Miesięcznik Edukacyjny Perspektywy, który kilka lat temu wymyślił ranking najlepszych liceów w Warszawie, pokusił się o ułożenie listy najlepszych szkół średnich w Polsce. Kluczem kwalifikującym placówkę oświatową do współzawodnictwa była m.in.: ilość uczniów, którzy dotarli do ogólnopolskiego finału olimpiady wiedzy w jakiejkolwiek dziedzinie. Resztę zrobił komputer, wybierając z początkowej liczby 700 szkół - 250 najlepszych. O miejscu w rankingu decydowała Kapituła, której przewodził prof. dr hab. Marek Rocki, rektor SGH.
Szóste miejsce na tej prestiżowej liście szkolnych prymusów zajęło w 1999 r. I Katolickie LO im. Króla Jana III Sobieskiego z Bydgoszczy, stając się w ten sposób najlepszym katolickim liceum w Polsce.
Głównym autorem tego sukcesu jest niewątpliwie dyrektor szkoły - ks. dr Roman Kneblewski, który je 10 lat temu "wymyślił". Ks. Kneblewski jest nietuzinkową postacią. Nim został kapłanem, siedem lat pracował na Uniwersytecie Poznańskim, jest z wykształcenia anglistą, historykiem sztuki i doktorem nauk humanistycznych. W czasach nauczania na Uniwersytecie nabrał doświadczenia w tym, czego potrzeba i czego brakuje licealistom przekraczającym akademickie progi. Zgodnie ze swoją wiedzą napisał autorski program nauczania dla szkoły średniej. Zebrał wyśmienite grono nauczycieli, którzy musieli spełnić "tylko" trzy warunki: posiadać stosowną wiedzę, umiejętność nauczania i kreatywność. W gronie tym znaleźli się więc i nauczyciele akademiccy, i wytrawni profesorowie licealni, i młodzi zapaleńcy zaraz po studiach. Szkoła ruszyła w lipcu 1990 r. Miała być z założenia kameralna, życzliwa uczniowi, gwarantująca optymalne warunki rozwoju, ale i twarda, wymagająca od ucznia maksymalnego zaangażowania, dyscyplinująca. Pomysłem ks. Kneblewskiego były m.in. klasy zerowe, przygotowujące dzieci z podstawówek do poziomu wymaganego w liceum, co wyprzedziło reformę edukacji w Polsce o 7 lat. Dzięki "zerówkom" do szkoły trafiały dzieci, które chciały się uczyć, często bardzo zdolne, choć nie jest to regułą, pracowite, z domów, w których rodzice przykładają wielką wagę do edukacji.
System nauczania podzielony został na etapy. Przez pierwsze dwa lata jest to nauczanie ogólne. W następnych pojawiają się zajęcia uzupełniające, w zależności od kierunku wybranych studiów. Ważne są języki obce, głównie angielski, dodatkowo niemiecki lub francuski, ale i łacina, która potem okazuje się "jak znalazł" na medycynie czy prawie. W planie lekcji znalazły się też przedmioty niespotykane w innych szkołach średnich: historia muzyki, historia sztuki, filozofia z historią filozofii, literaturoznawstwo, a nawet poetyka biblijna.
Mimo że szkoła jest katolicka, nie ma w niej więcej zajęć z religii niż w innych placówkach. Naucza się po prostu nieco inaczej. W pierwszej klasie jest biblistyka i katecheza, w drugiej - eklezjologia, w trzeciej - prolegomena teologii, w czwartej - teologia małżeństwa lub powołania.
"Szkoła musi być jednocześnie nowoczesna i tradycyjna - mówi ks. dyrektor Kneblewski. - Nowoczesna, żeby przygotować dobrze w tych dziedzinach, które są obecnie wymagane, a tradycyjna w tym, co w naszej tradycji jest dobre".
Bydgoskie liceum katolickie mocno wrośnięte jest w Szweredowo, jedną z dzielnic Bydgoszczy. Szczególnie mocne związki ma z miejscową parafią pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy i jej proboszczem - ks. prał. Mielcarskiem. W parafialnej świątyni odbywają się też wszystkie szkolne uroczystości, bo jak mawia Ksiądz Dyrektor: "bez ukochania ziemskiej ojczyzny nie uda nam się dostać do tej niebieskiej".
Coraz lepszą renomę szkoły potwierdzały wyniki. Dla przykładu, wszyscy startujący na studia medyczne z bydgoskiego liceum bez trudu zdobywali indeksy. Największy w regionie procent młodzieży startował z sukcesem w olimpiadach. W efekcie szkoła już dwukrotnie zajęła wysoką lokatę w rankingu najlepszych szkół średnich w kraju. Pierwszy sukces z 1998 r. stał się powodem do dumy. Kolejny, w następnym roku - także zobowiązaniem do trzymania formy.
Życzymy dalszych sukcesów, ale i licznego grona naśladowców, bo jak wiadomo, podstawowym celem dobrej szkoły, obok nauczania, jest formowanie szlachetnych postaw i charakterów młodych ludzi, którzy w przyszłości będą kreować naszą rzeczywistość.