W Ewangelii dzisiejszej trzeba te dwa słowa z tytułu akcentować oddzielnie. Wynika to ze swoistego wyznania, jakie wobec Osoby Jezusa czyni zły duch. On wie, że przed człowiekiem, którego opętał, stoi teraz Jezus z Nazaretu. On wie, że imię Jezus znaczy "Bóg-Jahwe zbawia". Krzyczy i pyta zarazem, wiedząc, że tak się stanie: "Przyszedłeś nas zgubić?". Wie, że nie tylko on sam - zły duch, ale wszystkie moce szatańskie będą pokonane przez tego Męża z Nazaretu. Jest coś niezmiernie smutnego i tragicznego w tym fakcie, że kiedy rodacy Jezusa, nawet ci z Nazaretu, nie rozpoznają w Nim Mesjasza, Zbawiciela, więcej: odrzucają Go, to zły duch poznaje Go i czuje się zmuszony wyznać, że ten Człowiek z Nazaretu to Święty Boży! Jeżeli święty - to należy do Boga, jest przez Niego posłany, i jeżeli Boży - to znaczy także, że całkowicie należy do Pana. Żydzi najpierw podziwiają naukę Pana Jezusa: "Co to jest? Nowa jakaś nauka z mocą". Pan Jezus, jak to zapowiedział Izajasz, na pewno nie podnosił głosu, nie krzyczał, ale Jego słowo było pełne Bożej mocy. Uczeni w Piśmie tylko cytowali innych uczonych, przytaczali słowa Pisma Świętego, a Jezus mówi od siebie, własną mocą, która jest zarazem mocą Boga samego. Jezus domaga się radykalnego posłuszeństwa Bogu. Nie jest to surowość tych setek przepisów prawa, wymyślonego przez faryzeuszy, które Jezus odrzuca. Jezusowe prawo Ewangelii, a w niej 8 błogosławieństw, jest równocześnie bardzo proste i prawdziwie radykalne i konsekwentne. Potwierdzeniem Jezusowych słów, pełnych Bożej mocy, jest czyn: "Nawet duchom nieczystym rozkazuje i są Mu posłuszne". Tak mówią słuchacze. Moglibyśmy ich zapytać: To dlaczego nie przyjmujecie Jezusa? Dlaczego Mu nie wierzycie?... Jemu nie chodzi o wasz podziw tylko o wiarę.
Kiedy słuchamy opowiadania św. Marka o tej Jezusowej Bożej mocy, objawianej słowem i czynem, zdajemy sobie sprawę z tego, jak słabe są te Mojżeszowe zapowiedzi o Proroku, którego Pan wzbudzi. Mimo swojej pokory Mojżesz sądzi, że ten nowy, wielki Prorok będzie podobny do niego, że będzie taki jak on. Tu wspomnijmy ostatniego proroka Starego Testamentu, który miał lepsze rozeznanie od Mojżesza, kiedy wołał: "Idzie za mną mocniejszy ode mnie". Ale i Jan nie mógł wiedzieć, że jest On, jako Bóg, nieskończenie mocniejszy. Mojżesz wygłaszał swoje nauki i proroctwa niekiedy z mocą, ale także często z lękiem i niepokojem.
Owym radykalizmem Jezusowym kieruje się także św. Paweł, kiedy stan bezżenny, poświęcony Panu, stawia wyżej niż małżeństwo. Św. Paweł nie chce pomniejszyć godności małżeństwa - przecież to sakrament, lecz pragnie tę prawdę ukazać, że ten, kto nie jest obciążony obowiązkami małżeńskimi i rodzinnym, będzie mógł doskonale oddać swoje życie w wyłącznej służbie Panu. Kiedy dziewczyna wybiera życie zakonne albo chłopiec powołanie kapłańskie, to oni wiedzą, że niosą Bogu w darze swoją miłość, która mogła być ofiarowana drugiemu człowiekowi. Więcej: Są świadomi, że w tej radykalnej służbie Bogu będą mogli w jeszcze większym zakresie służyć wielu braciom i siostrom. Tę myśl wyraża kard. Ratzinger, kiedy przypomina wzruszające wyznanie św. Teresy od Dzieciątka Jezus: "Swój czas w niebie spędzę na czynieniu dobra na ziemi" (Znak nr 11/1999, s. 12).