Przed próbnym referendum w Świdnicy dziennikarz radiowy zapytał kilka osób o opinię na temat, jak to będzie, gdy Polska wejdzie do Unii Europejskiej. Jeden z rozmówców wiedział tylko, że dyrektor będzie zarabiał tak samo, jak robotnik, ale już odpowiedź na pytanie, czy ten pierwszy będzie zarabiał tak mało, czy ten drugi tak dużo, przekraczała jego możliwości. Za to jakaś panienka, zapytana o to samo, ujęła rzecz bardzo krótko: "Byt nam się podniesie".
Przeogromne pieniądze wydane na "pranie mózgów" przed referendum mogły być przeznaczone na inny cel, na sprzęt medyczny albo na leczenie dla tych, którzy przychodzą do Centrum Onkologii po życie, albo na mieszkanie dla bezdomnych, albo na pomoc szkołom. Organizatorzy referendum wychodzili z siebie, by wymóc na mieszkańcach wynik "za". Wyborcza kiełbasa (i nie tylko), aktorzy, piosenkarze (" Arki Noego" tam nie było!), rozśpiewany tłum, ogólna radość - wypisz, wymaluj, PRL w okresie 1 maja lub wyborów. Czynnie udzielali się nawet posłowie (Unia Wolności), by przekonać ludzi, że "byt się im podniesie".
Nie mam nic przeciwko poznawaniu opinii publicznej. Wręcz przeciwnie, uważam, że tak ważna decyzja, jak wejście Polski do Unii Europejskiej, bezwzględnie musi być poprzedzona referendum. Problem jednak w tym, że nie można zagłaskać kota na śmierć. Konieczne jest jasne, prawdziwe i rzetelne poinformowanie ludzi o wszystkich korzyściach wypływających z takiej decyzji, ale także o wszystkich niebezpieczeństwach: utracie własnej tożsamości, polskiego wojska, parlamentu, rządu, złotówki, prawa do samodecydowania o kierunkach rozwoju kraju itp., a ponadto o tym, że odwrotu z Unii Europejskiej nie ma. Kto raz do niej wstąpił, nie ma ŻADNEJ możliwości wystąpienia. O utracie własności nie mówię, bo niewiele tego zostało.
Być może niepotrzebnie dyskutuje się o sprawie, bowiem może się tak zdarzyć, że kiedy "wszystko, co nasze, Unii oddamy", Unia nas już nie zechce, bo i po co. Jeśli wszystkie warsztaty pracy znajdą się w rękach obcych, od chłopa nikt produktów kupić nie będzie chciał, a robotnik na próżno będzie szukał pracy (w krajach Unii nie będzie mógł pracować, bo to sobie już Unia zagwarantowała), cena ziemi i ludzkiej godności osiągnie najniższy poziom.
Coraz częściej pojawiają się głosy, by zabronić krytyki przystąpienia do Unii Europejskiej, by wciągnąć taką krytykę na listę postaw zabronionych, takich jak: nazizm, rasizm, antysemityzm. Gdyby do tego doszło, mielibyśmy do czynienia z najczystszą formą totalitaryzmu.
Powróćmy jednak do rozśpiewanej Świdnicy. Efektywność złotówek włożonych w imprezę wyniosła zaledwie 13%. Tylko tyle osób uprawnionych do głosowania oddało głos ZA wejściem Polski do Unii Europejskiej. W zasadzie przeciwnicy Unii mogliby być zadowoleni.
Jest jednak w całej sprawie jeszcze jedno dno: w głosowaniu wzięło udział zaledwie 18% uprawnionych. Prawdopodobnie swoją negatywną postawę wobec Unii zamanifestowali nieobecnością przy urnach. A mogli zrobić to inaczej, w sposób nie pozostawiający miejsca na błędne interpretacje.
Oto jeden z naszych polskich grzechów głównych: Jeśli coś mi się nie podoba, jeśli jestem przeciw, jeśli obraziłem się na wszystkich, jeśli się zniechęciłem, to w ogóle nie pójdę na głosowanie. Ale inni pójdą i zdecydują za ciebie! Nie miej potem, bracie, siostro, pretensji do nikogo, jeżeli "byt się podniesie", lecz nie tobie.
Gdy jestem pytany (często): "Dlaczego to uchwaliliście?", albo "dlaczego tamtego nie uchwaliliście?", odpowiadam pytaniem: " Czemu tak wybraliście?".