Jubileusz stanowi odpowiednią okazję do otwarcia oczu na biedę i spychanie na margines nie tylko pojedynczych osób, ale także grup i narodów. Przypomniałem w bulli ogłaszającej Jubileusz, że "niemało krajów, zwłaszcza najuboższych, dźwiga ciężar zadłużenia, które przybrało takie rozmiary, że jego spłata stała się praktycznie niemożliwa" ("Incarnationis mysterium", 12). Zmniejszyć lub wręcz znieść to zadłużenie: oto gest jubileuszowy, który byłby jak nigdy pożądany!
Jan Paweł II - (Z orędzia do świata pracy - 1 maja 2000 r.)

Jan Paweł II do Polaków

"W dzisiejszej katechezie przypomnieliśmy szczególny związek Zmartwychwstania Pańskiego z objawieniem Trójcy Świętej. Po swoim Zmartwychwstaniu, przed wstąpieniem do nieba, Chrystus powiedział do Apostołów: <Idąc na cały świat, nauczajcie wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego>. W tych słowach Chrystus Ukrzyżowany i Uwielbiony - Zmartwychwstały objawił w sposób najprostszy i najbardziej definitywny tajemnicę Trójcy Świętej.
Pamiętajmy o naszym chrzcie, zwłaszcza w tym okresie, kiedy Kościół w Polsce przypomina chrzest za czasów Mieszka I. Chrzest otrzymany w imię Trójcy Przenajświętszej. O tym chrzcie świadczą też nasi wielcy patronowie - św. Wojciech i św. Stanisław, biskup krakowski, którego uroczystość w tych dniach obchodzimy.
Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!"

Audiencja generalna, 10 maja 2000 r.

"Regina Coeli" z Papieżem

7 maja br. w rozważaniach przed południową modlitwą Regina Coeli Jan Paweł II wezwał do pamięci o męczennikach i świadkach wiary XX wieku. Ojciec Święty nawiązał w ten sposób do zaplanowanego na wieczór tego samego dnia nabożeństwa ekumenicznego, poświęconego męczennikom i świadkom wiary naszego stulecia. Oto pełny tekst rozważań papieskich:
"Dziś wieczorem w Koloseum odbędzie się ważne wydarzenie Wielkiego Jubileuszu: Ekumeniczne wspomnienie świadków wiary XX wieku.
Dobiegające końca tysiąclecie upływało wśród mrocznych cieni, jednak rozbłyskują wśród nich także wspaniałe światła. Są to liczni mężczyźni i kobiety, chrześcijanie wszelkich wyznań, ras i wieku, którzy świadczyli o wierze w okresie ciężkich prześladowań, w więzieniach, wśród licznych ogołoceń, a wielu z nich przelało także swoją krew, aby pozostać wiernymi Chrystusowi, Kościołowi i Ewangelii.
Jaśnieje w nich takie samo światło, jak w czasie Wielkanocy, gdyż właśnie ze Zmartwychwstania Chrystusa uczniowie otrzymują siłę do pójścia za Nauczycielem w godzinie próby. Dlatego wspomnienie wpisane jest w liturgiczny okres Wielkanocny, którego trzecią niedzielę dziś obchodzimy. Miejsce wybrane [na tę uroczystość] mówi samo za siebie: Koloseum przenosi nas ku początkom chrześcijaństwa, gdy tak wielu chrześcijan już od pierwszych chwil dało swoje <piękne świadectwo& gt;, stając się posiewem nowych wierzących.
Pamiętanie o bohaterskich świadkach wiary XX wieku oznacza przygotowywanie przyszłości, zapewnianie mocnej podstawy dla nadziei. Nowe pokolenia winny wiedzieć, ile kosztowała wiara, którą otrzymały w spadku, aby przyjąć z wdzięcznością pochodnię Ewangelii i oświetlić nią nowy wiek i nowe tysiąclecie.
Ważne jest poza tym podkreślenie, że obchody dzisiejszego wieczoru będą miały charakter ekumeniczny: zostaną ogłoszone świadectwa niektórych chrześcijan różnych wyznań i wspólnot kościelnych. Ich odwaga we wzięciu na siebie krzyża Chrystusowego przemawia głośniej niż czynniki dzielące: ekumenizm męczenników jest może jeszcze bardziej przekonywający (por. Tertio millennio adveniente, nr 37). Miłość aż do ofiary oczyszcza Kościoły z tego wszystkiego, co może hamować i osłabiać dążenie ku pełnej jedności.
Wśród świateł bohaterskich uczniów Chrystusa jaśnieje szczególnym blaskiem światło Maryi, Panny wiernej, Męczennicy spod Krzyża. Począwszy od Jej <fiat> w Nazarecie, do tego na Kalwarii, całe Jej istnienie było wzorowane - za sprawą Ducha Świętego - na Jej Synu w dawaniu świadectwa Bogu Ojcu i Jego miłości miłosiernej.
W pierwszej wspólnocie jerozolimskiej Maryja reprezentowała żywe wspomnienie Jezusa, Jego wcielenia, męki, śmierci i zmartwychwstania. Każdy wierzący i każda wspólnota chrześcijańska w godzinie próby znajduje w Pannie Świętej wsparcie i umocnienie. Jej, Matce Nadziei, powierzmy dzisiejszy dzień, aby pamięć o świadkach wiary pomagała wszystkim chrześcijanom w coraz bardziej zdecydowanym zdążaniu ku pełnej jedności, jakiej pragnął Chrystus".

Stosunki dyplomatyczne między Stolicą Apostolską a Wietnamem

Delegacja Stolicy Apostolskiej podczas zakończonego 7 maja br. pięciodniowego pobytu w Wietnamie omówiła z przedstawicielami władz tego kraju warunki nawiązania stosunków dyplomatycznych. Poinformował o tym 8 maja br. w Watykanie rzecznik prasowy Stolicy Apostolskiej - Joaquin Navarro-Valls.
Podsekretarz ds. stosunków z państwami w Sekretariacie Stanu Stolicy Apostolskiej - ks. prał. Celestino Migliore podczas spotkania z wiceministrem spraw zagranicznych - Chu Tuan Capem i przewodniczącym Urzędu do Spraw Religijnych - Le Quang Vinhem omówił także sprawy związane z mianowaniem biskupów. W tej sprawie oczekiwana jest wkrótce odpowiedź strony wietnamskiej.
Ks. Migliore spotkał się też z członkami Rady Stałej Konferencji Biskupów Wietnamu.

80. urodziny Jana Pawła II

Tajemnica eucharystyczna (eucharystyczne rodzenie), w której jest ogłaszana i uroczyście wyznawana śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa w oczekiwaniu na Jego przyjście, jest samym sercem życia Kościoła (Jan Paweł II, List do Kapłanów na Wielki Czwartek 2000 r. - podpisany w Wieczerniku).
Dlatego w 80. rocznicę urodzin, 18 maja 2000 r. Papież odprawi z kapłanami świata dziękczynną Mszę św. za dar Eucharystii i kapłaństwa. Myśląc o kapłaństwie, napisał kiedyś utwór poetycki Posadzka: " W tym miejscu nasze stopy spotykają się z ziemią, na której powstało tyle ścian i kolumnad... jeśli w nich się nie gubisz, lecz idziesz odnajdując jedność i sens - to dlatego, że cię Ona prowadzi. Oto łączy nie tylko przestrzenie renesansowej budowli, ale także przestrzenie w Nas, którzy idziemy tak bardzo świadomi swoich słabości i klęsk. To Ty, Piotrze, chcesz być tutaj Posadzką, by po Tobie przechodzili, by szli tam, gdzie prowadzisz ich stopy. Chcesz być Tym, który służy stopom - jak skała raciczkom owiec; Skała jest także posadzką gigantycznej świątyni. Pastwiskiem jest krzyż" (Karol Wojtyła, Poezje i dramaty). "Pisząc te słowa - komentuje sam Papież (Dar i Tajemnica) - myślałem zarówno o Piotrze, jak i o całej rzeczywistości kapłaństwa służebnego (...) W tej postawie leżenia krzyżem przed otrzymaniem święceń wyraża się najgłębszy sens duchowości kapłańskiej: tak jak Piotr, przyjąć we własnym życiu krzyż Chrystusa i uczynić się < posadzką> dla braci".
Wybrał: O. Konrad Hejmo - dominikanin

Watykan i Litwa podpisały układy o stosunkach Kościół - państwo

5 maja br. w Wilnie zostały podpisane trzy układy regulujące stosunki między Stolicą Apostolską a Republiką Litewską.
Pierwszy dokument dotyczy zagadnień prawnych, drugi - współpracy na polu oświatowym i kulturalnym, a trzeci - opieki duszpasterskiej nad katolikami w wojsku.
Porozumienia określają status prawny Kościoła katolickiego i jego instytucji na Litwie. Państwo zapewnia Kościołowi swobodne wykonywanie jego misji, zwłaszcza w dziedzinie kultu, posługi duszpasterskiej, nauczania i innych stron życia religijnego. Małżeństwa kanoniczne (kościelne) będą miały skutki cywilne. Władze gwarantują też Kościołowi prawo do opieki duszpasterskiej nad wiernymi w szpitalach i innych placówkach służby zdrowia, sierocińcach, jak również w zakładach karnych.
Kościół będzie mógł swobodnie zakładać i prowadzić dzieła miłosierdzia, zgodnie z ustawodawstwem cywilnym. Szkoły katolickie zostaną w praktyce zrównane pod każdym względem w prawach i obowiązkach ze szkołami publicznymi. Zostanie również uregulowane nauczanie religii w szkołach publicznych, a współpraca Kościoła i państwa dla zachowania dziedzictwa kulturalnego będzie się cieszyć poparciem obu stron. Przewidziano też utworzenie ordynariatu polowego w celu opieki duszpasterskiej nad katolikami pełniącymi służbę wojskową.
Układy wejdą w życie po wymianie dokumentów ratyfikacyjnych.
Litwa jest pierwszą z nadbałtyckich republik postsowieckich, która zawarła porozumienie ze Stolicą Apostolską odpowiadające konkordatowi. Pierwszym w ogóle krajem postsowieckim, który tego dokonał, był Kazachstan - 24 września 1998 r. podpisano w Watykanie układ regulujący status Kościoła katolickiego w tym kraju.
W grudniu 1996 r. trzy układy (podobne do litewskich) podpisała z Watykanem Chorwacja.

Ślubowanie nowych gwardzistów szwajcarskich

6 maja br., w obecności prezydenta Szwajcarii Adolfa Ogiego, na Dziedzińcu św. Damazego w Watykanie 35 nowych halabardników Gwardii Szwajcarskiej złożyło uroczyście przysięgę.
Co roku zaprzysiężenie nowych gwardzistów odbywa się 6 maja, na pamiątkę wydarzenia z 1527 r., kiedy to w tym właśnie dniu 147 szwajcarskich najemników, broniących Rzymu przed landknechtami Karola V, oddało życie za to, by papież Klemens VII mógł schronić się na Zamku św. Anioła. Tylko w 1998 r. odłożono ten obrzęd z powodu tragicznej śmierci mianowanego dwa dni wcześniej nowego dowódcy Gwardii - ślubowanie odbyło się wówczas w czerwcu.
Samą ceremonię poprzedziły Msza św., odprawiona przez kard. Henri Schwery´ego, i wspomnienie ofiary zabitych przed prawie pięcioma wiekami gwardzistów. Następnie odbyło się zaprzysiężenie nowych członków korpusu, założonego przez Juliusza II w 1506 r.
Zabierając głos na początku ceremonii, dowódca Gwardii Szwajcarskiej - płk Pius Segmualler powitał szczególnie gorąco reprezentującego Jana Pawła II abp. Giovanniego Battistę Re. O wyjątkowym charakterze służby w Watykanie mówił do zgromadzonych kapelan Gwardii - ks. prał. Alois Jehle. Podkreślił, że nowi jej członkowie mają szczęście pełnić tę służbę w Roku Wielkiego Jubileuszu i u boku tak wybitnej postaci, jaką jest obecny Ojciec Święty.
Przysięgę, której tekst mówi o "wiernej, lojalnej i godnej służbie Janowi Pawłowi II i jego prawowitym następcom", złożyło 35 Szwajcarów.
Dzień wcześniej Jan Paweł II przyjął gwardzistów na audiencji, podczas której wezwał ich do szczególnego świadectwa w Roku Jubileuszowym, kiedy przez bramy Watykanu, obok ich posterunków przechodzi tak wielu pielgrzymów.
Gwardia Szwajcarska liczy obecnie 121 osób: 4 oficerów (w randze pułkownika, podpułkownika, majora i kapitana), kapelana, 26 podoficerów oraz 70 halabardzistów. Specjalnie na Rok Święty do służby powróciło 20 byłych gwardzistów.