już przez mały teleskop można dostrzec na powierzchni Jowisza kolorowe pasma chmur oraz słynną Wielką Czerwoną Plamę. Ta "plama" ma rozmiary porównywalne z Ziemią i jest kolosalną burzą atmosferyczną, przemieszczającą się dookoła planety. Jest chłodniejsza niż otaczające ją chmury i wznosi się 24 km nad nimi. Planeta Jowisz znacznie różni się od naszej Ziemi. Jest ona olbrzymią i szybko wirującą kulą gazową, składającą się głównie z wodoru i helu. Niebo planety rozjaśniają gigantyczne błyskawice, a kolory jasnoczerwony, pomarańczowy i brązowy pochodzą od związków siarki, fosforu i amoniaku. Temperatura na szczytach chmur dochodzi do minus 116oC. Nie są to więc warunki do życia, ale bez tej planety nasze życie na ziemi nie byłoby możliwe. Olbrzymi Jowisz ma tak wielką masę, że pełni rolę naszego opiekuna, ściągając na siebie wiele odłamków z kosmosu, które mogłyby uderzyć w Ziemię. Przyjmuje te uderzenia na siebie lub wypycha je poza granice układu planetarnego! A ponieważ ma masę 318 razy większą od ziemskiej, wszystkie te uderzenia nie robią na nim większego wrażenia. W lipcu 1994 r. na Jowisza spadły fragmenty komety Shoemaker-Levy 9. Gdyby wycelowały w Ziemię, stałaby się rzecz straszna. A jak poradził sobie Jowisz? Najpierw uwięził kometę na swojej orbicie. Potem rozerwał ją na ponad 20 części (kometa wyglądała wówczas jak sznur korali!). Na koniec wszystkie te kawałki spadły na powierzchnię planety. Wynika stąd, że dzięki Jowiszowi prawdopodobieństwo zderzenia podobnych obiektów z Ziemią zmniejszyło się tysiąckrotnie. Na Ziemi większość z nich spowodowałaby katastrofę, której ludzkość mogłaby nie przeżyć. Jowisz pełni więc rolę broniącego nas "ziemskiego ochroniarza", podczas gdy my nawet tego nie zauważamy. Przecież dzieje się to tak daleko od Ziemi, że gdy w 1994 r. ktoś nie przeczytałby o tej katastrofie w gazetach, nawet by o niej nie wiedział! Gdy patrzymy na wieczorne niebo i widzimy tę planetę cichą i spokojną, popatrzmy na nią życzliwym wzrokiem, tak abyśmy już nigdy nie pomylili Jowisza z innymi planetami i, co gorsza, abyśmy nigdy nie mylili planety z gwiazdą! Aby się tego nauczyć, czytajcie następne odcinki.