W wielu rodzinach zwyczaj odkładania wielkopostnej jałmużny do specjalnych tekturowych skarbonek Caritas stał się już tradycją. W innych - dopiero się rozpoczyna. Takie skarbonki rozprowadzają parafie na terenie całej Polski. Wszyscy członkowie rodziny składają do nich swe datki pomocy potrzebującym. Przykładu ojca i matki umiejących - nawet w niedostatku - wygospodarować kilka złotych dla ubogich nie można zastąpić żadną zachętą do solidarności z cierpiącymi różnorodne niedostatki braćmi. Podpowiedzmy ten gest dzieciom przygotowującym się do I Komunii św. Postawmy go jako zadanie dla młodzieży przygotowującej się do przyjęcia bierzmowania - sakramentu odpowiedzialności za Kościół, czyli również za ubogich. Uczmy się być narzędziem i znakiem miłosiernej miłości Ojca Niebieskiego.
Skarbonka wielkopostnej jałmużny w tym zwłaszcza roku winna stać w widocznym miejscu naszych mieszkań. Lata jubileuszowe były bowiem zawsze wołaniem o wyrównanie szans, o przyjście z pomocą uciśnionym. Nie chodzi o odłożenie znacznej sumy - gdyż nawet kilka złotych złożone pod koniec Wielkiego Postu do wspólnej skarbonki parafialnej może wnieść nadzieję do niejednego borykającego się z udręką biedy serca. Jak dobrze, że Caritas tymi tekturowymi skarbonkami przypomina nam i ułatwia spełnienie jednego z ważnych obowiązków naszej ewangelicznej solidarności z ubogimi.