Uroczystą Mszą św. o szybką beatyfikację Stefana Kardynała Wyszyńskiego Episkopat Polski uczcił 20. rocznicę śmierci Sługi Bożego. " Modlimy się, aby postawa życiowa Prymasa Tysiąclecia, jego wielka miłość do Boga, Kościoła, człowieka i Ojczyzny, zaowocowała wyniesieniem go na ołtarze" - mówił Prymas Polski kard. Józef Glemp, rozpoczynając Eucharystię w warszawskiej archikatedrze pw. św. Jana. Uczestniczyli w niej m.in.: marszałek Senatu Alicja Grześkowiak, marszałek Sejmu Maciej Płażyński, parlamentarzyści, przedstawiciele rządu oraz - oczywiście - licznie zgromadzeni mieszkańcy stolicy.
Homilię wygłosił bp Kazimierz Romaniuk, ordynariusz diecezji warszawsko-praskiej, bliski współpracownik kard. Wyszyńskiego. Podkreślił, że Prymas Tysiąclecia w swej ofiarnej posłudze duszpasterskiej przede wszystkim zatroskany był o zagwarantowanie Kościołowi w Polsce prawa do głoszenia Ewangelii. Nie domagał się dla Kościoła żadnych przywilejów, ale nie ustępował, gdy trzeba było walczyć o dostęp do ludzi z przesłaniem ewangelicznym. "Gdy próbowano to ograniczyć, bez wahania miał odwagę odpowiedzieć non possumus - nie możemy. Ta niezbywalna za żadną cenę zasada stanowiła absolutny priorytet w pastoralnym posłannictwie kard. Wyszyńskiego" - mówił bp Romaniuk.
Kaznodzieja podkreślał dalej, że Prymas Tysiąclecia był człowiekiem godnej podziwu odwagi i gotowości na wszystko. Swoje uwięzienie przewidywał już na długo przedtem, zanim stało się faktem. Od kapłanów także wymagał gotowości nawet do największych ofiar. " Ja wcale nie żądam od Was, żebyście koniecznie pozostawali na wolności. Będę dumny, jeżeli dane Wam będzie znosić więzy dla Chrystusa" - mówił Prymas do kapłanów w 1952 r.
"Taka postawa Prymasa - mówił bp Romaniuk - była owocem jego bardzo szczególnego zdania się na Matkę Bożą. Tak często powtarzane oświadczenie, że wszystko postawił na Maryję, odtwarzało rzeczywisty stan jego ducha i było wyrazem ufności w nadprzyrodzoną pomoc Boga" .
Kolejnym rysem duchowej sylwetki Sługi Bożego, jaki przedstawił bp Romaniuk, był patriotyzm i ogromne umiłowanie Ojczyzny, z jej wielowiekową, chrześcijańską tradycją. "Prymas Wyszyński, walcząc o prawa Kościoła, zawsze jednocześnie walczył o naszą narodową tożsamość i o wspólne dobro suwerennego narodu polskiego. Świadczą o tym np. mozolne zabiegi o ustanowienie hierarchii kościelnej na ziemiach odzyskanych i zakrojone na szeroką skalę obchody tysiąclecia chrztu Polski" - mówił Kaznodzieja.
Bp Romaniuk przypomniał też, że wśród wielu różnych określeń, jakimi nazywano Prymasa Tysiąclecia, często mówiono: "Prymas roztropnego umiaru". Była to aluzja do rozwagi, z jaką - pomimo różnych nacisków i oskarżeń o konserwatyzm oraz zacofanie - kierował wprowadzaniem posoborowych reform. Bp Romaniuk uznał, że m.in. właśnie dzięki temu Kościół w Polsce uniknął niejednego duszpasterskiego kryzysu.
Na zakończenie homilii Ksiądz Biskup wskazał jeszcze, że kard. Wyszyński umiał bardzo trafnie i dalekosiężnie odczytywać znaki czasu. "Ta umiejętność kazała Prymasowi podpisać w 1950 r. słynne porozumienie między Kościołem a państwem, skierować pamiętne orędzie do biskupów niemieckich oraz zachować roztropne, umiarkowane stanowisko w udzielaniu porad ´Solidarności´ w pier-wszych, żywiołowych latach jej istnienia".
Po Mszy św. biskupi procesjonalnie przeszli do bocznej kaplicy katedralnej, gdzie znajduje się grobowiec kard. Wyszyńskiego. Tu odmówiona została specjalna modlitwa o jego beatyfikację. Na prośbę kard. Glempa modlono się również za innych hierarchów spoczywających w warszaw-skiej katedrze: kard. Augusta Hlonda, abp. Zygmunta Szczęsnego Felińskiego i bp. Antoniego Mareckiego.
Tego samego dnia wieczorem, zgodnie z coroczną tradycją, w katedrze św. Jana odprawiona została jeszcze jedna Msza św. o beatyfikację Prymasa Tysiąclecia. Odprawił ją i homilię wygłosił bp Tadeusz Pikus, sufragan warszawski. Na tę uroczystość przygotowano formularz Mszy św. o Matce Bożej Królowej Polski. "Zdecydowaliśmy tak nieprzypadkowo - mówił w homilii bp Pikus. - Postać Maryi odgrywała przecież wyjątkową rolę w życiu kard. Wyszyńskiego".
Ksiądz Biskup podkreślał, że Prymas Tysiąclecia właśnie z postawy Maryi czerpał wzór miłości do Boga i do drugiego człowieka. " Często w swoich wypowiedziach uczył cywilizacji miłości, niekiedy przemieniając utarte hasła i motta. Zwykło się mówić, że czas to pieniądz. Prymas powtarzał, że tak naprawdę czas to miłość i po to mamy czas, aby uczyć się kochać" - wspominał Sufragan warszawski.
Mówiąc o miłości do Boga i ludzi u Prymasa Wyszyńskiego, Kaznodzieja zauważył, że uczył on także miłości do siebie samego. " Prawdziwa miłość to również zaakceptowanie siebie, swoich chorób, dolegliwości, ułomności. Jednak równocześnie wymaganie od siebie. W miłości Boga, bliźniego i siebie samego wyraża się godność dziecka Bożego" - konkludował bp Pikus.
Po Mszy św. zebrani przeszli w procesji Krakowskim Przedmieściem pod pomnik kard. Wyszyńskiego stojący przed kościołem Sióstr Wizytek. Tam biskupi warszawscy, pod przewodnictwem kard. Józefa Glempa, oraz licznie zgromadzeni warszawiacy odmówili uroczyście Apel Jasnogórski. Wysłuchano też krótkiego programu patriotyczno-religijnego.
Przed uroczystościami ku czci Prymasa Tysiąclecia odbyło się 312. zebranie plenarne Konferencji Episkopatu Polski. Oprócz refleksji nad przesłaniem i dziedzictwem kard. Wyszyńskiego biskupi przyjęli, w imieniu całego polskiego Kościoła, uchwaloną 22 kwietnia w Strasburgu Kartę Ekumeniczną. Dokument ten podpisała Konferencja Kościołów Europejskich i Rada Konferencji Biskupów Europy. Karta wyznacza najważniejsze kierunki współpracy między Kościołami w Europie.
Na konferencji ogłoszono także, że na jesieni tego roku odbędzie się dziękczynna, narodowa pielgrzymka do Rzymu. Pielgrzymi dziękować będą Bogu za łaski Roku Jubileuszowego, a Ojcu Świętemu za trud, jaki włożył w jego przygotowanie i celebrowanie.