Zrealizowane w latach 2016-2019, staraniem parafii i wspierających ją mieszkańców wsi, kompleksowe prace remontowe i konserwatorsko-restauratorskie pozwoliły na dorowadzenie zabytku do dobrego stanu, zaś jego wnętrzu i bogatemu wyposażeniu świątyni przywróciły dawny blask. Ich efekt stanowi rezultat dobrej współpracy pomiędzy wykonawcą prac, a specjalistami z zakresu konserwacji zabytków, archeologii i urzędem konserwatorskim. Warto przypomnieć, że wysiłek włożony w te prace został zauważony, co poskutkowało przyznaniem w 2020 r. przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, proboszczowi, ks. Sł. Przychodnemu, złotej odznaki za opiekę nad zabytkami.

Kościół w Rudnie wzniesiono na pocz. XIV w. Najprawdopodobniej w następnym stuleciu dobudowano wieżę. Użytkowana przez protestantów (przypuszczalnie od poł. XVI w.) świątynia spłonęła w 1633 r. podczas wojny trzydziestoletniej. Znajdujący się w stanie ruiny kościół został w 1654 r. zwrócony katolikom, a odbudowę przeprowadzili głogowscy jezuici w 2 poł. XVII w. Podczas tych prac nie dokonano przekształceń w obrębie bryły świątyni, natomiast szereg zmian wprowadzono w jej wnętrzu (m. in. przebudowa arkady łuku tęczowego, przejście pomiędzy nawą i przyziemiem wieży). W 2. poł. XVIII w. zniszczeniu uległa wieża, wówczas w pobliżu kościoła wzniesiono wolnostojącą drewnianą dzwonnicę. W tej formie świątynia przetrwała przez kolejne stulecia. Kościół nie ucierpiał w 1945 r., a w czasach powojennych dokonano nieznacznych modernizacji i remontów.

Ambitny plan remontu kościoła w Rudnie zainicjowała miejscowa wspólnota w 2007 r. i do 2011 r. udało się poddać konserwacji szereg elementów wyposażenia świątyni. Z chwilą erygowania parafii w Lubieszowie (której filię stanowi kościół w Rudnie), objętej przez ks. Sł. Przychodnego, przystąpiono do realizacji kolejnych prac, których zakres znacząco przewyższał dotychczasowe działania. Było to możliwe dzięki skutecznemu pozyskaniu szeregu dotacji, w tym środków z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. W 2014 r. wykonano fumigację kościoła. W 2016 r. poddano konserwacji późnobarokowy ołtarz główny z obrazami znakomitego śląskiego artysty J. J. Knechtla. W następnym roku przystąpiono do wymiany pokrycia dachu i remontu więźby dachowej, a w 2018 r. przeprowadzono prace przy elewacjach, przywracając świątyni jej kamienne lico. Konserwację barokowych ław kolatorskich przeprowadzono w latach 2018-2019. W 2019 r. wykonano kompleksowy remont wnętrza, który obejmował naprawę tynków, wymianę instalacji, malowanie ścian, usunięcie wtórnej posadzki oraz boazerii, a także konserwację konfesjonału i remont dzwonnicy przykościelnej. W tym samym roku wykonano też przyłącze i wymieniono instalację elektryczną. Prowadzone w zabytku prace poprzedzono badaniami konserwatorskimi i archeologicznymi. Zrealizowane zostały w latach 2016-2019 i pochłonęły ponad milion zł, z czego ponad 90% środków stanowiły pozyskane dotacje z budżetu państwa.