Koniec "Złego"

W Rzeczpospolitej (z 21 marca) AST pisze: "Od kwietnia przestanie się ukazywać kontrowersyjny miesięcznik Zły, wydawany przez Małgorzatę Daniszewską, żonę Jerzego Urbana. Do upadku pisma publikującego drastyczne opisy zbrodni i zdjęcia zwłok przyczyniła się niedawno decyzja ´Ruchu´ o wycofaniu się z kolportażu Złego. (...) Daniszewska zapewnia, że przy zwrotach 40-45% miesięcznik ´nie był bardzo dochodowy, ale na siebie zarabiał´. (...) Przeciw Złemu prokuratura prowadzi obecnie dwie sprawy, niedługo ruszy trzecia. Wydawca ma też proces cywilny w sądzie - 50 tys. zł odszkodowania żąda matka chłopca, którego samobójstwo opisano w Złym. W publikacji wykorzystano m.in. pośmiertne zdjęcia chłopca. Autorką tego materiału - podobnie jak kilku innych - była krakowska policjantka Bożena Ć., która pod pseudonimem opisywała zakończone śledztwa, wykorzystując policyjne zdjęcia ofiar brutalnych przestępstw".

Epatowanie okrucieństwem

Komentator Rzeczpospolitej z 17 marca pisze: "Czwartkowa publikacja magazynu Gazety Wyborczej o historii linczów w USA to przykład zacierania się granicy między ostrzeżeniem przed zbrodnią a jej promocją - uważa poseł Tomasz Wełnicki (AWS) z Komisji Kultury i Środków Przekazu. (...) Materiał Cień jego kata traktuje o pierwszej w dziejach USA wystawie prezentującej pocztówki i fotografie ze scenami linczów. Opatrzony jest kilkunastoma drastycznymi zdjęciami przedstawiającymi okaleczonych lub powieszonych ludzi. Na niektórych zdjęciach widać przypatrujący się scenom linczu zadowolony tłum. - Epatowanie okrucieństwem, brutalnością, gwałtem i śmiercią jest jedną z największych obrzydliwości współczesnych mediów. Takie zachłystywanie się złem prowadzi do jego akceptacji, pobudza dewiacje, prowokuje naśladowców - mówi Wełnicki. Za niewłaściwą uznała publikację przewodnicząca Rady Etyki Mediów, Magdalena Bajer. (...) Unaocznianie rzeczy drastycznych, odrażających, bulwersujących jest niewłaściwe. Nawet jeśli jest reportaż o historii linczu w Stanach Zjednoczonych, to należy to zrobić elegancko i dyskretnie - powiedziała Bajer".

Korupcja w Komisji Europejskiej

Komentator Życia pisze w artykule pt. We władzy masonów i mafii (nr z 15 marca): "W Komisji Europejskiej szerzy się mafia i masoneria - twierdzi Paul van Buitenen. Przyznaje jednak, że nie ma dowodów na tę tezę. Holender w ub.r. ujawnił korupcję Komisji i doprowadził do dymisji jej członków. Paul van Buitenen mówił o domniemanym przenikaniu struktur mafijnych i masonerii w administrację Unii Europejskiej w wywiadzie dla internetowej wersji brytyjskiej rozgłośni BBC. (...) Przy okazji van Buitenen skrytykował prowadzoną pod kierownictwem komisarza Neila Kinnocka (wiceprzewodniczącego Komisji Europejskiej) reformę wewnętrzną KE. Stwierdził, że jest niewystarczająca i nie zlikwiduje problemu korupcji. (...) Korupcję i nepotyzm zarzucono w ub.r. 20 komisarzom. Gdy udowodniono im winę, razem z nimi podał się do dymisji przewodniczący KE - Jacques Santer. Van Buitenen przekonuje, że niektórzy ze skorumpowanych komisarzy pozostali na swoich stanowiskach, a nawet dostali awans. Zarzuty korupcji i niegospodarności, zdaniem Holendra, dotyczą nie tylko Komisji Europejskiej, ale również Parlamentu Europejskiego. (...) Van Buitenen oświadczył już, że tym razem nie zamierza rozpoczynać żadnego dochodzenia - po tym, jak ujawnił skorumpowanie Komisji, boi się o swoje życie i bezpieczeństwo swojej rodziny. (...) Między innymi z tego powodu planuje zmianę miejsca zamieszkania: chce przeprowadzić się z Brukseli do Luksemburga, żeby ´wieść spokojne życie rodzinne´ i znów być zwykłym urzędnikiem".

G. Żemek i afera FOZZ

Coraz bardziej szokujące są groźby przedawnienia największych afer III RP, w tym FOZZ-u. Sprawy sądowe w związku z nimi są konsekwentnie odkładane, a główni oskarżeni w międzyczasie robią najróżnorodniejsze wielkie interesy na wolności, bez trudu dostają wielkie kredyty z banków. Jakie są zaś tego skutki, dowiadujemy się m.in. w Rzeczpospolitej z 15 marca. Józef Matusz pisze tam w artykule pt. Niespełnione obietnice Żemka: "Na kilkanaście milionów złotych zadłużone są Zakłady Mięsne w Nisku w Podkarpackiem, które latem zeszłego roku przejęła spółka Kera Trading, związana z Grzegorzem Żemkiem, głównym oskarżonym w aferze FOZZ. Obecnie zakład chce się układać w sprawie zadłużenia z ponad 1700 wierzycielami firmy. (...) O interesach Grzegorza Żemka Rzeczpospolita pisała wielokrotnie. Bohater największego skandalu finansowego III RP, czyli główny oskarżony w aferze FOZZ (warszawski sąd od kilku lat nie może wyznaczyć terminu sprawy, która za rok ulegnie przedawnieniu), i związane z nim spółki bez większych problemów brały kredyty w oddziale PKO BP w Stalowej Woli (kilka kilometrów od Niska). Tuż przed wykupieniem przez Kerę Zakładów Mięsnych w Nisku, PKO BP w Stalowej Woli przyjął do dyskonta weksle firm związanych z Grzegorzem Żemkiem na ok. 100 mln zł. Weksli nie wykupiono w terminie. Śledztwo w tej sprawie prowadzi Prokuratura Okręgowa w Tarnobrzegu. Dotychczas zarzuty przekroczenia uprawnień postawiono b. prezesowi i wiceprezesowi PKO BP w Stalowej Woli".

Kryzys demograficzny w Polsce

Prezes ZChN i poseł AWS Marian Piłka alarmuje w artykule Za mało nas w Życiu z 15 marca: "W roku ubiegłym po raz pierwszy od czasu II wojny światowej więcej Polaków zmarło niż się urodziło. (...) Potencjał demograficzny, przede wszystkim liczba ludności, ale także jej struktura wiekowa, jest jednym z podstawowych - obok potencjału gospodarczego, kulturowego i moralnego - wyznaczników siły każdego narodu. (...) Doświadczenie historyczne wskazuje, że narody stare są konserwatywne, stagnacyjne, mało dynamiczne i mało innowacyjne. Młodość jest motorem rozwoju. To właśnie młodość Polaków urodzonych w latach 50. rozsadziła socjalizm w Polsce, tworząc "Solidarność". Gdy porównamy proces starzenia się polskiego społeczeństwa ze społeczeństwem zachodnim, musimy pamiętać, że tamte społeczeństwa zbudowały swój potencjał ekonomiczny i dobrobyt, gdy były młode, dziś, gdy się starzeją, dysponują potężnym majątkiem. My starzejemy się jako społeczeństwo biedne. Starzenie się polskiego społeczeństwa będzie tak wielkim obciążeniem, że może zablokować rozwój gospodarczy naszego kraju (...)".

Niebezpieczny pomysł

Nasi pomysłowicze-technokraci chcą "obdarzyć" Polskę kolejnym nader niebezpiecznym rozwiązaniem. Wysunęli pomysł, który grozi zmiażdżeniem małych wydawnictw i czasopism, tak że rynek wydawniczy całkowicie zmonopolizowałyby wielkie kolosy wydawniczo-prasowe. Te ostatnie są w przeważającej mierze związane ze starą nomenklaturą (jeden ze skutków "grubej kreski"). Padłyby zaś głównie małe wydawnictwa i niskonakładowe czasopisma, głównie prawicowe. Czy nie o to chodzi jednak w tym projekcie? Pomysł dość perfidnie zamaskowano... intencjami ochrony środowiska. A oto co pisze na ten temat znany publicysta ekonomiczny Witold Gadomski w artykule Groźny papier (Gazeta Wyborcza z 20 marca): "Od kilku lat wydawcy prasy i książek toczą walkę o utrzymanie zerowej stawki VAT-u na swoje produkty. Przeciwko podniesieniu stawek VAT-u protestowali pisarze, ludzie kochający książki. Teraz do kieszeni wydawnictw chcą sięgnąć ekolodzy. Przygotowywana przez Ministerstwo Ochrony Środowiska ustawa o opłatach produktowych i depozytowych uznaje papier za produkt szkodliwy dla środowiska, na równi ze zużytymi akumulatorami, oponami, plastykowymi opakowaniami. W dodatku opłata za zadrukowany papier ma być szczególnie wysoka. Projekt przewiduje, że wydawcy płaciliby 40 gr od kilograma zadrukowanego papieru, czyli ok. 20% jego wartości, a więc mniej więcej tyle, ile wynosi najwyższa stawka VAT (...). Zadrukowany papier nie jest dla środowiska groźny. Makulatura jest poszukiwanym surowcem wtórnym, zbieranym i kupowanym przez zakłady papiernicze. Opłata produktowa na papier nic tu nie zmieni. Tyle, że spowoduje upadek wielu, szczególnie małych, wydawnictw, wzrost cen książek i gazet. Zmniejszą się obroty zakładów papierniczych, ileś osób straci pracę. Czy Leszek Balcerowicz, deklarujący wolę obniżenia podatków, zdaje sobie z tego sprawę?".

Teatrolog "rozlicza" narodową historię

Cezary Michalski w Życiu wyszydza szokującą dezynwolturę, z jaką teatrolog Gazety Wyborczej Roman Pawłowski odnosi się do narodowej historii i literatury. Michalski z oburzeniem pisze o praktykach autora, który miesza moczarowców z 1968 r. z konserwatystami i "nie potrafi" odróżnić Sienkiewicza od Machejka. W tekście Starszy kapral Pawłowski (Życie z 21 marca) Michalski pisze: "Teatrolog Roman Pawłowski występuje także na łamach Gazety Wyborczej jako historyk. Pretekstem do debiutu w nowej roli stał się tekst prezentujący biografię wybitnego krytyka teatralnego Konstantego Puzyny. Historia Polski według Pawłowskiego jest zorganizowana wokół dwóch równoważących się niebezpieczeństw: stalinizmu i polskiej tradycji patriotycznej. Samego Pawłowskiego najbardziej drażni: ´stalinizm i bogoojczyźniany frazes, totalitaryzm i wojujący nacjonalizm, kombatanctwo spod znaku ZBOWiD-u i endeckie urojenia narodowe, Sienkiewiczowskie ku pokrzepieniu serc i Życie Literackie Władysława Machejka´. Przyznam, że zrównanie Sienkiewicza i Machejka nawet u mnie, stałego czytelnika Wyborczej, wywołało pewne zdumienie".
W tym samym tekście Marzec 1968 został przez Pawłowskiego opisany jako zrealizowany sojusz pomiędzy ´komunistami i konserwatystami´, to znaczy ´tymi wszystkimi, którzy chcieli z tradycji polskiej ożywić wyłącznie nurt narodowy, a w istocie zaściankowy i zupacki´. Międzywojenna Polska to dla niego ´ziemiańsko-klerykalno-legionowy ciemnogród´, a myślenie Polaków charakteryzują takie cechy, jak ´zamiłowanie do pokory, posłuszeństwa, dyscypliny surowego prawa´, a także ´pogarda dla myślenia, antysemityzm, kult jednomyślności, wielbienie sztandaru i munduru´. Zamiast mnożyć jałowe i nieskuteczne wyrazy oburzenia, pozwolę sobie zauważyć, że w ´historycznym´ eseju Pawłowskiego zwraca uwagę dość ubogi zasób argumentacji".

Zemsta na Serbach

Nawet w Gazecie Wyborczej znajdujemy przyznanie dość fatalnych skutków dotychczasowych metod rozwiązywania kryzysu kosowskiego. Czytamy tam (nr z 15 marca): "Amerykańska sekretarz stanu Madeleine Albright znów wysłała z delikatną misją do Kosowa swego rzecznika Jamesa Rubina. (...) Celem misji Amerykanów jest (...) zwrócenie przywódcom kosowskich Albańczyków uwagi, że USA nie podoba się ich bierność wobec kolektywnej zemsty na Serbach, jaka dokonała się w prowincji po jej przejściu pod międzynarodową kontrolę w czerwcu zeszłego roku. Z Kosowa uciekło około 200 tys. Serbów i dziesiątki tysięcy przedstawicieli innych mniejszości. W zamieszkanych przez Albańczyków miejscowościach nikt już nie odważa się mówić po serbsku na ulicy w obawie przed prześladowaniami. - Kosowscy Albańczycy muszą pokazać, że potrafią współżyć z innymi. Jesteśmy zaniepokojeni, że ich liderzy nie biorą odpowiedzialności za to, co się tu dzieje - ostrzegał Rubin."