W niedzielę rano 23 lipca br. Bóg odwołał nagle abp. Johannesa (Jana) Dybę, biskupa Fuldy. Jak samo nazwisko wskazuje, miał on ze strony ojca polskie korzenie. Urodził się w 1929 r. w Berlinie w rodzinie robotniczej. Po maturze studiował filozofię i prawo w Niemczech i w USA. Studia uwieńczył w 1954 r. doktoratem z prawa na Uniwersytecie w Heidelbergu, na podstawie rozprawy: Wpływ wojny na układy międzynarodowe. Pod koniec studiów prawniczych, w 1953 r., rozpoczął studiowanie teologii na uniwersytecie w Bonn. W 1959 r. otrzymał święcenia kapłańskie z rąk kard. Fringsa w katedrze kolońskiej. Po dwóch latach pracy wikariuszowskiej został skierowany przez władzę kościelną na studia prawa kanonicznego na Papieskim Uniwersytecie Laterańskim w Rzymie i w Papieskiej Akademii Dyplomatycznej. Po zakończeniu także tych studiów doktoratem z prawa kanonicznego został powołany do służby dyplomatycznej, w której spędził ponad 20 lat, najpierw w sekcji niemieckiej Sekretariatu Stanu, potem w różnych nuncjaturach: w Buenos Aires, Hadze, Kinszasie i Kairze. W 1977 r. powrócił do Rzymu i objął stanowisko wicesekretarza Papieskiej Rady "lustitia et Pax". Dwa lata później Jan Paweł II mianował go arcybiskupem. Sakrę biskupią otrzymał z rąk ówczesnego sekretarza stanu - kard. Agostino Casarolego 13 października 1979 r., również w katedrze kolońskiej. Dalsza służba dyplomatyczna zawiodła go do krajów Afryki Zachodniej: Liberii i Gambii, później do Gwinei i Sierra Leone. 4 czerwca 1983 r. został mianowany biskupem Fuldy, a od 1990 r. pełnił równocześnie obowiązki katolickiego biskupa polowego Bundeswehry. Od 1991 r. należał do stałej Rady Biskupów Polowych w Rzymie, a od 1993 r. był również członkiem watykańskiej Kongregacji ds. Biskupów.
W swojej pracy pasterskiej abp Dyba występował odważnie w obronie nieskazitelności wiary i moralności, bez żadnych kompromisów. Cechowała go wielka miłość do Kościoła katolickiego. Jego wzorem był poprzednik na stolicy biskupiej w Fuldzie - św. Bonifacy. Za hasło biskupie obrał sobie słowa: Filli Dei sumus (Jesteśmy dziećmi Boga). W swoim nauczaniu starał się przekazywać radość z powołania do wiary i do dziecięctwa Bożego. Był postacią wyjątkową w Episkopacie Niemiec. Jego zdecydowanie i otwartość podobały się nawet przeciwnikom Kościoła. Bp Karl Lehmann, przewodniczący Konferencji Biskupów Niemiec, powiedział, że nagła śmierć abp. Dyby spowodowała poważną lukę w Episkopacie. Przyznał, że czasem ich zdania się różniły, np. w sprawie funkcjonowania katolickich poradni rodzinnych, ale w sprawach zasadniczych, takich jak: troska o matkę i nie narodzone dziecko, niedopuszczanie do sakramentów osób rozwiedzionych czy kapłaństwo tylko dla mężczyzn - byli zgodni. Telegramy i listy kondolencyjne, podkreślające zasługi Zmarłego, przysłał Ojciec Święty i kilku kardynałów z Kurii Rzymskiej. Wyrazy podziwu i bólu nadesłali również politycy różnych odcieni z kanclerzem Schroaderem na czele. We wtorek 25 lipca w południe w całej diecezji biły dzwony przez 15 minut, a dzień pogrzebu był dniem żałoby w armii niemieckiej. Tysiące wiernych oddało hołd Zmarłemu, przechodząc w milczeniu lub z modlitwą na ustach przed trumną, przy której wartę honorową pełniło 8 żołnierzy z różnych formacji wojska. Na trumnie był ustawiony kielich prymicyjny abp. Dyby, biała mitra i krzyż.
W piątek 28 lipca o godz. 9.00 przy dźwiękach orkiestry wojskowej wyruszył orszak pogrzebowy do katedry, prowadzony przez bp. Lehmanna. Zabrzmiały nuty znanej pieśni maryjnej i hymnu narodowego. W pogrzebie wzięli udział biskupi niemieccy i zagraniczni, kapituła katedralna, kapłani, siostry zakonne, przedstawiciele różnych stowarzyszeń, rycerze z Zakonu Grobu Jerozolimskiego, do którego należał również abp Dyba, studenci i niezliczone rzesze wiernych. Trumnę nieśli żołnierze. Kilka tysięcy osób, które nie znalazły miejsca wewnątrz świątyni, uczestniczyło w ceremonii na placu przed katedrą, śledząc jej przebieg dzięki telebimowi. Mszy św. pogrzebowej przewodniczył abp Degenhardt z Paderborn - prowincji kościelnej, do której należy diecezja Fuldy. W pogrzebie wzięli udział kard. Joachim Meisner z Kolonii i kard. Franciszek Macharski z Krakowa, który w 1998 r. był w Fuldzie, na zaproszenie bp. Dyby, kaznodzieją podczas uroczystości ku czci św. Bonifacego, pierwszego biskupa i patrona miasta. Ojca Świętego reprezentował przewodniczący Papieskiej Rady "Iustitia et Pax" - abp FrancWois Xavier NguyeQn Van ThuaQn. W homilii abp Degenhardt podkreślił, jak niezmordowanie abp. Dyba głosił współczesnym ludziom Ewangelię Chrystusową bez żadnych zmian, a od wiernych wymagał świadectwa wiary w życiu osobistym i społecznym. Po Mszy św. Zmarłego pożegnał bp Lehmann. Trumnę złożono w katedrze, w kaplicy pw. św. Jana. Abp Dyba spoczął obok swoich poprzedników.