Jubileusz 75-lecia obchodziła w maju br. Ochotnicza Straż Pożarna w Ursusie. Jest jedną z nielicznych OSP działających jeszcze na terenie stolicy, a jednocześnie jedyną ochotniczą jednostką z tego terenu włączoną do Krajowego Systemu Ratowniczo-Gaśniczego, co oznacza, że dorównuje sprawnością i wyszkoleniem strażom zawodowym.
Tradycją ursuskiej straży jest przekazywanie zainteresowania tą służbą rodzinom - niektórzy członkowie OSP wywodzą swój strażacki rodowód już od trzech pokoleń. "Działalność w Ochotniczej Straży Pożarnej jest czymś wyjątkowym. To coś, co wciąga w służbę bliźnich całe rodziny, zmusza do nieustannej pracy nad sobą, kształtuje charakter" - mówi druh Leszek Orłowski, prezes OSP w Ursusie, który niedawno obchodził 50-lecie swojej służby. Zawodowo jest nauczycielem, a strażacka pasja jest kontynuacją jego przynależności do harcerstwa i wierności wyniesionym stamtąd ideałom.
Jednostka OSP w Ursusie zajmuje się nie tylko ratownictwem technicznym i medycznym czy niesieniem pomocy podczas klęsk żywiołowych. Strażacy biorą również czynny udział w życiu społeczności lokalnej. Przy Straży działa Koło Honorowych Dawców Krwi oraz dwie drużyny harcerskie. Patronem harcerzy jest por. rez. WP Stanisław Bodych, który był naczelnikiem ursuskiej OSP w latach 1939-44. Za działalność w AK - był dowódcą kompanii - został rozstrzelany przez hitlerowców w lasach sękocińskich (9 grudnia 1944 r.).
Na pytanie, czy w dzisiejszych czasach utrzymywanie ochotniczych straży pożarnych ma nadal sens, prezes L. Orłowski odpowiada: "Sens istnienia jednostek złożonych z ochotników jest nadal ogromny. Straż zawodowa nie jest w stanie zapewnić ochrony na terenie całego kraju. Szczególnie mieszkańcy małych miejscowości mogą liczyć na pierwszą pomoc głównie ze strony ochotników. Wymowna jest statystyka. W Polsce istnieje ok. 18 tys. ochotniczych straży pożarnych, w których działa czynnie 400 tys. osób. Zawodowych jednostek jest ok. 500, zatrudniają ponad 30 tys. strażaków. W wielu miejscowościach wokół straży ochotniczej skupia się życie kulturalne lokalnej społeczności. Niewspółmierny jest również koszt utrzymania - przeciętna jednostka ochotnicza kosztuje blisko dziesięć razy mniej niż jednostka zawodowa".