Nie możemy się cofać. Musimy podążać do przodu. Młodzi Polacy mieliby do nas żal, i to słuszny, gdybyśmy w tym Roku Jubileuszowym nie zaprowadzili ich nad Lednicę. Tam, do źródeł chrzcielnych Polski, do tej misy chrzcielnej, gdzie przed tysiącem lat pierwsi Polacy skłonili głowy, aby obmyła ich woda chrztu świętego. Mieliby żal, że nie powiedzieliśmy im o tym i że nie przekonaliśmy ich dostatecznie, aby przybyli tam na wielkie nabożeństwo lednickie 10 czerwca, w wigilię Zesłania Ducha Świętego.
Przyszłość bowiem należy do tych, którzy potrafią przekazać młodemu pokoleniu motywy życia i nadziei. Lednica jest właśnie takim motywem życia i wyborem Chrystusa.
Od czterech już lat gromadzą się młodzi nad jeziorem Lednica i od czterech lat Jan Paweł II wspiera ich i umacnia swoim słowem. Słowa Ojca Świętego są kamieniami tej lednickiej budowli, bo fundamentem jest sam Chrystus.
Tegoroczne nabożeństwo będzie niezwykle bogate w treść i sugestywne w obrazie. Będzie się składało z trzech misteriów. Tajemnicy Prawa Bożego, Tajemnicy Wcielenia i Tajemnicy Odkupienia.
Na nabożeństwo będzie nas wszystkich zwoływał dzwon, odlany już w najstarszej ludwisarni w Polsce, należącej do Janusza Felczyńskiego z Przemyśla. Ten dzwon wspaniałomyślnie ufundowała Gmina Tarnowo Podgórne. Koszt budowy okazałej dzwonnicy pokryje Gazeta Poznańska. Każdy zatem, kto w sercu swoim wybierze Chrystusa, będzie mógł poruszyć serce tego dzwonu. Miesiąc wcześniej zostanie ono pobłogosławione przez Ojca Świętego, będzie to szczególny znak wierności młodych Polaków Stolicy Apostolskiej. Dźwięk tego dzwonu ma wymiar metafizyczny i wśród rozlicznych tonów wybrzmiewa wiecznością.
Prawo Boże to kamienne tablice przekazane nam przez Boga Mojżeszowi. Dziesięć przykazań stało się fundamentem kultury europejskiej, dwóch tysięcy lat kultury chrześcijańskiej. Nad Lednicą każdy otrzyma miniaturę owych tablic ustawionych na chrześcijańskiej Rybie, czyli Chrystusie. Bowiem Bóg swoim dzieciom dał Prawo, jak mają żyć, aby nie umrzeć na wieki.
Wyobrażam sobie, że wszyscy z radości zatańczą na widok Arki Przymierza zrobionej według opisów biblijnych. Ta skrzynia z drewna akacjowego, z przykrywą ozdobioną dwoma cherubinami, będzie najwspanialszym ołtarzem, przed którym modlić się będą tysiące ludzi. Ostatecznie stanie się ołtarzem na Jamnej (diecezja tarnowska) w nowo budującym się kościele akademickim.
Nabożeństwo Wcielenia to inicjatywa miłości, to Bóg wychodzący nam na spotkanie w osobie Dzieciątka. Wyrazimy ją na sposób Polskiej Wigilii, przez słowa pełne życzliwości i podczas łamania się opłatkiem z najbliższymi, oraz przez poczęstunek składający się z chleba i miodu. Chleb i miód to zapowiedź Eucharystii i jej przedsmak. Poniesiemy w procesji Dzieciątko wykonane z drewna oliwnego w Betlejem, które przed laty podarował o. Janowi Górze sam Jan Paweł II.
Myślę, że tutaj jest miejsce i czas, aby wspomnieć o inicjatywie zbiórki jednej złotówki na zakup aparatu do ratowania życia najmniejszych Polaków i przekazania go tam, gdzie tych najmniejszych naprawdę ratują. Rektor Janusz Gadzinowski z Instytutu Neonatologii jest kompetentną osobą, mogącą nam wskazać, jaki aparat należałoby zakupić.
Trzecim aktem nabożeństwa będzie misterium poświęcone Tajemnicy Odkupienia, czyli Droga Krzyżowa. Piętnaście ogromnych kamieni z kopalni w Koninie powinno być znakiem dostatecznie czytelnym. Podczas tego nabożeństwa będzie rozdawana replika najstarszego krzyża, znalezionego na ziemiach polskich właśnie nad Lednicą.
Od kilku tygodni trwają rozmowy na temat stuł z logo "Lednica 2000". Wszyscy kapłani otrzymają też gliniane czary eucharystyczne.
10 czerwca pod lednicką Bramę przybędą tysiące młodych ludzi. Lednickie nabożeństwo zapisane jest bowiem w kalendarzu obchodów Roku Jubileuszowego, zatwierdzonym przez Episkopat Polski.
Przybędzie, jak zawsze, Ksiądz Prymas, a Ojciec Święty na pewno do nas przemówi. Wspólnie przyznamy się do Chrystusa i przejdziemy przez Bramę III Tysiąclecia. Będzie słychać bicie dzwonu i wszyscy będziemy śpiewać: Jezus Chrystus, Bóg i Człowiek, Odkupiciel wczoraj, dziś, na wieki! Każdy będzie trzymał świecę lub pochodnię, naśladując ewangeliczne panny mądre, które z zapalonymi kagankami czekały na Oblubieńca.
Uczestnicy spotkania zaśpiewają razem Pieśń nad Pieśniami o Chrystusie Oblubieńcu, który jak jeleń idzie, "skacząc po górach i przeskakując pagórki". Idzie ku nam, aby opowiedzieć o tej wielkiej Miłości, jedynej, dla której warto żyć.
W duszpasterstwie duży ruch i zamieszanie. Już trwają przygotowania, rozdzielana jest praca, obowiązki i odpowiedzialności. Trzeba pomyśleć o wszystkim, wszystko przewidzieć, wszystkich zaprosić. Prosimy wszystkich o modlitwę.