W minionym stuleciu, które było świadkiem licznych wojen i prześladowań za wiarę, wielu chrześcijan trwało przy Ewangelii i Kościele z odwagą i heroizmem. Dziś są oni wzorem i drogowskazem dla młodych pokoleń wkraczających w trzecie tysiąclecie.
"Świadectwo dawane Chrystusowi, aż do przelania krwi - stwierdził Jan Paweł II - stało się wspólnym dziedzictwem zarówno katolików, jak prawosławnych, anglikanów i protestantów" (Tertio millennio adveniente, 37). A w encyklice o ekumenizmie Ojciec Święty napisał, że "my - chrześcijanie - mamy już wspólne Martyrologium". I wyjaśniając sens tych ważnych słów, dodał: "Ci święci wywodzą się z wszystkich Kościołów i Wspólnot kościelnych, które otworzyły im drogę do komunii zbawienia" (Ut unum sint, 84).
Owi świadkowie wiary, znani i nieznani, są "żołnierzami" Chrystusa i na różne sposoby dawali o Nim świadectwo w obozach, łagrach, więzieniach. Wielu z nich poniosło śmierć. Inni cierpieli z powodu doznanych krzywd, zniewag, głodu, nędzy. Mimo "ucisku i strapienia" (por. Ps 119 [118], 143) nie zdradzili Boga i przekazywali wiarę w Niego w swoich środowiskach.
Wspólne cierpienie katolików i chrześcijan z innych Kościołów, znoszone w Imię Jezusa Chrystusa - często ramię przy ramieniu, "w tych samych miejscach" i "z tej samej przyczyny" - doprowadziło ludzi do zbliżenia i wzajemnego poznania egzystencjalnego i duchowego. Ta wspólnota Krzyża oraz odkrycie i dostrzeżenie ewangelicznych wartości obecnych w chrześcijańskich wyznaniach ma dziś wielkie znaczenie na stromej drodze prowadzącej do pełnej jedności. Wspomnienie świadków wiary, ochrzczonych w różnych Kościołach i Wspólnotach kościelnych, jest wyrazem realnego uznania tego, co z doktrynalnego punktu widzenia orzekł już Sobór Watykański II, stwierdzając, że "Duch Chrystusa nie wzbrania się przecież posługiwać nimi jako środkami zbawienia" (Unitatis redintegratio, 3).
Niezwykłe wspomnienie świadków wiary, w którym uczestniczyli wraz z Ojcem Świętym przedstawiciele wielu Kościołów chrześcijańskich, odbyło się 7 maja przy rzymskim Koloseum, pamiętającym czasy krwawych prześladowań za wiarę pierwszych wyznawców Chrystusa. Po otwarciu Świętych Drzwi w Bazylice św. Pawła za Murami było to najważniejsze wydarzenie ekumeniczne przewidziane w kalendarzu obchodów Wielkiego Jubileuszu. Dokumentację z tego wydarzenia publikuje najnowszy numer polskiego wydania L´Osservatore Romano (7-8/2000), w którym znajdują się także materiały z podróży apostolskiej Ojca Świętego do Fatimy. Tam również, gdzie "Maryja zapowiedziała nadejście czasów próby, prosząc o modlitwę i pokutę, aby je skrócić", Jan Paweł II mówił o świadkach wiary minionego stulecia. Ich przykład musi pozostać żywy w trzecim tysiącleciu (por. homilia beatyfikacyjna, 13 maja).
Inne materiały zamieszczone w numerze związane są z osiemdziesiątymi urodzinami Ojca Świętego i z Wielkim Jubileuszem Roku 2000 (m.in. teksty papieskie do pielgrzymów z Rumunii, do kapłanów, naukowców, migrantów i podróżnych, dziennikarzy, wiernych z archidiecezji lwowskiej i z diecezji rzymskiej).
W numerze została też zamieszczona dokumentacja z beatyfikacji pięciorga sług Bożych: kolumbijskiego kapłana Mariana Jezusa Euse Hoyosa, redemptorysty z Niemiec - Franciszka Ksawerego Seelosa, włoskiej zakonnicy Anny Róży Gattorno, szwedzkiej zakonnicy Marii Elżbiety Hesselblad i indyjskiej zakonnicy Marii Teresy Chiramel Mankidiyan, oraz sześć katechez środowych Ojca Świętego poświęconych Trójcy Świętej.
Numer przynosi również szczegółowe dane statystyczne o Kościele i działalności charytatywnej Jana Pawła II w 1999 r. oraz majową kronikę jego posługi pasterskiej.

D.