Przez ostatnie tygodnie obserwujemy zachodnią część nieba. Tutaj, bardzo nisko nad horyzontem, widoczny jest Mars. W jego tle obserwujemy gwiazdozbiór Ryb. Nad Marsem duży i jasny Jowisz, a jeszcze wyżej znajdziemy Saturna. Wszystkie te planety widoczne są w tym obszarze nieba już przez parę miesięcy. Na wysokości Marsa, po jego prawej stronie, rozpoznajemy wielki gwiazdozbiór Pegaza, a nad Pegazem opisaną w poprzednim odcinku piękną Andromedę. Andromeda pędzi na skrzydlatym koniu Pegazie, a liczną grupę pobliskich gwiazdozbiorów nazywamy grupą Andromedy. Przypomnijmy, że najjaśniejszą gwiazdą w Andromedzie jest Sirrah, położona dokładnie w miejscu jej głowy. Pas Andromedy wyznacza Mirah, będąca tzw. czerwonym olbrzymem, zaś pomarańczowym blaskiem świeci Alamak, wyznaczająca lewą stopę Andromedy. Andromeda jest nie tylko piękną, ale i ważną konstelacją. Tutaj właśnie znajdziemy jeden z najbardziej tajemniczych i pasjonujących obiektów naszego nieba - słynną Wielką Mgławicę w Andromedzie, oznaczaną symbolem M31. To niepozorne miejsce jest gigantycznym zgrupowaniem miliardów gwiazd i jedną z najbliższych nam galaktyk, odległą aż o 2,25 miliona lat świetlnych! Wielka Mgławica w Andromedzie jest najdalej położonym obiektem widocznym jeszcze gołym okiem i każdy z nas powinien się nauczyć odnajdywać ją na niebie. Ponieważ "mgiełka" ta jest ledwie widoczna, musimy do obserwacji wybrać noc pogodną i "czarną".
Dzisiaj parę słów o niewielkim, lecz bardzo ważnym gwiazdozbiorze Barana. Posługując się naszą mapką, znajdziemy go niedaleko Andromedy, pomiędzy Bykiem i Rybami. Najwyraźniejsza grupa gwiazd tej konstelacji wyznacza położenie głowy mitologicznego Barana. Pozostała część gwiazdozbioru jest już słabiej widoczna. Gwiazdozbiór Barana związany jest z grecką legendą, w której baran o złotym runie unosi na swoim grzbiecie Frykosa i Helle, ratując tego pierwszego od złożenia bogom w ofierze. Podczas lotu nad cieśniną morską wydarzył się wypadek, gdyż Helle spadła i utonęła w morzu. Dla uczczenia jej pamięci wody pobliskiej uroczej cieśniny nazwano Hellespont, co oznacza "morze Helle" (dziś są to Dardanele).
Najjaśniejszą gwiazdą konstelacji Barana jest piękna gwiazda Hamal (z arabskiego - głowa barana). Gwiazda ta jest pomarańczowym olbrzymem odległym od nas o 78 lat świetlnych. Z odległości 52 lat świetlnych wdzięczy się do nas gwiazda Sheratan, świecąca znacznie słabiej niż Hamal. Obydwie gwiazdy zawsze bardzo łatwo rozpoznać na naszym niebie.
Baran jest gwiazdozbiorem zodiakalnym, więc słyszeli o nim chyba wszyscy. Ponieważ na jego obszarze leżał tzw. punkt równonocy wiosennej, zajmował on zawsze najważniejszą pozycję w greckiej nauce o niebie. Nazywano nawet tę konstelację "Księciem wszystkich znaków", a Asyryjczycy w dniu równonocy wiosennej składali w ofierze barana i nazywali ten gwiazdozbiór "ofiarą". Zauważmy, że Baran wraz z sąsiednimi gwiazdozbiorami coraz wcześniej zachodzi pod horyzont. Niedługo w jego tle świecić będzie już Słońce, co jest wyraźnym znakiem zbliżającej się szybko wiosny. Z tego też powodu są to już ostatnie tygodnie do obserwacji gwiazdozbioru Barana, zachęcam więc do wieczornych spacerów.