Akademia Wersalu: mobilizacja nauczycieli przeciwko wandalizmowi i agresji uczniów. We Francji coraz więcej się słyszy, że nauczyciele padają ofiarą słownej, a nawet czynnej agresji ze strony uczniów. Od 24 stycznia br. strajkują nauczyciele gimnazjum im. IreOne Joliot-Curie po skandalicznych wyzwiskach, jakich doznał jeden z ich kolegów. " Już więcej nie wytrzymamy - tłumaczy przedstawiciel strajkujących nauczycieli. - Wobec wzrostu gwałtu ze strony uczniów żądamy uznania zagrożenia, przyznania szkole statusu ´strefy wychowania priorytetowego´ (tymi słowami określa się szkoły z młodzieżą trudną, ale nie podlegającą ośrodkom zamkniętym - przyp. E. N.) i przyznania specjalnych środków ochrony (...). Popiera nas w tym dwustu rodziców i zdecydowani jesteśmy trwać aż do końca przy naszych żądaniach".
Przytoczony fragment artykułu pochodzi z dziennika Le Figaro z 8 lutego br. Wypadek nie jest odosobniony. W tym samym okręgu Akademii Wersalu (Francja podzielona jest na kilkanaście okręgów administracyjnych szkolnictwa, zwanych Akademiami Wersalu, Paryża, Lyonu, Marsylii itd.) strajkowali już albo jeszcze strajkują z podobnych powodów, nauczyciele 6 szkół. Jednocześnie wzrasta przestępczość młodocianych (już 8-, 10-latków), skupiających się w gangach. Wychowawcy są zgodni, że nie mogą sami dać rady.
Młodzież jest obrazem naszego dorosłego społeczeństwa. " Nie skarżmy się, powtarzając, że młodzież jest zła" - mówił kard. J.-M. Lustiger w jednej z wypowiedzi radiowych - ona jest obrazem tego, co tworzy nasze dorosłe społeczeństwo".
Podnoszą się w prasie francuskiej głosy rodziców, których dzieci zniszczyły swe życie przez tzw. łagodne narkotyki. Rodzice mają pretensje do władz, do środków masowego przekazu i lekarzy, że nie przestrzegano ich dostatecznie, a wręcz przeciwnie, bagatelizowano niebezpieczeństwo i panował jakiś "spisek milczenia". Są więc przykłady, jak doprowadzono do tragicznych sytuacji - oby przestroga posłużyła innym rodzicom i wychowawcom.
Cudze ganicie - u siebie zmienicie.W niektórych dziedzinach, takich jak np. polityka wychowawcza młodych pokoleń, nie należy więc czerpać wzorów z modeli, jakie propagowano w ostatnich dziesięcioleciach w krajach najbardziej rozwiniętych gospodarczo. Doświadczenie innych może posłużyć do uniknięcia własnych porażek. A i przykładów pozytywnych też nie brak. W jednym z miasteczek na południe od Paryża od wielu lat rozwijają się drużyny piłki nożnej. W dużej części zajmują się nimi działacze społeczni - wolontariusze. Starają się oni wychowywać przez sport do odpowiedzialności. W ostatnich latach drużyny piłki nożnej jeżdżą do innych krajów, gdzie mogą zetknąć się ze skutkami narkotyków czy alkoholu. Opiekun klubu sportowego powiedział, że właśnie "zagraniczne" dramatyczne sytuacje wywołują u młodych większe wrażenie i skłaniają do zwalczania nałogów u siebie. Na Zachodzie już od lat sześćdziesiątych młodzież silnie podlega "wolnemu rynkowi" w dziedzinie kształtowania swej osobowości, swojego poglądu na życie. W tej sytuacji "oferta" wychowawcza szkoły, rodziców i innych dorosłych powinna być najwyższej jakości: atrakcyjna, pełna radości, niosąca głęboką prawdę o życiu. Niczego, co piękne i wartościowe, nie może w niej zabraknąć.