Synu Kochany!

Wczoraj rozmawiałam z matką dziewczyny, która została zamordowana przez kolegów ze szkoły. Od tego czasu, gdy wydarzył się ten straszny dramat, minął prawie rok. Było to przed Wielkanocą. Matka nie może uwierzyć, że córki nie ma tutaj, że nie wejdzie, nie zapuka, nie poprosi o jakąś przysługę. Matka płacze i cierpi. Gdyby to nie była jej córka, wiadomość o tragicznej śmierci na pewno by ją poruszyła. Nie spowodowałaby jednak krwawienia serca. To zrozumiałe, Pani Agata, wyciągając ręce, jakby czegoś pragnęła dotknąć, pyta: Gdzie jesteś, Kalino? Czy jesteś? Żadne argumenty nie mogą zmniejszyć cierpienia. Tylko wiara w życie wieczne i w zmartwychwstanie pomaga je dźwigać. Rozmawiałyśmy o tym długo. O tym, że Kalina żyje! Tylko, że nas wyprzedziła w drodze.
Dlaczego wiara w Boga nie jest tak trudna, jak wiara w zmartwychwstanie? Wiara w Boga znajduje rozumowe argumenty. Wiara w zmartwychwstanie nie ma racjonalnych argumentów, jest zawierzeniem. O zmartwychwstaniu, poza przykładem Jezusa i tych, których wskrzesił, nic więcej nie wiemy. W rozmowie z Panią Agatą wracam do ewangelicznej wiary Marty w zmartwychwstanie brata Łazarza. Brat umarł, a ona uwierzyła Chrystusowi, że może go wskrzesić, nawet po 4 dniach. Wyznanie Marty było wspaniałe i wielkie w wierze. Pani Agata, choć wierzy w zmartwychwstanie, pyta: Dlaczego musiała zginąć 19-letnia dziewczyna? To przecież bezsensowne! Zgadzam się z nią. Tak, to po ludzku jest bezsensowne. Dlaczego Bóg pozwolił?
Czy śmierć Jezusa, młodego, zdrowego, w pełni sił nie była " bezsensowna?" Ile mógł jeszcze zrobić, powiedzieć, pouczyć, uzdrowić? Dlaczego Bóg wybrał taki sposób zadośćuczynienia i odkupienia? Zapewne także dlatego, aby wyciągnąć ręce i do zabójców Kaliny. Pani Agata słucha, płacząc. Czy Maryja płakała pod krzyżem Syna? - pyta. Nie wiemy. Stabat Mater Dolorosa. Skamieniałe z bólu serce Matki stało się samym bólem. Najwięcej bolała bezradność. Została stworzona do większego bólu niż śmierć. Kolejny raz od czasu Nazaretu powtarzała " fiat". Czy myślała wtedy, że On zmartwychwstanie? Czy wiedziała, że "umiera także śmierć?" Na pewno niezachwianie wierzyła, tak jak w Zwiastowanie, które dopełniło się pod Krzyżem.
Synu Kochany, opowiadam Ci o Kalinie, której nigdy nie spotkałeś, i o jej matce, którą poznałam "przypadkowo". Pytanie Pani Agaty jest pytaniem milionów ludzi - pytaniem o zmartwychwstanie. "A jeśli Chrystus nie zmartwychwstał, daremne jest nasze nauczanie, próżna jest także wasza wiara" (1 Kor 15, 14). Jeśli nie ma zmartwychwstania, daremne są wszelkie wybory i trud, i kapłaństwo.
Dzisiejszy świat także ma scenariusz, co zrobić, aby Chrystus nie zmartwychwstał. Są instrukcje i polecenia jak wówczas: "Macie straż, idźcie, strzeżcie, jak umiecie" (por. Mt 27, 65). Można przyłożyć pieczęcie grobowe. Można przekupić żołnierzy. Można uczynić wszystko, aby wyśpiewać hymn niewiary i cieszyć się, że umarł prawdziwie. A On żyje! Setki tysięcy, a może miliony oddały za tę prawdę życie własne. Miliony powtarzają przez wieki wiarę w zmartwychwstanie.
Synu, czy miałeś możliwość oglądać spotkanie młodzieży z Chrystusem w Galilei? Reprezentował Go Jego Namiestnik. Przyjechały tysiące młodych z całego świata, aby Go spotkać w Jego Galilei. Żydowscy rabini stawiali pytania: Dlaczego za nami nie chodzą tysiące młodych? Dlaczego Jan Paweł II przyciąga miliony? On głosi Zmartwychwstałego Chrystusa!
Synu, chciałabym sobie i Tobie, i matce Kaliny, i wszystkim na Wielkanoc ofiarować tę największą prawdę: Chrystus żyje, bo miłość nigdy nie umiera!
Ze szczególną modlitwą w Wielki Czwartek -