Pan Bóg każdego człowieka powołuje do życia, do rozwoju, do przyjaźni z Sobą, do Prawdy, do Dobra. Każdego chrześcijanina powołuje do jedności z Synem Bożym Jezusem Chrystusem, do uczestnictwa w życiu Kościoła, do posłuszeństwa Ewangelii, do świętości. Jednakże do niektórych osób Bóg kieruje szczególne wezwanie do oddania się Jemu w sposób wyłączny, całkowity i radykalny, do pójścia za Chrystusem jakby bardziej " z bliska" i służenia Mu całym swoim życiem. W jakiś sposób powtarza się scena znad Jeziora Galilejskiego: "Pójdź za Mną". Odpowiedzieć na te pytanie mogą ci, którzy w głębi serca takie wezwanie usłyszeli. Ta odpowiedź może być różna. Można zgłosić się do seminarium duchownego, można wstąpić do klasztoru czy wyjechać na misje. Ale odpowiedzią może być także wstąpienie do instytutu świeckiego. Kiedy taki wybór jest właściwy? Wtedy gdy pragnieniu całkowitego oddania się Bogu towarzyszy pragnienie pozostania tam, gdzie się jest: w pracy, w rodzinie, w miejscu swego zamieszkania. Połączenie tych dwóch pragnień: oddania się Bogu i pozostania w świecie nie jest marzycielstwem ani połowicznością. Kościół bowiem wielokrotnie w swoich dokumentach potwierdził, że prawdziwe poświęcenie się Bogu można realizować w autentycznie świeckim życiu.
O powołaniu realizowanym przez instytuty świeckie wiele razy wypowiadał się papież Paweł VI, a później Jan Paweł II. Również nowy Kodeks Prawa Kanonicznego z 1983 r. poświęcił instytutom świeckim wiele miejsca. Dla podtrzymania kontaktów między instytutami powstała w 1972 r. Światowa Konferencja Instytutów Świeckich. Publikuje ona w Rzymie specjalny biuletyn poświęcony instytutom oraz co cztery lata organizuje kongresy, na które przyjeżdżają delegaci z całego świata, aby wspólnie rozważyć wybrany temat i dzielić się swymi doświadczeniami. Instytuty świeckie działają w Polsce od wielu lat. W okresie trudnej sytuacji politycznej musiały zachować daleko idącą dyskrecję. Dopiero w zmienionej rzeczywistości politycznej mogły się one ujawnić i podjąć starania, aby powołanie do świeckiego życia konsekrowanego stało się u nas bardziej znane. Wszystkie instytuty podlegają rzymskiej Kongregacji ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego. Według ostatnich danych, istnieje na świecie ok. 190 instytutów świeckich włączonych do Światowej Konferencji. W większości są to instytuty żeńskie, ale istnieją także męskie i kapłańskie. Różnią się między sobą duchowością oraz celami i formami działalności apostolskiej. Jednakże nadrzędnym zadaniem wszystkich instytutów, według kan. 710 Kodeksu Prawa Kanonicznego, jest dążenie do doskonałej miłości i przyczynianie się do uświęcania świata, zwłaszcza od wewnątrz. Jednym z takich instytutów jest Instytut Świecki Misjonarek Chrystusa.
Instytut Świecki Misjonarek Chrystusa zaczął wzrastać w latach 50. W tym czasie, pod natchnieniem Ducha Świętego, wyłoniła się grupa dziewcząt, które oprócz pracy zawodowej i obowiązków domowych znalazły czas na wspólną modlitwę, nocne czuwania adoracyjne, dobrowolne praktyki pokutne, a także działalność apostolską przejawiającą się we współpracy z władzami kościelnymi w parafii. Zapał apostolski w grupie podtrzymywały comiesięczne dni skupienia, pielgrzymki oraz listy zawierające między innymi program pracy nad sobą.
Kard. Franciszek Macharski dekretem z 2 lipca 1997 r. erygował Instytut w archidiecezji krakowskiej, który obejmuje wszystkie członkinie, gdziekolwiek mieszkają: w kraju i za granicą. W dekrecie został wskazany motyw powołania do życia Instytutu, którym jest " pilna potrzeba świadectwa o powszechnym posłannictwie misyjnym Kościoła i budzenia idei misyjnej wśród Ludu Bożego".
Adresy kontaktowe dla osób zainteresowanych instytutami świeckimi: Ks. Alojzy Gorol, ul. Głowackiego 3, 32-540 Trzebinia; Stanisława Ratajczak, ul. Drukarska 6 m. 14, 53-312 Wrocław.