Obchodzone w tych dniach liturgiczne wspomnienie św. Franciszka z Asyżu pozwoliło nam jeszcze raz spojrzeć z troską na nasze środowisko naturalne i jego zagrożenia. Wszak ten niezwykły Święty patronuje również wielorakim wysiłkom zmierzającym do ochrony ludzkiego środowiska przed wszelkim skażeniem. Najczęściej mówi się o skażeniu czterech składników naturalnego środowiska człowieka: gleby, wody, powietrza i ciszy. Jest jednak pewien składnik naszego naturalnego środowiska, o którym nie mówi się wcale. Myślę o środowisku informacji. Człowiek sam bardzo potrzebuje informacji i pragnie innych informować. W dokumentach kościelnych czytamy, że społeczeństwo nie może się prawidłowo rozwijać, jeżeli pozbawione zostało rzetelnej informacji (zob. np. Communio et progressio, 35).
Niestety, środowisko informacji, czyli infosfera, ulega dziś wielorakim skażeniom. Odbywa się to za pośrednictwem mediów. Nieraz odnosi się wrażenie, jakby niektórym z nich nie zależało wcale na tym, aby środowisko informacji nie było skażone. Mamy do czynienia ze zjawiskami, które za pośrednictwem środków przekazu dokonują daleko idącego skażenia naszej infosfery. Wśród nich należy wymienić takie, jak: zatrucie informacyjne, plotka medialna, nowa mitologia czy szum informacyjny. Zastanawia fakt, że każde z tych zjawisk lekceważy prawdę, a więc buduje na kłamstwie. Trudno sobie dziś wyobrazić następstwa takiego zatrucia, tym bardziej, że szerzy się ono w społeczeństwie posttotalitarnym, a więc głęboko poranionym w swoim ustosunkowaniu do prawdy. Długie lata żyło przecież w systemie totalnego zakłamania. Ojciec Święty Jan Paweł II, mówiąc o mediach i o dziennikarzach, zwraca uwagę na rolę prawdy w przekazywaniu informacji. Podkreśla wtedy z naciskiem, że ludzie mediów powinni służyć prawdzie i stawać zawsze w jej obronie. Służba prawdzie staje się wtedy służbą człowiekowi. Prawda jest najbardziej wiarygodnym kryterium rzetelności dziennikarza. Z kolei wysługiwanie się jakiejkolwiek władzy kosztem prawdy powiększa nieuchronnie skażenie środowiska informacji. W liście apostolskim Tertio millennio adveniente Jan Paweł II podkreślił, że jednym ze " znaków nadziei dostrzegalnych u schyłku obecnego stulecia (...) jest żywsze poczucie odpowiedzialności za środowisko naturalne" (TMA 46).
W duchu tej nadziei należy wysunąć postulat, aby jak najrychlej odpowiedzialność za środowisko naturalne oznaczała także odpowiedzialność za informację i jej rzetelny przekaz we wszystkich mediach.

* Tekst wypowiedzi nadanej 5 października 2000 r. w Radiu Watykańskim.