"Jezu, ufam Tobie". Modlitwa ta, droga tak wielu wiernym, doskonale wyraża postawę, w jakiej i my z ufnością chcemy się oddać w Twoje ręce, Panie, jedyny nasz Zbawco. Ty płoniesz pragnieniem miłości, a kto osiąga harmonię z uczuciami Twego serca, uczy się być budowniczym nowej cywilizacji miłości. Prosty odruch oddania się wystarcza, by zburzyć barierę mroku i smutku, zwątpienia i rozpaczy. Promienie Twego Bożego Miłosierdzia przywracają nadzieję, szczególnie tym, którzy uginają się pod ciężarem grzechu.

Jan Paweł II

(Z homilii w czasie Mszy św. w Niedzielę Miłosierdzia Bożego - 22 kwietnia 2001 r.)

Jan Paweł II do Polaków

"Niech Bóg błogosławi wszystkim rodakom, zwłaszcza w tym tygodniu, w którym obchodziliśmy wielką uroczystość św. Wojciecha, patrona Polski, w Gnieźnie i w całej Polsce, i wszędzie na świecie. Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus".

Audiencja generalna 25 kwietnia 2001 r.

Niedziela Miłosierdzia Bożego w Watykanie

22 kwietnia br. Jan Paweł II przewodniczył na Placu św. Piotra Eucharystii z okazji Niedzieli Miłosierdzia Bożego, ustanowionej w Kościele Powszechnym przed rokiem, podczas kanonizacji s. Faustyny Kowalskiej. Z Papieżem koncelebrowało 7 kardynałów oraz 7 arcybiskupów i biskupów, szczególnie zaangażowanych w krzewienie kultu Bożego Miłosierdzia. Byli wśród nich sekretarz Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych - abp Edward Nowak, sekretarz Papieskiej Rady ds. Świeckich - bp Stanisław Ryłko i dyrektor Ośrodka Duszpasterstwa Pielgrzymów Polskich " Corda Cordi" - o. Konrad Hejmo. Przybyło kilkadziesiąt tysięcy wiernych, w tym liczni pielgrzymi z Polski.
Zwracając się do nich, Ojciec Święty powiedział: "Z wielką radością wraz z Wami, drodzy pielgrzymi i czciciele przybyli z różnych krajów, wspominam po roku kanonizację s. Faustyny Kowalskiej, świadka i apostoła miłości miłosiernej Pana. Wyniesienie na ołtarze tej skromnej zakonnicy, córki mojej ojczyzny, jest darem nie tylko dla Polski, ale dla całej ludzkości. Orędzie bowiem, które głosiła, stanowi właściwą i wyrazistą odpowiedź, której Bóg udziela na pytania i oczekiwania ludzi naszych czasów, naznaczonych ogromem tragedii".
Papież przypomniał, że "któregoś dnia Jezus powiedział do s. Faustyny: ´Ludzkość nie zazna pokoju, dopóki nie zwróci się z ufnością do Bożego Miłosierdzia´ (Dzienniczek, s. 132)". Podkreślił, że Miłosierdzie Boże jest "darem paschalnym, który Kościół otrzymuje od Zmartwychwstałego Chrystusa i który u zarania trzeciego tysiąclecia przekazuje ludzkości".

Przesłanie do Papieskiej Rady ds. Świeckich

"Papieska Rada ds. Świeckich jest kompetentna do przyjęcia i zatwierdzenia statutów Drogi Neokatechumenalnej, gdy zostaną one w odpowiedni sposób zredagowane, oraz winna nadal jej towarzyszyć także w przyszłości" - stwierdził Jan Paweł II w liście do przewodniczącego Rady - kard. Jamesa Stafforda, z 5 kwietnia br., ogłoszonym przez Biuro Prasowe Stolicy Apostolskiej 17 kwietnia br., a poświęconym statutom i charyzmatowi Drogi Neokatechumenalnej. Wyraził nadzieję, że prace nad statutami niebawem się zakończą.
Ojciec Święty przypomniał, że 24 stycznia 1997 r. miał okazję spotkać się z założycielami i licznymi członkami Drogi Neokatechumenalnej. Łącząc się z nimi wówczas w uwielbieniu i dziękczynieniu Bogu za cenne owoce, jakie wypracowała ona w ciągu 30 lat swego istnienia, podkreślił "ważność niektórych niezbędnych uzupełnień, od których zależy samo istnienie Drogi Neokatechumenalnej". Zaliczył do nich ułożenie dokładnych norm statutowych, które umożliwiłyby formalne uznanie prawne neokatechumenatu przez Kościół. Papież zwrócił uwagę, że zarówno jego adhortacja apostolska Christifideles laici z 1988 r., jak i soborowa konstytucja dogmatyczna Lumen gentium mówią wyraźnie, że każdy charyzmat musi mieć odniesienie i podporządkowanie się pasterzom Kościoła, do których należy ocena tego wszystkiego co jest dobre w danym charyzmacie. To właśnie jest warunkiem, aby charyzmaty w całej swej różnorodności i uzupełnianiu się mogły współdziałać dla dobra wspólnego w Kościele.
"Rozpoznanie i przyjęcie charyzmatów nie jest, oczywiście, rzeczą łatwą - mówił Jan Paweł II. - Wymaga pogłębionego rozeznania woli Bożej i stałego towarzyszenia danemu ruchowi modlitwą, aby serca otwierały się łagodnie na głos Ducha we wspólnocie kościelnej". Jan Paweł II zaznaczył, że "punktem szczytowym tego procesu jest oficjalny akt uznania i aprobaty statutów jako jasnej i pewnej zasady życiowej". Jest to "chwila, którą zainteresowane rzeczywistości kościelne przeżywają zawsze z wielką radością i żywą wdzięcznością wobec Boga i Kościoła", oznacza bowiem nowy punkt wyjścia "jako widzialny znak dojrzałej tożsamości kościelnej" - dodał.
W tym kontekście Ojciec Święty wyraził uznanie i zadowolenie z gorliwości i duszpasterskiej troski Papieskiej Rady ds. Świeckich, jaką okazywała ona i nadal okazuje Drodze Neokatechumenalnej, "towarzysząc jej na tym decydującym etapie jej istnienia, jakim jest opracowanie statutów". Zadanie to Ojciec Święty powierzył osobiście przewodniczącemu Rady, amerykańskiemu kardynałowi kurialnemu Jamesowi F. Staffordowi, polegając na jego uprawnieniach i "szczególnym doświadczeniu", jakie ma w tej dziedzinie. "Na tym właśnie opiera się nadzieja na pomyślne rozstrzygnięcie tych działań, zbliżających się do zakończenia" - stwierdził Jan Paweł II. Wyraził przy tym przekonanie, że Rada będzie mogła liczyć także na współpracę i ducha synowskiej pokory ze strony Drogi Neokatechumenalnej.
Na zakończenie swego listu Ojciec Święty zawierzył Bogu działalność Rady, za pośrednictwem Maryi Matki Kościoła, i udzielił członkom dykasterii błogosławieństwa apostolskiego.

Pomoc dla międzynarodowych organizacji charytatywnych

Jan Paweł II przekazał w 2000 r. ponad 7 mln dolarów na programy międzynarodowych organizacji charytatywnych. "Papież wyraził życzenie osobistego służenia pomocą ofiarom niektórych ubiegłorocznych kataklizmów, przekazując im pieniądze czy wysyłając w te regiony specjalnych wysłanników" - napisał w oświadczeniu Papieskiej Rady "Cor Unum" niemiecki arcybiskup Paul Josef Cordes, jej przewodniczący.
Jan Paweł II przesyłał pieniądze, aby wyrazić swoją osobistą troskę oraz solidarność Kościoła i Stolicy Apostolskiej z ofiarami trzęsienia ziemi na Tajwanie, które miało miejsce pod koniec 1999 r., jak również z ofiarami ubiegłorocznej marcowej powodzi w Mozambiku i październikowej w Val d´Aosta we Włoszech.
Papież łącznie przekazał "Cor Unum" 1.027.800 dolarów, które otrzymali poszkodowani w różnych katastrofach - napisał abp Cordes.
W ubiegłym roku "Cor Unum" wspierała także projekty na rzecz rozwoju człowieka i pomocy chrześcijanom w różnych krajach świata: pomagała bezdomnym, osobom starszym, dzieciom porzuconym i chorym. Na te cele Rada w imieniu Ojca Świętego wydała 888.805 dolarów.
Papieska Fundacja dla Sahelu, założona do zwalczania suszy i pustynnienia terenów w tamtym regionie, otrzymała 2,99 mln dolarów na sfinansowanie 312 projektów.
Z kolei fundacja "Populorum Progressio", założona przez Papieża w 1992 r. w celu wspierania ubogiej ludności indiańskiej, kreolskiej i murzyńskiej w Ameryce Łacińskiej, otrzymała 1,92 mln na 209 projektów.

Audiencja dla premiera Libanu

Sytuacja na Bliskim Wschodzie była głównym tematem rozmowy Papieża Jana Pawła II z premierem Libanu Rafikiem Baha al-Hariri. Jan Paweł II przyjął 23 kwietnia br. na prywatnej audiencji premiera Hariri wraz z małżonką i piętnastoma towarzyszącymi osobami. Libański szef rządu spotkał się następnie z sekretarzem stanu - kard. Angelo Sodano i sekretarzem ds. relacji z państwami - abp. Jean-Louisem Tauranem.
Jak poinformował rzecznik prasowy Stolicy Apostolskiej Joaquin Navarro-Valls, głównymi tematami rozmów była sytuacja w Libanie i dramatyczny rozwój wypadków na Bliskim Wschodzie. "Przedstawiciele Stolicy Apostolskiej raz jeszcze podkreślili - czytamy w komunikacie Rzecznika - znaczenie pojednania jako zasadniczego elementu ludzkiej i społecznej odbudowy Libanu. Jeśli chodzi o Bliski Wschód, wyrażono przekonanie o potrzebie przestrzegania prawa międzynarodowego i rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ zarówno dla wznowienia rokowań, jak i dla osiągnięcia tak upragnionego pokoju".
Audiencja premiera tego kraju przypada na krótko przed wizytą Papieża w Syrii. Jak przypomniano w Watykanie, Jan Paweł II odwiedził Liban w 1997 r. i zaapelował wówczas o wycofanie wojsk syryjskich z zajętych terytoriów libańskich.