Na zachodnim niebie rozpoznajemy piękny gwiazdozbiór Andromedy, w którym potrafimy już odnaleźć słynną Mgławicę M 31. Ta ledwie widoczna mgiełka jest gigantycznym zgrupowaniem miliardów gwiazd, odległym o ponad 2 miliony lat świetlnych od nas. Pod Andromedą widzimy wielki gwiazdozbiór Pegaza, który jednak szybko zachodzi pod horyzont. Jego trzy najjaśniejsze gwiazdy tworzą z jasnymi gwiazdami Andromedy figurę podobną do Wielkiego Wozu. Pod Andromedą i Pegazem świeci wielki gwiazdozbiór Ryb, który również szybko znika pod zachodnim horyzontem. Tuż obok tych konstelacji znajdziemy opisany niedawno gwiazdozbiór Barana, który przez rzymskiego poetę nazwany został "Księciem wszystkich znaków". Niegdyś na jego obszarze leżał tzw. punkt równonocy wiosennej, nazywany też punktem Barana. Obecnie punkt równonocy znajduje się już w gwiazdozbiorze Ryb, gdzie przesunął się z powodu zjawiska tzw. precesji. Średnio co 2 tysiące lat punkt równonocy wiosennej przemieszcza się o jeden gwiazdozbiór dalej i wkrótce przesunie się do sąsiedniego gwiazdozbioru Wodnika.
Najjaśniejszą gwiazdą konstelacji Barana jest odległy o 78 lat świetlnych pomarańczowy olbrzym Hamal (głowa barana). Znacznie słabiej świeci Sheratan, druga ważna gwiazda Barana, odległy o 52 lata świetlne od nas. Dziś odszukajmy pomiędzy Andromedą i Baranem malutki gwiazdozbiór o nazwie Trójkąt. Swym kształtem przypomina on prawdziwy trójkąt równoramienny, dlatego jego nazwa nigdy nie była związana z mitologią. Z powodu swojego kształtu łatwy jest też do odnalezienia. Najjaśniejszą gwiazdą w tej konstelacji jest ta oznaczona symbolem "b". Jest to biały olbrzym, widziany przez nas z odległości 272 lat świetlnych. Znacznie bliżej nas świeci żółtobiała gwiazda "a", do której odległość wynosi "tylko" 65 lat świetlnych. Obydwie gwiazdy, wbrew temu co widzimy gołym okiem, nie są wcale samotne. Każdą z nich obiega niewidoczny towarzysz. Przy czym "kolega" gwiazdy b-Trianguli czyni to w niecałe dwa dni, podczas gdy gwiazda obiegająca a-Trianguli potrzebuje na to aż miesiąca.
W gwiazdozbiorze Trójkąta znajduje się galaktyka spiralna M 33. Możemy ją obejrzeć przy pomocy większej lornetki. Rzeczywiste rozmiary tej małej plamki wynoszą aż 60 tysięcy lat świetlnych, tyle też czasu potrzebuje światło, aby przebyć drogę z jednego jej krańca na drugi! M 33 znajduje się trochę dalej od nas (2,66 miliona lat świetlnych) niż Mgławica w Andromedzie M 31, ale jej obserwacja sprawia przyjemność ze względu na olbrzymią odległość właśnie. Przy okazji nie można nie wspomnieć o masie tej galaktyki, która jest aż 20 miliardów razy większa od masy naszego kolosa - Słońca!
Kiedy "w jasną, spokojną, cichą noc spoglądam na niebo pełne gwiazd", nie potrafię nie pomyśleć o tej olbrzymiej ilości materii, znajdującej się wysoko nad naszymi głowami. I nie potrafię zapomnieć, że bezpiecznie czuję się na naszej planecie Ziemi.
Do zobaczenia pod gwiazdami.