Najnowszy, premierowy spektakl Sceny Plastycznej KUL - autorskiego teatru Leszka Mądzika - nosi tytuł Całun. Spektakl ten prezentowany będzie w Częstochowie w ramach Festiwalu "Gaude Mater". Całun jest typowym spektaklem tego teatru bez słów, a za to o niezwykłej sugestywności wizji plastycznej oraz muzyki współkreującej nastrój. Jak wiele spektakli Leszka Mądzika, Całun mówi o umieraniu i o pośmiertnej wędrówce duszy. Jest jednak spektaklem na swój sposób innym, nowym. Działa na bardzo ściszonych rejestrach, w atmosferze zadumy i trwania. Mało tu dramatycznych działań i ostrych przejść sytuacyjnych, charakterystycznych dla innych spektakli Mądzika.
Początek spektaklu to jakby powolne narastanie atmosfery śmierci, a potem uwalnianie się z całunu, odsłanianie go. Jednakże nie ma tu jakiejś normalnej logiki czy kolejności rzeczy. Sekwencje śmierci, umierania i towarzyszącego mu dramatyzmu i napięcia, dynamiki scenicznej, przenikają się z wizjami dusz, wolnych już od ciała. A ostatnią scenę spektaklu stanowi wręcz drastyczna wizja trupa, oświetlonego czerwonym światłem, choć wcześniej już wędrowaliśmy po zaświatach. To mieszanie logicznej kolejności rzeczy zdaje się być charakterystyczną cechą tego spektaklu.
Na mnie największe wrażenie zrobiła najważniejsza chyba i najdłużej trwająca sekwencja z wizją dusz tkwiących niemal nieruchomo w mrocznej przestrzeni. Głównym źródłem światła są ich głowy, stanowiące zarazem ciekawie pomyślane, przyblakłe latarnie. Kojarzy mi się to ze średniowiecznymi "latarniami zmarłych" na Zaduszki. Po pewnym czasie w owych duszach zaczyna się stopniowo rozpaczliwa szamotanina uwięzionych w nich postaci, sytuacja staje się bardzo dramatyczna, a przede wszystkim niejednoznaczna. Jak cały teatr Mądzika zresztą.
W Całunie nie ma tak ulubionych przez Artystę, pełnych symboliki "wejść" i zakończeń spektaklu. Jest on naprawdę pod wieloma względami inny, ale jak zawsze u Mądzika - znakomity artystycznie, niezwykle sugestywny i piękny wizualnie. Stanowi niepowtarzalne w świecie sztuki przeżycie artystyczne i duchowe.