Przemoc w rodzinie nie jest sprawą prywatną - jest przestępstwem ściganym przez prawo. Zdarza się we wszystkich grupach społecznych niezależnie od poziomu wykształcenia czy sytuacji ekonomicznej. Fizyczna i psychiczna, stosowana w różnych formach: przez bicie, obelgi, groźby, szantaż, zaniedbanie. Nie bądźmy obojętni na dziecięcy krzyk, łzy lub smutek. Zainteresowanie dziecięcym losem jest naszym obowiązkiem.

Życie bez przemocy

Ukazująca się co jakiś czas telewizyjna reklama kampanii Dzieciństwo bez przemocy tylko w małym stopniu oddaje horror krzywd, jakimi dorośli " obdarzają" dzieci. Bardzo wymowna w swej treści - pokazuje dziewczynkę " znęcającą" się nad misiem - może rzeczywiście zrobić, i zapewne robi, ogromne wrażenie na oglądających tę scenę widzach. Nie wiadomo jednak, jaki wpływ ma na kogoś, kto pod płaszczem edukacji lub wychowania znęca się nad dzieckiem swoim lub cudzym. I jeśli przekonany jest o zasadności swojego postępowania lub skuteczności swoich metod, to nie zdaje sobie sprawy z tego, że jest po prostu przestępcą. Znęcanie się nad rodziną jest przestępstwem (art. 207 k.k.).
W 1995 r. odbyła się II Ogólnopolska Konferencja nt. Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie, w efekcie której uznano, że przemoc w rodzinie jest szczególnie drastycznym problemem w naszym kraju. Drastycznym, ale i ukrytym. Przemoc postrzega się raczej w kategoriach wychowania w stylu "twardej ręki", sprawy prywatnej lub, co gorsza, słusznej kary za przewinienie. Tymczasem trzeba zdawać sobie sprawę, że wszelkie przejawy przemocy: kary fizyczne, przemoc psychiczna, wykorzystywanie seksualne, niezaspokajanie podstawowych potrzeb dziecka są niedopuszczalne. Doświadczenia przeżyte w dzieciństwie mają znaczący wpływ na dalsze życie. Dzieci wzrastające w rodzinach, w których występowała przemoc, wykazują skłonności do zachowań agresywnych w dorosłym życiu. Dlatego winniśmy dbać o prawo do nietykalności osobistej i nienaruszalności godności każdego człowieka.

Kto skrzywdził misia

Pracownicy "Niebieskiej Linii" przyjmują tysiące zgłoszeń od osób poszkodowanych, udzielają rad, kierują do odpowiednich specjalistów i organizacji. Wszystko po to, aby pomóc w biedzie osobom nie radzącym sobie z problemami przemocy domowej. Są jednak tacy ludzie, którzy, mimo szeroko prowadzonych akcji propagandowych, pozostają bezsilni wobec bez-nadziei, która ich dotyka. Dlatego właśnie Państwowa Agencja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, Ogólnopolskie Pogotowie dla Ofiar Przemocy w Rodzinie "Niebieska Linia", Fundacja "Dzieci Niczyje" oraz instytucje i organizacje, które zawiązały koalicję na rzecz przeciwdziałania zaniedbywaniu i krzywdzeniu dzieci, podjęły działania zmierzające do zorganizowania Ogólnopolskiej Kampanii pod hasłem Dzieciństwo bez przemocy. Celem kampanii jest m.in. zwiększenie społecznego zaangażowania w sprawy przeciwdziałania przemocy wobec dzieci. Dzięki kampanii dowiadujemy się, że człowiek doświadczający przemocy ma prawo do pomocy prawnej, socjalnej, psychologicznej i medycznej. Fakt zaistnienia przemocy należy zgłosić do: Sądu Rejonowego - Wydziału Rodziny i Nieletnich, Prokuratury, Policji, Ośrodka Pomocy Społecznej, Komitetu Ochrony Praw Dziecka, a każdą naszą wątpliwość rozwiać może pedagog lub psycholog szkolny, poradnia rodzinna, telefon zaufania lub "Niebieska Linia".
Nie przechodźmy obojętnie wobec smutnego, wystraszonego dziecka. Reakcja na zło i niesprawiedliwość to nasz obowiązek.

Ogólnopolskie Pogotowie dla Ofiar Przemocy :"Niebieska Linia" 0-800-1200-02 tel./fax: (0-22) 666-05-59 pogotowie@niebieskalinia.pl