W celebrację Roku Jubileuszowego wpisał się XX Międzynarodowy Kongres Mariologiczno-Maryjny, który odbywał się od 15 do 24 września br. w Rzymie (prace kongresowe koncentrowały się głównie w podrzymskim sanktuarium Madonny Bożej Miłości, które związane jest szczególnymi duchowymi więzami z naszym sanktuarium na Jasnej Górze). Ostatni z tych Kongresów, jak z pewnością wielu z nas pamięta, miał miejsce przed czterema laty w Częstochowie.
Historia kongresów, najpierw maryjnych - o charakterze kultowym, rozpoczęła się w 1900 r. w Lyonie. Kongresy mariologiczne, poświęcone studiom prawdy o Matce Pana, zaczęto organizować w połowie kończącego się wieku - pierwszy z nich odbył się w Rzymie w 1950 r. Do tej bogatej historii nawiązał tegoroczny rzymski Kongres, tym razem łącząc ściśle prace studyjne z wymiarem kultowym (dotychczas były to dwa odrębne kongresy).
O. Gaspar Calvo Moralejo - przewodniczący Papieskiej Międzynarodowej Akademii Maryjnej, główny promotor i organizator kongresów, nazwał wrześniowy Kongres "maryjnym sercem Jubileuszu Wcielenia". Jubileusz, stanowiący wielki hymn uwielbienia Trójjedynego Boga za zbawcze misterium Wcielenia, wpisany został niejako w sam kongresowy temat: Misterium Trójcy Świętej a Maryja. Jubileuszowy XX Międzynarodowy Kongres Mariologiczno-Maryjny spojrzał na postać Dziewicy Maryi w kontekście misterium Trójjedynego Boga, ukazał Jej szczególną więź z Ojcem, Synem i Duchem Świętym, pomógł w głębszym zrozumieniu prawdy, że Matka Pana jest arcydziełem, a zarazem współpracownicą Trójjedynego Boga.
Uczestniczący w Kongresie rozważali te fundamentalne dla mariologii tematy najpierw na sesjach plenarnych. Każdego dnia przed południem w pięknej auli kongresowej sanktuarium Divino Amore gromadziło się na nich blisko 300 osób. W 18 referatach, zaprezentowanych przez przedstawicieli Towarzystw Mariologicznych z różnych krajów, a także zaproszonych gości (niestety, zabrakło na tym Kongresie znaczących przedstawicieli siostrzanych Kościołów chrześcijańskich i w związku z tym nie podjęła pracy zaplanowana sekcja ekumeniczna Kongresu; trzeba jednak podkreślić, że zarówno w prezentowanych referatach, jak i w modlitewnych spotkaniach nie zabrakło elementów ekumenicznych), rozważano kongresowy temat w kontekście Pisma Świętego, nauki Ojców Kościoła, autorów średniowiecznych i nowożytnych, liturgii i świadectw ikonograficznych, a także doświadczeń duchowych. Tego ostatniego kontekstu dotyczył referat przedstawiciela Polski, ks. prof. Lucjana Baltera: Trójca Święta a Maryja w świetle "Dzienniczka" św. Siostry Faustyny Kowalskiej.
Prace kongresowe odbywały się również, zgodnie ze zwyczajem, w sekcjach językowych. Pojawiły się po raz pierwszy nowe sekcje kontynentalne: afrykańska i azjatycka. To m.in. świadczyło w wymowny sposób o rzeczywiście światowym charakterze jubileuszowego Kongresu. Pośród 11 sekcji nie zabrakło również, obecnej od lat na kongresach, sekcji polskiej. Tym razem stanowiła ona reprezentację powstałego w ubiegłym roku Polskiego Towarzystwa Mariologicznego. W trakcie prac naszej sekcji zaprezentowaliśmy 15 referatów. Ich autorzy rozważali temat więzi Maryi z Trójjedynym Bogiem, poczynając od polskich tekstów średniowiecznych, a na nauczaniu Jana Pawła II kończąc.
Tegoroczny rzymski Kongres Mariologiczny ukazał wielkie bogactwo teologicznych ikon Maryi. W syntetycznej formie doszło to do głosu przy "okrągłym stole", prowadzonym przez znanego mariologa francuskiego - ks. prof. ReneM Laurentina. Przedstawiciele poszczególnych kontynentów przybliżyli uczestnikom Kongresu obraz Maryi obecny dzisiaj w kontekście kulturowym Afryki, Azji, Ameryki Południowej i Północnej, a także Europy. To na tle tej prezentacji pojawił się oczywisty wniosek, że wielkość Maryi polega na Jej otwartości na misterium Trójjedynego Boga, który jest Miłością. Matka Pana była i jest otwarta na Miłość i upodabnia się do tej Miłości. Podobna różnorodność obrazów Matki Pana objawiła się w trakcie podsumowania pracy w grupach językowych, które miało miejsce w Bazylice Matki Bożej Większej podczas uroczystości zamknięcia prac studyjnych Kongresu (w tej samej Bazylice odbyła się wcześniej uroczystość rozpoczęcia Kongresu).
W łączności z pracami studyjnymi Kongresu Mariologicznego celebrowany był Kongres Maryjny. Każdego dnia wieczorem na Placu św. Piotra w Rzymie członkowie poszczególnych Towarzystw Mariologicznych gromadzili się z pielgrzymami na wspólną jubileuszową modlitwę. Modlitwie naszego Towarzystwa przewodniczył 20 września abp Stanisław Nowak, metropolita częstochowski. Niezapomnianym wydarzeniem pozostanie dla nas uroczysty koncert kongresowy w watykańskiej Auli Pawła VI, zatytułowany Maria Mater Mundi. Była to mistrzowska kompozycja biblijnych tekstów maryjnych z maryjnymi utworami muzycznymi, charakterystycznymi dla poszczególnych kontynentów. Mogliśmy także uczestniczyć w innych koncertach muzyki maryjnej w sanktuarium Divino Amore. Tam też miała miejsce premiera nowego filmu o Maryi z Nazaretu, noszącego tytuł: Maryja, córka swego Syna.
Na zakończenie XX Międzynarodowego Kongresu Mariologiczno-Maryjnego przybyli do Rzymu kustosze sanktuariów maryjnych świata. Ostatni dzień Kongresu zaplanowany został bowiem jako Jubileusz tych sanktuariów. W niedzielę 25 września wszyscy uczestniczyliśmy w Eucharystii pod przewodnictwem Jana Pawła II, odprawianej przed Bazyliką św. Piotra. Wsłuchiwaliśmy się z wielką uwagą i miłością w słowa papieskiej homilii, stanowiącej jakby pieczęć położoną na naszym rzymskim Kongresie. Ukazując Dziewicę Maryję w świetle misterium Trójjedynego, Ojciec Święty przypomniał istotne elementy odnowy kultu maryjnego, który powinien być zawsze zakorzeniony w Biblii i Tradycji Kościoła. W ten sposób będzie on prowadził do naśladowania Maryi śpiewającej Magnificat ku chwale Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Jan Paweł II zapowiedział również kolejny Międzynarodowy Kongres Mariologiczno-Maryjny, który odbędzie się za cztery lata we francuskim sanktuarium maryjnym Le Puy.

Modlitwa do Trójcy Świętej

Przenajświętsza Trójco,
jedyny, nieskończony i wieczny Boże:
dziękujemy Ci za Twoje cudowne dzieła
w historii zbawienia
i sławimy Twoją niewypowiedzianą tajemnicę.
Pochylając się nad człowiekiem,
napełniłeś łaską Dziewicę Maryję,
córkę Syjonu, a naszą siostrę,
i uczyniłeś Ją matką i uczennicą Syna,
umiłowaną córą Ojca,
żywą świątynią Ducha Świętego.
Gdy wpatrujemy się w Maryję,
myślimy o Tobie,
Trójco najgodniejsza czci,
i czujemy, że jesteśmy wraz z Nią
miłowani przez Ojca,
odkupieni przez Chrystusa
i odnawiani przez Ducha.
O jedno Cię tylko prosimy:
niech nasze Kościoły
będą Twoją prawdziwą ikoną,
jedną wspólnotą w wielości osób,
która pragnie zachować jedność w miłości.
Ty bowiem jesteś Trójjedynym,
który żyje i króluje na wieki wieków.
Amen.