W Liście o pielgrzymowaniu do miejsc związanych z historią zbawienia z 29 czerwca 1999 r. Jan Paweł II mówił o Jubileuszu jako o "wielkim doświadczeniu wewnętrznym". W trzy miesiące po rozpoczęciu obchodów jubileuszowych widać jeszcze wyraźniej, że zasadniczą treścią Roku Świętego są przeżycia osobiste, niewidoczne na zewnątrz doświadczenia nawrócenia i pogłębienia wiary, oraz wielkie wydarzenia wspólnotowe o wzniosłej wymowie profetycznej. Podczas gdy te pierwsze należą do dziedziny, w której sumienie spotyka się z łaską, te drugie zawdzięczają swoją dynamikę przede wszystkim duchowym impulsom, jakie potrafi im nadać Jan Paweł II.
Zgodnie z intencją wyrażoną we wspomnianym liście, papieska piel-grzymka do miejsc związanych z historią zbawienia miała się rozpocząć w Ur chaldejskim, dzisiejszym Tal al Muqayyar w południowym Iraku. To miasto jest ojczyzną Abrahama, tam właśnie biblijny patriarcha " usłyszał słowo Boga, który kazał mu oderwać się od rodzinnej ziemi, (...) aby uczynić zeń narzędzie realizacji zbawczego zamysłu, obejmującego przyszły lud Przymierza, a właściwie wszystkie narody świata" (n. 5). Jednakże z przyczyn niezależnych od woli Papieża realizacja tego pierwszego etapu pielgrzymki okazała się w tym momencie niemożliwa. Ku zaskoczeniu wszystkich, Jan Paweł II pokonał tę przeszkodę, podejmując niezwykłą inicjatywę: nie zrezygnował z piel-grzymki śladami Abrahama, ale przekształcił ją w symboliczną uroczystość w Watykanie (23 lutego br.), która - zachowując w pełni swoją wymowę ideową - pozostała wprowadzeniem do pielgrzymki na Górę Synaj, rozpoczętej następnego dnia (24-26 lutego).
W czwartym numerze polskiego wydania L´Osservatore Romano (4/2000) znajdujemy pełną dokumentację duchowej pielgrzymki Ojca Świętego śladami Abrahama oraz pielgrzymki na Górę Synaj. Ta podróż zagraniczna Ojca Świętego oprócz wymiaru jubileuszowego miała też wyraźny charakter ekumeniczny i stanowiła krok naprzód w dialogu z muzułmanami.
Wiele miejsca w numerze zajmuje dokumentacja Wielkiego Jubileuszu Roku 2000, w tym m.in. Jubileuszu Chorych, Artystów, Diakonów Stałych i Kurii Rzymskiej. Na dalszych stronach numeru Czytelnik znajdzie teksty związane z marcową beatyfikacją kilkudziesięciu męczenników (w tym jedenastu zakonnic ze Zgromadzenia Sióstr Najświętszej Rodziny z Nazaretu) oraz siedem przemówień i homilii papieskich z ostatniego okresu (m.in. do uczestników sesji upamiętniającej pięciolecie encykliki Evangelium vitae i konferencji na temat realizacji nauczania Powszechnego Soboru Watykańskiego II).
Najnowszy numer ma charakter jubileuszowy, upamiętnia 20-lecie polskiego wydania L´Osservatore Romano (pierwszy numer pisma ukazał się 4 kwietnia 1980 r.). Stąd na jego łamach zamieszczono okolicznościowy list Ojca Świętego oraz kilka tekstów poświęconych polskiej edycji. Wśród nich znajduje się artykuł Prymasa Polski - kard. Józefa Glempa: Słowa przeczytane - ciągle czekają na czytelnika. " Zaiste - pisze Ksiądz Prymas - dwadzieścia roczników L´Osservatore Romano po polsku stanowi wspaniałą encyklopedię współczesnego Kościoła w świecie. Jego numery winny znajdować się w biblioteczce każdego kapłana i w wielu katolickich rodzinach". O polskim miesięczniku wydawanym w Watykanie piszą również: bp Piotr Libera i bp Adam Lepa, ks. Stanisław Nagy i ks. Wacław Gubała oraz redaktor miesięcznika - ks. Czesław Drążek, który nakreślił genezę, początki i rozwój polskiej edycji.