W czerwcowe wieczory z łatwością rozpoznamy Wielki Wóz, świecący prawie w zenicie. Pamiętamy, że Wielki Wóz jest częścią Wielkiej Niedźwiedzicy, usadowionej teraz wygodnie przodem do północno-zachodniego horyzontu. Dyszel Wielkiego Wozu, tak jak drogowskaz, wskazuje nam gwiazdozbiór Wolarza. Najjaśniejszą gwiazdą w Wolarzu jest Arktur, którego piękne czerwone światło znajdziemy wieczorem dokładnie na południu. Sam gwiazdozbiór Wolarza przypomina swoim kształtem latawiec, zajmując sporą część nieba. Jednak jeszcze więcej miejsca na niebie zajmuje opisany tydzień temu wielki gwiazdozbiór Lwa. Ten pyskiem zwrócony jest teraz na zachód, a jego głowa i grzywa zaznaczone są przez gwiazdy ustawione w sierp. Gwiazdozbiór Lwa kojarzony jest powszechnie z Leonidami - rojem meteorów obserwowanych zawsze ok. 16 listopada. Radiant tego roju znajduje się w pobliżu Algieby, pomarańczowożółtej gwiazdy podwójnej, której składniki możemy oglądać w niewielkiej lunecie. Ciekawe, że okres obiegu jednego składnika gwiazdy wokół drugiego wynosi ponad 600 lat!
Najjaśniejszą gwiazdą w Lwie jest Regulus, odległy o ok. 68 lat świetlnych. Regulus jest bardzo ważną gwiazdą, ponieważ położony jest na tzw. ekliptyce, czyli pozornej drodze Słońca wśród gwiazd na naszym niebie. Dlatego gwiazda ta znajduje się bardzo często w koniunkcji z Księżycem i planetami, a Słońce przechodzi w pobliżu Regulusa 23 sierpnia (znajdując się wówczas oczywiście w znaku Lwa). Wynika z tego również, że wówczas gwiazdozbiór Lwa będzie już niewidoczny, dopóki Słońce nie przesunie się dalej aż do gwiazdozbioru Panny. Arabowie nazywali Regulusa gwiazdą królewską, przypisując mu całą władzę na niebie. Również w Europie używano nazwy Rex (Król) i dopiero Mikołaj Kopernik nazwał tę gwiazdę zdrobniale Regulus, czyli Mały Król. Jest on gorącą gwiazdą o temperaturze powierzchni 10000 stopni. Emituje 164 razy więcej promieniowania niż nasze Słońce. Wyobraźmy sobie, co by było, gdyby na miejscu Słońca znalazł się właśnie Regulus.
Następną dużą i jasną gwiazdą w gwiazdozbiorze Lwa jest Denebola, oznaczająca ogon lwa (porównajmy z naszą mapką). Jej powierzchnia jest o ok. 2000 stopni chłodniejsza niż Regulusa (co wcale nie oznacza, że jest zimna, ponieważ temperatura jej powierzchni wynosi aż 8000 stopni), a sama gwiazda świeci na biało. Pamiętamy, że gwiazdy takie jak np. Słońce mają jeszcze niższą temperaturę powierzchni, świecąc żółtym światłem. A np. Arktur jest jeszcze chłodniejszy i świeci na czerwono. Zapamiętajmy też odległość do Deneboli - "zaledwie" 43 lata świetlne. Co ciekawe, zarówno Regulus, jak i Denebola, posiadają swoich towarzyszy, niewidocznych oczywiście gołym okiem. Dostrzec ich można dopiero w dokładniejszych przyrządach optycznych.
Czerwcowe noce są już bardzo krótkie, co zwiastuje rychłe nadejście lata. Tymczasem popatrzmy wieczorem, jak piękny gwiazdozbiór Lwa z każdą chwilą zbliża się do horyzontu. Godzinę przed północą zaczyna już zachodzić, a jako ostatnia, ok. godziny drugiej, zajdzie oczywiście Denebola.