Wspomnienia mają to do siebie, że przypominają zdarzenia, fakty, a także osoby, które miały wpływ na nasze życie. Taki istotny wpływ na moje życie i formację intelektualną - a także, myślę, że i moich kolegów kursowych - miała postawa i życie prof. Krzysztofa Wielguta, wspaniałego nauczyciela w Niższym Seminarium Duchownym w Częstochowie, zmarłego 13 marca br.
Znałem Profesora od 1986 r. Był nauczycielem fizyki, ale dzielił się z nami swoją pasją do historii. Uczył obowiązkowości, sumienności i uczciwości. Przede wszystkim nieustannie przypominał o szacunku do prawdy historycznej. Wielokrotnie, ile razy tylko był o to proszony, mówił o historii Polski, jakże różnej od tej oficjalnej, podręcznikowej. Nigdy nie zapomnę obszernego wykładu o życiu i działalności Marszałka Józefa Piłsudskiego czy też wyprawy z Profesorem w pobliże Mokrej k. Częstochowy, by tam uczyć się o kampanii wrześniowej z 1939 r. Pan Profesor wpajał miłość do Ojczyzny, patriotyzm, jako wartość ważną w życiu człowieka. Był nauczycielem wymagającym od uczniów, ale także od siebie. Zawsze obowiązkowy, otwarty na to wszystko, co dokonywało się w życiu alumnów Niższego Seminarium Duchownego.
Pamiętam też, jak jego artykuły zamieszczane w Niedzieli pod pseudonimem Władysław Powała, przepisywaliśmy ręcznie, oczywiście, w wersji integralnej, bo Pan Profesor uzupełniał te miejsca, które z tekstu usuwała komunistyczna cenzura. W ten sposób nasze zeszyty, notesy stanowiły swoisty podręcznik do historii, a może nawet pierwszą wersję książki Pana Profesora pt. Obrazki z dziejów Polski, wydanej przez Bibliotekę "Niedzieli". Tę książkę, jako uczniowie prof. Krzysztofa Wielguta, przyjęliśmy z ogromną radością. Przypomina ona bowiem lekcje " nadobowiązkowe" z Panem Profesorem.
A jakże nie pamiętać uroczystych akademii historycznych i patriotyczno-religijnych organizowanych przez naszego Profesora. Akademii, które łączyły w sobie bogactwo polskiej literatury, prawdę o dziejach Ojczyzny oraz piękno piosenki żołnierskiej i patriotycznej. Wierzę, że pamięć o Panu Profesorze będzie żywa.

Rzym, 15 marca 2001 r.