Wielkanoc jest wspaniałą okazją do rodzinnych obserwacji nieba. Zabierzmy więc najbliższych pod wspaniale rozgwieżdżone wieczorne niebo, starannie wybierając miejsce obcowania z gwiazdami. Najlepiej oglądać je na wsi, z dala od miejskich świateł. Nie świećmy w oczy latarkami, ponieważ wzrok bardzo wolno przyzwyczaja się do ciemności. A prawdziwa uczta czekać nas będzie dopiero po kilkunastu minutach od wyjścia z domu. Zobaczymy wówczas prawdziwe morze gwiazd! Po takim widowisku nie będzie się nam chciało szybko wracać, a tym bardziej siadać przed telewizorem. Sympatycy tej rubryki, ukazującej się już prawie dwa lata, przeszli niechcący niezły kurs astronomii. Mogą być więc prawdziwymi przewodnikami dla niewtajemniczonych. A co ciekawego można zobaczyć w tegoroczną Wielkanoc?
Wysoko nad naszymi głowami rozpoznajemy Wielki Wóz, którego dyszel wskazuje dziś wieczorem kierunek wschodni. Wielki Wóz jest częścią gwiazdozbioru Wielkiej Niedźwiedzicy, której głowa i przednie łapy ułożone są na wschód. Dwie tylne gwiazdy Wielkiego Wozu wskazują Gwiazdę Polarną, potrzebną do wyznaczenia kierunku północnego. Gwiazda Polarna jest zarazem ostatnią gwiazdą dyszla Małego Wozu (w Małej
Niedźwiedzicy). Nisko nad północnym horyzontem znajdujemy gwiazdozbiór Kasjopei, kształtem przypominający literę "W". Na zachodzie właśnie znika pod horyzontem wspaniała konstelacja Oriona, w którego mieczu odnajdujemy małą mgiełkę, znaną jako Wielka Mgławica Oriona. Tutaj teraz rodzą się gwiazdy, a my możemy w nią wycelować ciekawskie oko naszego teleskopu. Ozdobą Oriona są dwie piękne i jasne gwiazdy: czerwona - Betelgeuse oraz niebieskobiała - Rigel. Nad Orionem rozpościera się wielka i znana konstelacja Bliźniąt, którą rozpoznamy po charakterystycznych gwiazdach Kastor i Polluks. Przed łapami Wielkiej Niedźwiedzicy rozpoznajemy piękny gwiazdozbiór Woźnicy, którego ozdobą jest jasna Capella. Niżej, w stronę północnego horyzontu, widzimy konstelacje Perseusza, Kasjopei oraz Cefeusza, wszystkie "zawinięte" wokół Gwiazdy Polarnej. Zaczyna niebawem zachodzić duży gwiazdozbiór Byka, którego przyciemniają jasne planety Jowisz i Saturn. Również w Byku możemy podziwiać malutkie Plejady, które wraz z Jowiszem i Saturnem tworzą teraz trójkąt. Jedną z najbliższych nam galaktyk (odległą od nas o "zaledwie" 2000000 lat świetlnych!) jest Wielka Mgławica Andromedy, której zachodzący kawałek widać tuż nad północnym horyzontem. Warto więc wstać wcześnie rano, gdy konstelacja ta świecić będzie wyżej na wschodnim niebie. Po północy zaczyna wschodzić również Mars, który nad ranem stworzy piękny układ z sierpem Księżyca. Czerwona Planeta widoczna będzie coraz wyżej na południowym niebie. Cofający się Księżyc jest "winowajcą" terminu Wielkanocy.
Zwykle najwcześniejszym terminem tych świąt jest 22 marca, zaś najpóźniejszym 25 kwietnia. Termin ustala się na podstawie miesiąca księżycowego, więc co roku wypada on inaczej (od jednego nowiu do drugiego upływa 29 dni, 12 godzin i 44 minuty). Zgodnie z decyzją soboru nicejskiego ustalono, że Wielkanoc przypada zawsze w niedzielę po pierwszej wiosennej pełni Księżyca. Nasz kalendarz opiera się na obiegu Ziemi wokół Słońca i nasze miesiące są nieco dłuższe niż księżycowe. Natomiast kalendarze żydowski i mahometański są ściśle powiązane z obiegiem Księżyca, więc występują w nich prawdziwe miesiące synodyczne o długości 29 lub 30 dób. Wówczas 12 miesięcy synodycznych tworzy rok księżycowy o długości 354 dób (rok zwykły) lub 355 dób ( rok przestępny).
Życzę wszystkim Czytelnikom wesołych świąt.