Radosne doświadczenie spotkania z Jezusem, radość i uwielbienie, które wypływają z serca, nie mogą pozostawać ukryte. Służba Ewangelii, pełniona przez Instytuty Życia Konsekrowanego i Stowarzyszenia Życia Apostolskiego w różnorodności form rozbudzonych w Kościele przez Ducha Świętego, zawsze rodzi się z doświadczenia miłości i żywego spotkania z Chrystusem. Rodzi się z uczestnictwa w Jego trudzie i z Jego nieustannego ofiarowania się Ojcu.

Jan Paweł II
(Z homilii z okazji Jubileuszu Życia Konsekrowanego - 2 lutego 2000 r.)

"Anioł Pański" z Papieżem

30 stycznia br. podczas rozważań przed południową modlitwą Anioł Pański Jan Paweł II wezwał do modlitw za osoby konsekrowane. Mówił o wielkim znaczeniu posłannictwa i świadectwa tych osób w Kościele i świecie. Oto pełny tekst przemówienia papieskiego:
"W najbliższą środę 2 lutego, w święto Ofiarowania Pańskiego, obchodzić będziemy Jubileusz Życia Konsekrowanego, a więc święto tych, którzy poświęcili swe życie Chrystusowi, wiążąc się ślubami ubóstwa, czystości i posłuszeństwa. Pragnę serdecznie pozdrowić siostry i braci, którzy przybyli do Rzymu z tej okazji, oraz tych, którzy obchodzić będą swój dzień w poszczególnych diecezjach w różnych zakątkach ziemi. Pragnę zaprosić wszystkich, aby z ufnością i radością przekroczyli Drzwi Święte i odnowili w sobie pełną dyspozycyjność do tego, by ze swego życia uczynić pieśń chwały ku czci Trójcy Świętej.
Tu, w Rzymie, przygotowujemy się do tego wydarzenia przez rozpoczynające się triduum. Dzisiejsza niedziela poświęcona jest dziękczynieniu za powołanie i konsekrację - nieocenione dary Boga, obecne w Osobie Jezusa Chrystusa konsekrowanego przez Ojca. Tematem dnia jutrzejszego będzie Wspólnota braterska. Po południu w Auli Pawła VI odbędzie się uroczyste spotkanie osób konsekrowanych, transmitowane także przez radio i telewizję. 1 lutego szczególny nacisk zostanie położony na posłannictwo i świadectwo - w tym dniu odbędzie się adoracja Eucharystyczna w Bazylice Matki Bożej Większej.
Punktem kulminacyjnym Jubileuszu Życia Konsekrowanego będzie Msza św., której - jeśli Bóg pozwoli - będę miał radość przewodniczyć na Placu św. Piotra w otoczeniu wielkiej rzeszy osób konsekrowanych.
Zapraszam Was do duchowej jedności z braćmi i siostrami, którzy dają wyraz różnym formom życia konsekrowanego, gdyż ich powołanie jest darem dla całego Kościoła. Oblubienica Chrystusa, którą jest Kościół, wiele zawdzięcza ze swego piękna niezliczonym charyzmatom konsekracji, które Duch Święty wzbudza w ciągu wieków wśród wiernych, począwszy od wspólnoty apostolskiej aż po dzień dzisiejszy. Dzięki ich obecności osoby konsekrowane są znakiem Chrystusa i Jego sposobu życia. Zapraszając do nieprzedkładania niczego ponad Boga i Jego Królestwo, dla wszystkich są przykładem hojności w modlitwie i poświęceniu dla bliźnich.
Wszystko to, jak widzimy, doskonale wypełniło się w Maryi z Nazaretu. Jej szczególne zjednoczenie ze Słowem Wcielonym uczyniło z Niej wzór życia ewangelicznego, ubogiego i posłusznego jak sam Chrystus. Osoby konsekrowane, mężczyźni i kobiety, zawsze odkrywali w Maryi Dziewicy Matkę swego powołania, doświadczając zarówno w chwilach radosnych, jak i w trudnościach Jej przemożnej opieki. Powierzamy dziś Maryi wszystkie Jej córki i wszystkich synów - osoby konsekrowane. Modlimy się, aby ludzkość mogła znajdować w ich świadectwie ewangelicznym skuteczną pomoc w dążeniu ku nowemu tysiącleciu, zgodnie z zamysłami Boga".

Ojciec Święty i dzieci

Nowy album Arturo Mari, osobistego fotografa Papieża Jana Pawła II, jest wyjątkowo ciepły, rodzinny. Zawiera wyłącznie zdjęcia przedstawiające Ojca Świętego z dziećmi. Pełno tu uśmiechów, wyciągniętych dłoni, serdecznych uścisków, ufnych przytuleń, sytuacji wzruszających i zabawnych. W około stu odsłonach album ukazuje zażyłą relację, jaka nawiązuje się spontanicznie między najmłodszymi a "Papą". Widać wzajemną ufność, na której ta relacja jest zbudowana - stąd tytuł albumu: Ufne serca. Jan Paweł II i dzieci.
Najstarsze zdjęcia w albumie dokumentują sytuacje sprzed ponad dwudziestu lat, najnowsze - z 6 stycznia br. Pochodzą z całego świata; nie brak również zdjęć z Polski, w tym i z ostatniej pielgrzymki Papieża do Ojczyzny. Luźnym, refleksyjnym komentarzem do nich są wypowiedzi Ojca Świętego o dzieci, a także do rodziców.
Odbiorcami albumu mają być przede wszystkim dzieci. Stąd pojawiło się w nim "miejsce na Twoją fotografię" - dzięki temu zabiegowi edytorskiemu każde dziecko może dołączyć do grona najbliższych Ojca Świętego. Warto więc poszukać albumu w księgarniach, np. przygotowując prezent dla dziecka przystępującego do Pierwszej Komunii św.
Propozycja Wydawnictwa "Biały Kruk" jest godna zauważenia z jeszcze jednego powodu. Otóż kwotę 5 zł od każdego sprzedanego egzemplarza przeznaczono na fundusz Dziecięcego Szpitala Klinicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Ojciec Święty osobiście zna ten szpital, gdyż odwiedził jego pacjentów podczas jednej z wizyt w Polsce. Placówka ta, będąca odpowiednikiem Centrum Zdrowia Dziecka dla Polski południowej, liczy 580 łóżek i udziela ok. 130 tys. porad rocznie. Cierpi jednak, jak wiele szpitali, przede wszystkim klinicznych, na poważne niedobory w budżecie. Warto dodać, że ze względu na pomoc dzieciom Arturo Mari zrzekł się honorarium za swoje zdjęcia.

Lidia Molak

Arturo Mari, "Ufne serca. Jan Paweł II i dzieci", Wydawnictwo " Biały Kruk", Kraków 2000, ss. 128.

Nowy przedstawiciel Stolicy Apostolskiej w Rosji

Jan Paweł II mianował 70-letniego niemieckiego arcybiskupa Giorgio Zura przedstawicielem Stolicy Apostolskiej przy rządzie Federacji Rosyjskiej. Zastąpi on na tym stanowisku abp. Johna Bukovsky´ego, który piastował ten urząd od początku 1995 r., ale po ukończeniu w ub.r. 75 lat przeszedł na emeryturę.
Abp Giorgio Zur urodził się w Goarlitz 15 lutego 1930 r. Święcenia kapłańskie przyjął 10 października 1955 r. i został inkardynowany do ówczesnej administratury apostolskiej Goarlitz w NRD. Jest specjalistą w zakresie prawa kanonicznego. Do służby dyplomatycznej Stolicy Apostolskiej wstąpił w 1962 r. Pracował w watykańskich przedstawicielstwach dyplomatycznych w Indiach, Meksyku, Burundi, Ugandzie, skąd wrócił do Watykanu, gdzie pracował w Radzie ds. Publicznych Kościoła.
Stolica Apostolska i ZSRR nawiązały wzajemne stosunki 15 marca 1990 r., przy czym do dzisiaj mają one nieco inny charakter niż normalne stosunki dyplomatyczne z innymi państwami. Formalnie obie strony są reprezentowane przez dyplomatów w randze odpowiednio nuncjusza apostolskiego oraz ambasadora nadzwyczajnego i pełnomocnego, ale jednocześnie z tytułem przedstawiciela: odpowiednio przy Federacji Rosyjskiej lub przy Stolicy Apostolskiej.