W oczekiwaniu na nawrócenie

Oj, nie słuchają eseldowskie doły swojej wierchuszki. Tyle Leszek Miller się nagadał o wysokich standardach moralnych ludzi lewicy, a tu co rusz wyskakują kwiatuszki. A to zatrudnia się w samorządach i spółkach swoich ludzi, a to znowu niepokornych karze się utratą stanowisk, a to jeszcze coś innego - mało pochlebnego. Niestety, nie zanosi się na to, żeby słuszne ze wszech miar poglądy postkomunistycznego kierownictwa były egzekwowane wśród niższych rangą członków partii. - Nie możemy poglądów egzekwować młotkiem - wyznał z bólem Krzysztof Janik, sekretarz SLD (Gazeta Wyborcza, 6 listopada). Będą czekać, aż sami przemyślą pewne sprawy i dojdą do pożądanych wniosków. Polacy czekali na reformę partii ponad 40 lat to i na reformę ludzi muszą poczekać jeszcze trochę.

Planowanie

AWS jest na etapie planowania przyszłości. Propozycji jest na razie kilka, ale - i dla niektórych jest to wiadomość dobra - ich liczba szybko rośnie. Dla niewtajemniczonych i zdegustowanych - nazywa się to bogactwem różnorodności. Wracając do planów - są wśród nich krótkoterminowe i długoterminowe. Kolejnym etapem będzie sprawozdanie z ich wykonania, a może nawet i przekroczenia o kilkadziesiąt procent, zgodnie z zasadą o poszanowaniu tradycji.

Czerwoni prawicowcy

Spory w AWS drażnią prawie wszystkich - nawet tak bardzo znanych ze zgody polityków opozycji. Nie wytrzymał Marek Pol, przewodniczący Unii Pracy, i nawtykał posłom z AWS. W Katowicach mówił coś o zabawie, a nawet oskarżył ich, że rozgrzali się do czerwoności (Trybuna Śląska. Dzień, 8 listopada) Panie Marku, wytykać prawicy, że są czerwoni, to już lekka przesada. Jeszcze pomyślą, że to prawda i a nuż wejdą w sojusz z SLD. I jaki będzie efekt? Pewne jest jedno - miejsc do zagospodarowania na listach wyborczych na pewno ubędzie.

Operatywni z Gorzowa

Wychodzi na to, że w SLD nie tylko prezydent Aleksander Kwaśniewski kocha sport. Partia ma wielu zwolenników sportowych doznań, którzy, żeby dopingować naszych mistrzów, gotowi są na spore poświęcenia, łącznie z męczącym i kosztownym wyjazdem do Australii, gdzie, jak powszechnie wiadomo, odbyły się niedawno igrzyska olimpijskie. W kraju kangurów zjawiła się także delegacja Urzędu Miejskiego z Gorzowa. Pojechał prezydent, ale żeby nie doskwierała mu samotność zabrał ze sobą wiceprezydenta i jednego z urzędników. I - żeby ktoś niesłusznie nie podejrzewał - wcale nie narazili na straty podatników. Okazali się bardzo przemyślni i operatywni. Jak to jest teraz w modzie - znaleźli sponsora, a o to nie jest tak łatwo, bo pół Polski chciało sobie znaleźć sponsora na olimpiadę i nic z tego nie wyszło. A w Gorzowie operatywni zarządcy majątku wspólnego spod znaku SLD udowodnili, że są lepsi od połowy rodaków i mieli dobrodzieja. Zamożnego ma się rozumieć. Nawet nie musieli z wdzięczności całować nikogo po rękach, ani nosić koszulek z nazwą firmy czy, co w autralijskim słońcu byłoby nawet przydatne, zakładać obwieszonej reklamami, firmowej czapeczki z tektury. I na tym właściwie można by już opowieść zakończyć. Dla przyzwoitości należy jednak nadmienić, że wspomnianą zamożność zagwarantowała owemu dobrodziejowi wygrana przetargu organizowanego przez gminę, którą kieruje prezydent i wiceprezydent. Z racji tego, że mu się poszczęściło, jako swoiste wotum wysłał prezydenta do Sydney (Rzeczpospolita 4-5 listopada).